Wyjazd na narty do Gruzji brzmi jak pomysł rzucony przy piwie. Do chwili, gdy policzą Państwo, ile kosztuje tydzień w Alpach. Jednodniowy skipass w Gudauri to 70 lari, czyli około 100 zł. Za te pieniądze dostają Państwo trasy sięgające 3200 metrów, śnieg, którego na Kaukazie spada naprawdę dużo, i freeride powyżej granicy lasu, dla którego przyjeżdżają tu narciarze z całej Europy. Druga strona medalu: wyciągi nie są szwajcarskie, służby lawinowej w alpejskim stylu nie ma, a drogi w góry potrafi zamknąć śnieg.

Narty w Gruzji to w praktyce pięć ośrodków, wszystkie prowadzone przez państwową spółkę MTA i objęte jednym skipassem: Gudauri, Bakuriani, para Tetnuldi i Hatsvali w Swanetii oraz małe Goderdzi w Adżarii. Przejrzeliśmy oficjalne informacje operatora, cenniki i dane o trasach, a potem zebraliśmy w jednym miejscu, gdzie jechać i dla kogo, ile co kosztuje w lari i w złotówkach, jak dolecieć z Polski, gdzie spać i na co uważać poza trasą.

Narty w Gruzji: czy warto i dla kogo to nie jest

Argumenty są trzy. Po pierwsze cena: skipass, wypożyczalnia i jedzenie kosztują ułamek tego, co w Alpach. Po drugie śnieg: Kaukaz łapie wilgotne powietrze znad Morza Czarnego, a zwłaszcza w Goderdzi i w Swanetii potrafi przez jedną noc dosypać pół metra. Po trzecie teren: w Gudauri stoki leżą powyżej granicy lasu, są szerokie i otwarte, a między trasami da się zjeżdżać poza nartostradą niemal wszędzie, gdzie sięga wzrok.

Nam najbardziej podoba się to, że narty łączą się tu z podróżą. Tydzień w Gudauri można przerwać dniem w Tbilisi, wycieczką do klasztoru Gergeti nad Stepancmindą albo wieczorem przy chinkali i gruzińskim winie. W Alpach jeździ się z hotelu na stok i z powrotem, tutaj zimowy urlop łatwo zamienia się w wyprawę.

Kto nie powinien tu jechać? Ten, kto oczekuje idealnego sztruksu, dziesiątek połączonych wyciągów i pewności, że wszystko zadziała co do minuty. Gruzińskie ośrodki mają mniej kilometrów tras niż duże alpejskie regiony (według niezależnych pomiarów Gudauri ma około 35 km oznakowanych tras, choć operator podaje więcej), wyciągi czasem stoją z powodu wiatru, a biura podróży organizujące wyjazdy do Swanetii otwarcie piszą, że jakość tras i usług nie dorównuje standardowi europejskiemu. Kto wie to przed wyjazdem, ten się nie rozczaruje. My nastawilibyśmy się na formułę „pół nart, pół przygody”.

Gudauri: szerokie trasy powyżej granicy lasu i wyciągi krzesełkowe. Drzew tu nie ma, więc w słońcu wszystko lśni, a we mgle nie widać nic. Fot. rugbyxm, Wikimedia Commons, CC BY 2.0

Kiedy jechać na narty do Gruzji

Sezon praktycznie we wszystkich ośrodkach zaczyna się w drugiej połowie grudnia. W sezonie 2025/26 wyciągi w Gudauri ruszyły 27 grudnia, rok wcześniej 21 grudnia. Dokładny termin startu MTA ogłasza zaledwie kilka dni wcześniej, w zależności od śniegu, a trasy otwiera stopniowo. W Bakuriani i Goderdzi sezon kończy się zwykle pod koniec marca (Goderdzi w 2026 r. zamknęło sezon 29 marca), w Gudauri i Swanetii przy dobrym śniegu jeździ się też w kwietniu.

