Góry w Czechach: 15 najpiękniejszych pasm i szczytów

Czechy nie mają czterotysięczników ani lodowców, ale jak na tak niewielki kraj potrafią zaskoczyć ilością górskiego powietrza, które da się w nich odetchnąć. Góry w Czechach oplatają niemal całą granicę państwa — od granitowych grzbietów Karkonoszy, przez mgłami spowitą Szumawę, aż po beskidzkie wzgórza, gdzie wciąż spotkacie owce na halach. A dla nas, Polaków, dobra wiadomość jest taka, że do sporej części z nich mamy naprawdę blisko — z południa kraju wystarczy kilka godzin jazdy, więc na porządny wypad w góry nie potrzebujecie biletu lotniczego ani całego tygodnia urlopu.

W tym przewodniku zebraliśmy dla Was wszystkie duże czeskie pasma i regiony górskie, piętnaście sztuk, a przy każdym podpowiadamy, czym kuszą, dokąd wybrać się na szlak, gdzie da się pojeździć na nartach i dla kogo się nadają. Znajdziecie tu też osobne sekcje o górach zimą oraz o tym, dokąd ruszyć z dziećmi. Chcemy, żebyście po lekturze wiedzieli dokładnie, które pasmo pasuje właśnie do Was.

Jak wybrać góry w Czechach i kiedy jechać

Przy wyborze pasma liczą się głównie trzy rzeczy: jak daleko macie, czego oczekujecie od wyjazdu i w jakiej porze roku jedziecie. Na najwyższe grzbiety i długie wędrówki ponad granicą lasu ruszamy do Karkonoszy albo Jesioników; kto szuka ciszy i samotności, znajdzie ją raczej w Lesie Czeskim czy Górach Nowohradzkich. Jeśli zaś macie w zapasie tylko jeden dzień, a startujecie z południa Polski, najszybciej jesteście w Karkonoszach, Górach Izerskich lub Jesionikach — wszystkie leżą tuż przy granicy.

Sezon zależy od tego, co chcecie robić. Lato i początek jesieni (czerwiec–październik) to najlepszy czas na piesze wędrówki — pogoda jest najbardziej stabilna, dni długie, a we wrześniu dodatkowo ubywa tłumów i komarów. Zima (grudzień–marzec) należy do nart i biegówek, przy czym pewny śnieg leży zwykle tylko w wyższych partiach. Wiosna pięknie wygląda w niższych rejonach (rozkwitłe sady Czeskiego Średniogórza), za to na grzbietach śnieg potrafi zalegać jeszcze w maju.

15 propozycji na najpiękniejsze góry w Czechach

Ułożyliśmy je z grubsza od najwyższych i najbardziej znanych po te bardziej kameralne. Które czeskie góry są najpiękniejsze? Zaczynamy.

1. Karkonosze — najwyższe czeskie pasmo ze Śnieżką

Najwyższy szczyt: Śnieżka, 1603 m n.p.m. — zarazem najwyższa góra całych Czech.

Karkonosze to królowa czeskich gór. Jedyne pasmo, w którym wejdziecie powyżej 1500 m i gdzie znajdziecie prawdziwą tundrę alpejską z kosodrzewiną, kotłami polodowcowymi i torfowiskami. Klasyk to wejście na Śnieżkę — albo pieszo z Peca pod Śnieżką, albo kolejką linową, jeśli oszczędzacie siły. Piękna jest też wędrówka grzbietem przez Łączną Górę i Studniční horę, źródła Łaby czy Wodospad Pančavský, najwyższy w Czechach.

Na narty jeździ się przede wszystkim do Szpindlerowego Młyna i Peca pod Śnieżką — to największe i najlepiej wyposażone ośrodki w kraju. Dla kogo: dla każdego, kto chce „prawdziwych” gór — od rodzin po doświadczonych turystów i narciarzy.

2. Jesioniki — drugie najwyższe góry z Pradziadem

Najwyższy szczyt: Pradziad, 1491 m n.p.m. (Wysoki Jesionik).

Jesioniki to „morawskie Karkonosze” — drugie najwyższe pasmo w kraju, według wielu jeszcze dziksze i mniej zatłoczone. Dominuje w nim Pradziad z charakterystycznym nadajnikiem telewizyjnym i tarasem widokowym, z którego przy dobrej pogodzie widać aż po Tatry. Niezapomniana jest wędrówka doliną Białej Opawy z wodospadami i drabinami, szczyt Vysoká hole albo skalna grań Petrovy kameny.

Na nartach szusuje się w Karlovie pod Pradědem (ośrodek Praděd–Ovčárna) oraz w Koutach nad Desnou. Dla kogo: dla turystów, którzy chcą wysokich gór, ale z nieco mniejszym natłokiem ludzi niż w Karkonoszach.