• Styczeń i luty są najpewniejsze: najwięcej śniegu, puch, ale też najkrótsze dni, mróz i najwięcej zamkniętych dróg. Uwaga na luty: wtedy w Polsce trwają ferie zimowe, więc samoloty bywają pełne i droższe.
• Marzec to według nas najprzyjemniejszy kompromis. Dłuższe dni, więcej słońca, wiosenny firn na południowych stokach Gudauri i wciąż przyzwoita pokrywa śniegu na górze.
• Święta i Sylwester lepiej sobie odpuścić, jeśli nie muszą Państwo jechać właśnie wtedy. Na początku sezonu nie wszystko musi działać, a w święta w góry zjeżdża pół Tbilisi.

Pogoda na Kaukazie zmienia się szybko. Rano słońce, w południe mgła, w której nie widać własnych nart. Na bezleśnych stokach Gudauri orientacja we mgle jest naprawdę trudna, dlatego zawsze warto zostawić sobie w planie dzień zapasu na Tbilisi albo strefę wellness.

Jak dolecieć z Polski na gruzińskie stoki

Jak zorganizować narty w Gruzji samodzielnie i dostać się dokładnie tam, gdzie trzeba?

Samolotem do Kutaisi lub Tbilisi

Najtańsza droga prowadzi zwykle przez Kutaisi, lotnisko w zachodniej Gruzji, na które latają tanie linie, przede wszystkim Wizz Air. Połączenia z polskich lotnisk zmieniają się z sezonu na sezon, dlatego przed planowaniem wyjazdu warto sprawdzić aktualny rozkład zimowy. Kutaisi świetnie nadaje się na Swanetię, Bakuriani i Goderdzi, do Gudauri jest stąd daleko (przez Tbilisi, trzeba liczyć pół dnia w samochodzie).

Do Tbilisi można dolecieć bezpośrednio albo z przesiadką, na przykład w Stambule. Biura podróży organizują też narciarskie wyjazdy czarterem. Z Tbilisi do Gudauri jest 120 km, samochodem mniej więcej dwie do dwóch i pół godziny. Przed kupnem biletu warto doliczyć też narty: za przewóz bagażu sportowego u tanich linii płaci się osobno i w obie strony robi się z tego kilkaset złotych. Wypożyczalnia na miejscu na tydzień wychodzi taniej.

Transfery na miejscu

Ceny transferów są orientacyjne, według opublikowanych ofert przewoźników. Taksówka złapana na ulicy albo na lotnisku jest zwykle droższa: według relacji podróżnych kurs z Tbilisi do Gudauri da się wynegocjować na 300–450 GEL (ok. 440–660 zł). Do Mestii zimą można też polecieć: małe samoloty Vanilla Sky startują z lotniska Natachtari pod Tbilisi, ale tylko przy dobrej pogodzie, mają dziewiętnaście miejsc na pokładzie, a bilety trafiają do sprzedaży w niewielkich pulach. Jako pewnego wariantu byśmy tego nie planowali.

Samochodem i Gruzińską Drogą Wojenną

Do Gudauri prowadzi Gruzińska Droga Wojenna z Tbilisi do granicy z Rosją. Odcinek między Gudauri a Kobi przez przełęcz Dżwari zarząd dróg zamyka przy zamieci albo zagrożeniu lawinowym. W sezonie 2025/26 według lokalnego zestawienia zamykano go ponad dziesięć razy. Sam dojazd z Tbilisi do Gudauri jest zwykle przejezdny, ale wieczorem i rano warto sprawdzić ograniczenia na stronie gruzińskiego zarządu dróg. W drodze do Mestii na odcinku Dżwari–Lasdili od 1 grudnia do 1 marca obowiązują opony zimowe, przy złej pogodzie mogą wymagać łańcuchów. Wypożyczonego auta bez napędu 4×4 nie bralibyśmy na zimowy Kaukaz.

5 ośrodków narciarskich w Gruzji: dokąd i dla kogo

Wszystkich pięć ośrodków poniżej prowadzi państwowa spółka MTA. Ma ona jedną doładowywaną kartę Multicard (5 GEL, ok. 7 zł) i jeden skipass MultiSki, ważny we wszystkich ośrodkach. Dane o trasach bierzemy z niezależnych pomiarów skiresort.com, bo oficjalne liczby MTA obejmują też trasy planowane i zjazdy freeride’owe.

1. Gudauri: największy ośrodek i freeride powyżej granicy lasu

Gudauri leży przy Gruzińskiej Drodze Wojennej, 120 km od Tbilisi, a narciarze jeżdżą tu od 1988 roku. To jedyny gruziński ośrodek o rozmiarze, który Europejczyk od razu rozpozna: około 35 km oznakowanych tras (operator podaje więcej, bo liczy też trasy planowane) i wyciągi Doppelmayra od 1993 do 3276 metrów. Ponad połowa tras jest czerwona, a prawie jedna trzecia czarna. Niebieskich jest mało, kompletnie początkujący ma tu do dyspozycji tylko kilka oślich łączek przy dolnych stacjach.

Stoki mają wystawę południową i leżą powyżej granicy lasu. Efekt: dużo słońca, szerokie plateau i teren pozatrasowy między nartostradami, do którego da się wjechać prawie z każdego miejsca. Najwyższy szczyt Sadzele (3276 m) jest obsługiwany tylko od czasu do czasu, często zamyka go wiatr. Z Gudauri prowadzi połączenie kolejkami przez przełęcz do Kobi po drugiej stronie grani, według MTA to około 45 minut jazdy. W sezonie 2025/26 na te kolejki obowiązywał zwykły skipass, a widokowy przejazd w obie strony bez nart kosztował 45 GEL (ok. 65 zł). Nam ta trasa podoba się bardziej niż same stoki: grań Kaukazu, żadnych budynków, tylko śnieg.

Jazda wieczorna: w piątki i soboty od 20:00 do 22:00 na trasie przy wyciągu Pirveli. Dzienny skipass jej nie obejmuje, wieczorny bilet kosztował w sezonie 2025/26 30 GEL (ok. 45 zł), dla dzieci 15 GEL. Wyciągi w ciągu dnia działają według MTA od 10:00 do 17:00. W Gudauri jest też snowpark, są wypożyczalnie na każdym rogu i szkoły narciarskie, a zimą można polecieć w tandemie na paralotni.

Heliski: Gudauri to główna baza heliskiingu na Kaukazie. Największa lokalna firma Heliksir sprzedaje pakiety na trzy lub sześć dni z hotelem, najtańszy zaczyna się od 5100 € za osobę (ok. 22 000 zł). Tańsze jednodniowe loty znajdą Państwo u mniejszych operatorów, cenę warto jednak mieć potwierdzoną na piśmie.

Samo Gudauri ładną wsią nie jest. To rozległy ośrodek z hoteli i budynków apartamentowych wzdłuż drogi, w dolnej części starszych, w górnej (New Gudauri) nowych wieżowców przy gondoli. Dla kogo? Dla średnio zaawansowanych i lepszych narciarzy, freeriderów i dla każdego, kto leci do Tbilisi i chce mieć góry jak najbliżej.

2. Bakuriani: lasy, rodziny i jazda wieczorna codziennie

Bakuriani to zupełnie inny świat niż Gudauri. Miasteczko leży na wysokości 1700 metrów, po północnej stronie Grzbietu Trialetskiego, 30 km nad uzdrowiskiem Borjomi, i otaczają je lasy iglaste. W góry przyjeżdżano tu już w XIX wieku, a pierwsza baza narciarska powstała w 1932 roku. W 2023 roku odbyły się tu mistrzostwa świata w narciarstwie dowolnym i snowboardzie.

Ośrodek ma trzy części na jednym skipassie:

• Didveli to najnowocześniejsza i najwyższa część, z kolejką aż na 2702 metry, naśnieżaniem i zapleczem dla dzieci. Tylko tu jest jazda wieczorna.
• Kochta to najstarsza część nad centrum, z niebieskimi i czerwonymi trasami oraz widokiem na grzbiety Wielkiego Kaukazu na północy.
• Mitarbi leży około 4 km od miasteczka, jest spokojniejsza i ma też czarne trasy.

Wyciągi działają od 10:00 do 17:00, jazda wieczorna w Didveli według MTA codziennie od 17:00 do 21:30. Wieczorny bilet kosztował w sezonie 2025/26 40 GEL (ok. 60 zł), dla dzieci 20 GEL. Według MTA Bakuriani ma 12 wyciągów i 33 km tras, niezależne pomiary liczą 29 km. Statystyka, w której prawie połowa tras jest trudna, wygląda groźnie, ale większość trudnych kilometrów leży w Kochcie i Mitarbi, a Didveli jest przyjazne rodzinom i początkującym.