3. Śnieżnik — trzeci najwyższy i źródło Morawy

Najwyższy szczyt: Śnieżnik, 1424 m n.p.m.

Małe, ale wysokie pasmo na granicy czesko-polskiej, którego szczyt o tej samej nazwie jest trzecim najwyższym w Czechach i jedynym poza Karkonoszami i Jesionikami przekracza 1400 metrów. Kawałek pod wierzchołkiem, jakieś 300 metrów w dół stoku, wypływa źródło rzeki Morawy, największej morawskiej rzeki. Po drodze na górę miniecie kamienną rzeźbę słonia, ulubiony punkt orientacyjny i cel zdjęć. Po polskiej stronie grzbietu stoi nowoczesna wieża widokowa z rozległą panoramą na oba kraje. W górę najczęściej podchodzi się od schroniska Návrší albo z Dolní Moravy.

Dla kogo: dla sprawniejszych turystów, którzy chcą wysokiego szczytu bez tłumów, a do tego geograficznej ciekawostki w postaci źródła Morawy.

4. Szumawa — lasy, torfowiska i jeziora polodowcowe

Najwyższy szczyt: Plechý, 1378 m n.p.m. (po stronie czeskiej).

Szumawa to największy zwarty las w Europie Środkowej i najrozleglejszy czeski park narodowy. Nie spodziewajcie się tu ostrych szczytów — urok Szumawy tkwi w rozłożystych, zalesionych grzbietach, torfowiskach i tajemniczych jeziorach polodowcowych, takich jak Jezioro Czarne i Czertowe czy Plešné pod szczytem Plechý. Piękna jest wieża widokowa i ścieżka w koronach drzew nad Lipnem, źródło Wełtawy albo przejście przez Boubín z jego puszczą.

Narciarstwo jest tu raczej rodzinne — Lipno, Zadov czy Špičák koło Železnej Rudy. Dla kogo: dla miłośników ciszy, lasu i dłuższych, niewymagających wędrówek; idealne też na rower i dla rodzin.

5. Beskidy — schroniska, bacówki i Łysa Góra

Najwyższy szczyt: Łysa Góra, 1323 m n.p.m. (Beskid Morawsko-Śląski).

Beskidy mają duszę — do zalesionych grzbietów należą tu drewniane schroniska, owcze bacówki i wołoska gościnność. Najczęściej zdobywana jest Łysa Góra, „królowa Beskidów”, a zaraz za nią pielgrzymkowy Radhošť z rzeźbą Radegasta oraz sąsiednie Pustevny z zachwycającymi secesyjnymi schroniskami Libušín i Maměnka. Warto przejść też Ścieżkę Valaška w koronach drzew.

Na nartach jeździ się w Pustevnach, na Bílej albo w Mostach koło Jablunkova. Dla kogo: dla tych, którzy chcą gór z klimatem, dobrym jedzeniem i schroniskami na każdym grzbiecie. Więcej propozycji mamy w artykule Co zobaczyć w Beskidach (2026).

6. Góry Orlickie — spokojny grzbiet przy polskiej granicy

Najwyższy szczyt: Velká Deštná, 1115 m n.p.m.

Góry Orlickie to rozłożysty, zalesiony grzbiet ciągnący się wzdłuż polskiej granicy, który zachował spokój i kameralny klimat. Biegnie przez nie grzbietowa Droga Jiráska — przyjemna wędrówka z widokami, w sam raz również dla mniej wprawionych. Najwyższa Velká Deštná ma na szczycie małą wieżę widokową, a przy bezchmurnym niebie dojrzycie stąd nawet Śnieżkę; punktem wyjścia na grzbietówkę bywa przełęcz Šerlich ze schroniskiem Masaryka. Zimą jeździ się na nartach w mniejszych, rodzinnych ośrodkach Deštné v Orlických horách (Šerlišský mlýn) i Říčky. Dla kogo: dla turystów, którzy chcą gór bez tłumów i kolejek do wyciągu.

7. Rudawy — długi grzbiet i Klínovec

Najwyższy szczyt: Klínovec, 1244 m n.p.m.

Rudawy ciągną się wzdłuż granicy z Niemcami przez ponad 130 kilometrów, a ich górnicza kraina trafiła nawet na listę UNESCO. Świetnym punktem wyjścia jest górskie miasteczko Boží Dar pod Klínovcem, skąd po drewnianych kładkach przejdziecie Torfowisko Božídarské (ścieżka dydaktyczna ok. 3 km). Górniczą przeszłość przybliżają zabytki UNESCO wokół Jáchymova, Abertam i Horní Blatnej, a można też wybrać się do uzdrowiska Jáchymov. Klínovec to największy ośrodek narciarski w regionie, zimą połączony z niemieckim Oberwiesenthalem. Dla kogo: dla narciarzy i biegaczy (tutejsze trasy biegowe należą do najlepszych w kraju) oraz dla tych, którzy mają blisko z zachodnich rubieży.