Do Bakuriani jest z Kutaisi 155 km, a z Tbilisi 180 km. Zabytkowa kolejka wąskotorowa Kukuszka z Borjomi nie kursuje od 2020 roku. Jej przywrócenie jest planowane, ale potwierdzonego terminu na razie nie ma. Dojeżdża się więc marszrutką albo samochodem przez Borjomi.

3. Tetnuldi: Swanetia, długie zjazdy i Freeride World Tour

Tetnuldi to najnowszy duży ośrodek w Gruzji, otwarty w 2016 roku pod górą o tej samej nazwie (4858 m). Leży około 21 km drogą od Mestii, a wyciągi prowadzą od 2265 do 3160 metrów. Oznakowanych tras jest około 14 km na pięciu wyciągach, najdłuższy zjazd ma według biur podróży ponad 9 km. W lutym 2024 roku odbyły się tu zawody Freeride World Tour, a MTA nie nazywa tego miejsca inaczej niż rajem freeriderów.

Dla nas Tetnuldi jest powodem, żeby jechać do Swanetii: jeździ się z widokiem na główną grań Kaukazu, a w dolinie stoją średniowieczne wieże swańskie. Ludzi zwykle jest mało, bo droga tutaj jest długa. Z drugiej strony górne wyciągi zamyka wiatr i trzeba się liczyć z tym, że z Mestii będą Państwo dojeżdżać samochodem terenowym albo taksówką.

4. Hatsvali: mały ośrodek tuż nad Mestią

Hatsvali to domowa górka Mestii. Kolejka startuje na skraju miasteczka (ok. 1430 m) i wywozi do strefy narciarskiej między 1868 a 2348 metrów. Tras jest tylko około 7 km na czterech wyciągach, część prowadzi przez las. W nagrodę mają Państwo widok na dwuwierzchołkową Uszbę, górę, którą rozpozna się z każdego zdjęcia Swanetii.

Hatsvali jest idealne na pół dnia po przylocie, na dni, kiedy na Tetnuldi wieje, i dla początkujących. Oba swańskie ośrodki działają według MTA codziennie od 10:00 do 16:00 i obowiązuje w nich wspólny skipass. Według MTA mają razem 37 km tras i 14 wyciągów, niezależne pomiary doliczają się mniej. Sama Mestia (1500 m) to historyczne miasteczko z kamiennymi wieżami, muzeum i dobrymi restauracjami, więc wieczory są tu ciekawsze niż w Gudauri.

5. Goderdzi: najmniejszy ośrodek z największymi opadami

Goderdzi leży na przełęczy o tej samej nazwie (2025 m) w górach Adżarii, 120 km od Batumi i 260 km od Tbilisi. Jest mały: około 8 km tras, trzy wyciągi, w tym gondola, a jeździ się między 1724 a 2366 metrów. Hotele, wypożyczalnie i kawiarnie stoją wokół dolnej stacji, kilka minut pieszo od siebie.

Po co tu jechać? Dla śniegu. Wilgotne powietrze znad Morza Czarnego potrafi tu w jedną noc dosypać pół metra świeżego śniegu, a nawet więcej. Wokół tras rośnie las, pod szczytami są otwarte stoki, a MTA oferuje tu też skitury, freeride, cat skiing z przewodnikiem i heliski. Skipass jest najtańszy w Gruzji (30 GEL za dzień), wyciągi działają od 10:00 do 16:00. Ratrakowane trasy są głównie łatwe i średnie, więc Goderdzi pasuje zarówno początkującym, jak i freeriderom czekającym na puch.

Ceny skipassów w Gruzji w lari i złotówkach

Cen na sezon 2026/27 MTA jeszcze nie opublikowała. Poniżej są ostatnie znane oficjalne ceny z sezonu 2025/26, które w porównaniu z poprzednią zimą się nie zmieniły. Przeliczenie na złote jest orientacyjne (1 GEL ≈ 1,45 zł).

Co warto wiedzieć:

• Dzieci do 6 lat jeżdżą za darmo. Cena dziecięca obowiązuje od 6 do 12 lat, juniorska (13–18 lat) tylko przy skipassach sezonowych, przy których jest też wariant studencki.
• Mestia (Tetnuldi i Hatsvali): osobnego cennika dla Swanetii w oficjalnych źródłach nie znaleźliśmy. Zestawienie skiresort.com podaje 50 GEL za dzień dla dorosłych (ok. 75 zł) i 25 GEL dla dzieci. Pewność daje MultiSki, który w Swanetii obowiązuje.
• Dzienny skipass nie obejmuje jazdy wieczornej, sezonowy tak.
• Zakup online: skipassy sprzedają SKIPASS.GE, TKT.GE, aplikacja Super App i Biletebi. Kupionego skipassu nie można anulować, pieniądze nie są zwracane. Zgubioną kartę trzeba zgłosić w kasie w ciągu 24 godzin, inaczej nie zostanie odtworzona. Na sezon 2026/27 skipassy sezonowe będą dostępne wyłącznie online, przez nową platformę MTA.
• MultiSki na 7 dni opłaca się każdemu, kto łączy dwa ośrodki. Tydzień w Gudauri na sześciodniowym bilecie kosztuje 340 GEL, a za 30 GEL więcej mają Państwo siedem dni w dowolnym miejscu.

Ile kosztuje tydzień na nartach w Gruzji

Skipass to tylko część budżetu. Wypożyczalnie i szkoły narciarskie w Gudauri publikują takie orientacyjne ceny:

Dla orientacji: sześciodniowy skipass, tydzień wypożyczalni i transfery z Tbilisi to dla jednego narciarza w Gudauri mniej więcej 1000–1200 zł bez noclegu i biletu lotniczego. To mniej, niż w Austrii kosztuje sam tygodniowy skipass. W Swanetii i Goderdzi jedzenie i noclegi bywają jeszcze tańsze, za to więcej zapłacą Państwo za transport na miejscu.

Gdzie spać na nartach w Gruzji

Hotele wybieraliśmy według odległości od wyciągów i poziomu cen, wszystkie sprawdziliśmy na Bookingu.

Gudauri

• Marco Polo Hotel Gudauri: duży hotel z bezpośrednim wyjściem na stok, kilka metrów od pierwszego wyciągu Pirveli, ze strefą wellness i jacuzzi. Najprostszy wybór, jeśli nie chcą Państwo niczego kombinować.
• Gudauri Lodge: hotel przy stoku z krytym basenem, sauną i sprzedażą skipassów w budynku.
• Monte Hotel: mniejszy hotel górski w górnym Gudauri, pokoje z balkonem i widokiem na grań, wellness w cenie. Nam podobałoby się tu najbardziej.

Apartamenty i inne hotele znajdą Państwo w wyszukiwarce noclegów w Gudauri.

Bakuriani

• Crystal Hotel & SPA: rodzinny hotel z basenem i strefą wellness, pięć minut samochodem od dworca w Bakuriani.
• Kokhta Bakuriani: hotel z dojazdem na nartach pod same drzwi, restauracją i siłownią. Dla tych, którzy rano chcą być pierwsi na Kochcie.
• Villa Mtashi: ogrzewane domki z kominkiem, dwiema sypialniami i dwiema łazienkami. Dla rodziny albo paczki znajomych, którzy chcą gotować sami.

Więcej opcji: noclegi w Bakuriani.

Mestia (na Tetnuldi i Hatsvali)

• Hotel Ushba in Mestia: czterogwiazdkowy hotel z restauracją, barem i tarasem nad rzeką.
• Mestiatour Guest House: prosty pensjonat ze wspólną kuchnią i łazienkami na korytarzu. Tani nocleg dla narciarzy, którzy cały dzień spędzają na zewnątrz.

W Swanetii najlepiej śpi się w rodzinnych guesthouse’ach z obiadokolacją, gdzie gospodarze ugotują Państwu swańskie specjały. Więcej ofert znajdą Państwo w zakładce noclegi w Mestii.

Goderdzi

• Ambassadori Goderdzi Hotel: duży hotel z dojazdem na nartach, krytym basenem, strefą wellness i klubem dla dzieci.

Mniejsze hotele i domki: noclegi w Goderdzi.

Bezpieczeństwo, lawiny i ubezpieczenie

Freeride i lawiny

Teren pozatrasowy to główny powód, dla którego przyjeżdża tu tylu ludzi, i zarazem największe ryzyko. W Gruzji nie ma państwowej służby lawinowej w alpejskim stylu. Istnieje prywatny komunikat lawinowy avalanche.ge, ale terenu poza trasami nikt nie kontroluje ani nie odstrzeliwuje. Stoki Gudauri leżą powyżej granicy lasu i wyglądają jak jedno wielkie, przejrzyste pole, tymczasem właśnie otwarte stoki po świeżym opadzie i wietrze są lawinowo najbardziej wrażliwe.

Zasady, z których byśmy nie rezygnowali:

• Poza trasy tylko z detektorem lawinowym, sondą i łopatą, a przede wszystkim z kimś, kto umie się nimi posługiwać. Zestaw lawinowy można wypożyczyć w Gudauri.
• Na freeride i skitury warto wynająć miejscowego certyfikowanego przewodnika górskiego. Jedno z biur podróży przy wyjeździe do Swanetii liczyło za lokalnego instruktora freeride’u około 850 zł za grupę dziennie.
• Komunikat lawinowy trzeba czytać każdego ranka. Po dużym opadzie i wietrze lepiej dać terenowi dzień lub dwa.
• We mgle i podczas opadów śniegu lepiej zostać na oznakowanych trasach. Na bezleśnych stokach orientację traci się szybciej, niż można by się spodziewać.

Numer alarmowy to 112. Ratownictwo górskie istnieje, ale nie warto liczyć na gęstość sieci i szybkość alpejskich ratowników. W marcu 2018 roku w Gudauri po przełączeniu na zasilanie awaryjne wyciąg krzesełkowy ruszył do tyłu i rannych zostało jedenaście osób. Od tego czasu wyciągi są stopniowo modernizowane, ale ostrożność się opłaca.

Gruzja: ubezpieczenie obowiązkowe

Od 1 stycznia 2026 roku każdy zagraniczny turysta wjeżdżający do Gruzji musi mieć ważne ubezpieczenie zdrowotne i od następstw nieszczęśliwych wypadków na cały pobyt, z sumą co najmniej 30 000 GEL (ok. 44 000 zł). Polisa może być elektroniczna albo papierowa, po gruzińsku lub po angielsku, a sprawdza ją straż graniczna. Bez niej mogą Państwa nie wpuścić do kraju. Na narty warto upewnić się, że polisa wyraźnie obejmuje sporty zimowe, jazdę poza trasami (jeśli ją Państwo planują) oraz poszukiwania i akcję ratunkową śmigłowcem. Zwykłe ubezpieczenie dołączone do karty płatniczej często tego nie pokrywa.

Sytuacja polityczna i podróżowanie

Obywatele Polski nie potrzebują wizy do Gruzji. Czeskie MSZ, którego komunikaty śledziliśmy, zaleca unikanie demonstracji, protestów i większych zgromadzeń, zwłaszcza przy budynkach rządowych w Tbilisi, i ostrzega, że nawet przypadkowy przechodzień uchwycony na nagraniu z demonstracji może mieć później problemy przy wjeździe do kraju. Przed wyjazdem warto zajrzeć też do komunikatów polskiego MSZ i zarejestrować podróż w systemie Odyseusz. Abchazja i Osetia Południowa nie są pod kontrolą gruzińskiego rządu i nikt nie jeździ przez nie do ośrodków narciarskich. Poza tym w górach jest spokojnie, przy granicach trzeba się tylko liczyć z patrolami straży granicznej, więc paszport warto mieć przy sobie.

Czego spróbować po nartach

Kuchnia gruzińska jest jak stworzona na góry. Chaczapuri (placek z serem, w wersji adżarskiej łódeczka z jajkiem i masłem), chinkali (duże pierogi z bulionem w środku, je się je rękami), fasolowe lobio w glinianym garnku. W Swanetii nie można pominąć kubdari, placka nadziewanego przyprawionym mięsem, ani soli swańskiej, którą można przywieźć do domu. Na stoku pije się grzane wino, a na rozgrzewkę czaczę, gruzińską wódkę. W Gudauri restauracje są droższe niż w Tbilisi, ale wciąż tańsze niż schronisko w Alpach.

Nam najbardziej podobają się kolacje w rodzinnych guesthouse’ach w Swanetii i w Bakuriani: na stole nagle dziesięć półmisków, domowe wino i nikt się nie spieszy.

Trochę historii: od radzieckich uzdrowisk do Freeride World Tour

Najstarszym narciarskim miejscem Gruzji jest Bakuriani. Miasteczko nad Borjomi było górskim i uzdrowiskowym kurortem już w XIX wieku, a w 1932 roku otwarto tu pierwszą bazę narciarską. Wąskotorowa Kukuszka z Borjomi, licząca 37 km, przez dziesięciolecia wwoziła gości w góry, aż w 2020 roku wstrzymano ją z powodu remontu.

Gudauri jest młodsze. Jeździ się tu od 1988 roku, czyli jeszcze w ostatnich latach Związku Radzieckiego, w miejscu, gdzie Gruzińska Droga Wojenna od niepamiętnych czasów wspina się na przełęcz Dżwari. Duże inwestycje przyszły dopiero w ostatnich latach: nowe wyciągi w Gudauri, w 2018 roku połączenie przez grań do Kobi, w 2016 roku zupełnie nowy ośrodek Tetnuldi w Swanetii. Dziś wyciągi w Gudauri, Bakuriani, Mestii i Goderdzi prowadzi jedna państwowa firma MTA.

Swanetia to osobny rozdział. Doliny pod najwyższymi szczytami Kaukazu były przez stulecia tak odizolowane, że przetrwały tu kamienne wieże obronne, stojące niemal przy każdym domu. Górna Swanetia jest na liście UNESCO, a wieś Uszguli należy do najwyżej położonych stale zamieszkanych osad w Europie. Jazda na nartach z widokiem na te wieże to jeden z głównych powodów, dla których samo Gudauri by nam nie wystarczyło.

Międzynarodowa uwaga przyszła z dużymi zawodami: w 2023 roku Bakuriani gościło mistrzostwa świata w narciarstwie dowolnym i snowboardzie, a w lutym 2024 roku na Tetnuldi odbył się etap Freeride World Tour.

Co zrobilibyśmy inaczej

Gdybyśmy jeszcze raz planowali pierwsze narty w Gruzji, nie próbowalibyśmy objechać wszystkich pięciu ośrodków. Mapa kusi: Gudauri, potem Bakuriani, potem Swanetia, potem Goderdzi. Tyle że między nimi są setki kilometrów górskich dróg i każdy przejazd zjada cały dzień. Wybralibyśmy jeden, najwyżej dwa ośrodki, a resztę czasu zostawili na to, czego na nartach zaplanować się nie da.

Zostawilibyśmy sobie wolne dni. Na Kaukazie przychodzi dzień, kiedy wieje, górne wyciągi stoją, a we mgle nie widać nic na trzy metry. Taki dzień jest idealny na Tbilisi, na łaźnie siarkowe, na wycieczkę do Gergeti albo po prostu na długi obiad z chinkali. Tak samo dzień po dużym opadzie: zamiast gonić za puchem bez przewodnika, wolelibyśmy poczekać, aż śnieg się ustabilizuje.

I próbowalibyśmy. Swański guesthouse zamiast hotelu z basenem, kubdari zamiast pizzy przy wyciągu, domowe wino z dzbanka, o którym nigdzie nie piszą. Najlepsze chwile tej podróży nie będą na stoku, tylko wieczorem przy stole z ludźmi, z którymi dogadają się Państwo pół po rosyjsku, pół na migi. A telefon? Na grani nad Kobi spokojnie można go zostawić w kieszeni. Zdjęcie i tak nie odda, jak wielkie jest to miejsce.

Najczęstsze pytania o narty w Gruzji

Co dalej

• Narty w Polsce: Tatry, Beskidy i Karkonosze, kiedy nie chcą Państwo lecieć samolotem.
• Narty w Turcji: kolejny egzotyczny kierunek, od Erciyes pod Kayseri po Uludağ i Palandöken.
• Skipassy w Austrii: jak wybrać karnet i ile kosztuje, dla porównania z Gruzją.
• Narty we Włoszech: Dolomity, Livigno i inne ośrodki z cenami skipassów.
• Góry w Czechach: na weekend w górach tuż za granicą, bez biletu lotniczego.