8. Góry Izerskie — raj biegaczy narciarskich

Najwyższy szczyt: Smrk, 1124 m n.p.m.

Góry Izerskie są domem najsłynniejszej trasy biegowej w kraju — Izerskiej Magistrali — i corocznego biegu Jizerská padesátka. Magistralę najczęściej rozpoczyna się na stadionie biegowym w Bedřichovie, który jest też dobrą bazą latem. Latem kuszą torfowiska, wodospad na Czarnej Nysie i granitowe szczyty ze skałkami jak Bukovec; na najwyższy Smrk prowadzi podejście do nowoczesnej stalowej wieży widokowej z panoramą po czeskiej i polskiej stronie. Blisko jest też zapora Souš. Dla kogo: dla biegaczy narciarskich przede wszystkim, ale też dla pieszych i rodzin z wózkiem na utwardzonych drogach.

9. Ještěd — sylwetka nad Libercem

Najwyższy szczyt: Ještěd, 1012 m n.p.m. (grzbiet Ještědsko-kozákovski).

Ještěd to chyba najbardziej fotogeniczna czeska góra, choć daleko jej do najwyższej. Panuje nad nią ikoniczny hotel i nadajnik w kształcie hiperboloidy obrotowej autorstwa architekta Karla Hubáčka, ukończony w 1973 roku i uhonorowany prestiżową Nagrodą Perreta. Grzbiet wznosi się wprost nad Libercem, więc widoki sięgają Gór Izerskich, Karkonoszy i Łużyc. Zimą jeździ się tu na nartach w ośrodku Ještěd. Uwaga: kolejka gondolowa od wypadku w 2021 roku nie działa, a na nową wciąż się czeka, więc w górę prowadzi wędrówka piesza albo trasa rowerowa.

Dla kogo: dla miłośników architektury i łatwo dostępnych widoków kawałek od Liberca.

10. Las Czeski — najcichsze góry pogranicza

Najwyższy szczyt: Čerchov, 1042 m n.p.m.

Las Czeski to być może najmniej odkryte pasmo w kraju. Przez długi czas był niedostępny za żelazną kurtyną, dzięki czemu została tu naprawdę dzika, pusta przyroda — opuszczone wsie, głębokie lasy i prawie żadnych ludzi. Głównym celem jest najwyższy Čerchov (1042 m n.p.m.) z kamienną wieżą widokową Kurzova věž z lat 1904–1905, skąd rozciąga się widok na Szumawę i Bawarię. Wchodzi się tu najczęściej od Capartic albo z Klenčí pod Čerchovem na Chodsku. Dla kogo: dla samotników i miłośników ciszy, którzy nie potrzebują atrakcji ani kolejek linowych.

11. Brdy — dzicz w zasięgu Pragi

Najwyższy szczyt: Tok, 865 m n.p.m.

Brdy przez dziesięciolecia były poligonem wojskowym, więc zamieniły się w nieoczekiwanie dziki obszar chronionego krajobrazu — a przy tym najbliższe Pradze ze wszystkich „gór”. Znajdziecie tu głębokie lasy, wrzosowiska na dawnych polach ćwiczeń, zapory i ciszę. Najwyższy jest Tok (865 m n.p.m.), zarazem najwyższy punkt Czech środkowych, z wrzosowiskami na dawnym polu ostrzału; ulubionym celem są też Padrťské rybníky z krajobrazem przypominającym szumawskie równie. Nie spodziewajcie się wysokich szczytów ani ośrodków, raczej spokojnych leśnych wędrówek. Dla kogo: dla mieszkańców Pragi i okolic, którzy chcą przyrody bez długiego dojazdu.

12. Czeskie Średniogórze — wulkaniczne stożki nad Łabą

Najwyższy szczyt: Milešovka, 837 m n.p.m.

Czeskie Średniogórze nie wygląda jak żadne inne czeskie pasmo — to dziesiątki samotnych stożków wulkanicznych rozsianych nad doliną Łaby. Najbardziej znana jest Milešovka, najbardziej wietrzne miejsce Czech ze stacją meteorologiczną i wieżą widokową, oraz romantyczny zamek Hazmburk z dwiema wieżami. Wiosną kwitną tu sady owocowe. Dla kogo: na krótsze wypady po widoki i wieże widokowe, świetne również na rower.

13. Góry Łużyckie — skały, wulkany i wieże widokowe

Najwyższy szczyt: Luž, 793 m n.p.m.

Góry Łużyckie to malownicza mieszanka piaskowcowych skał i wulkanicznych szczytów na północy Czech. Kuszą skalnymi zamkami, jaskiniami i wieżami widokowymi — kultowa jest bazaltowa, organowa Panská skála koło Kamenickiego Šenova (znacie ją z bajek) i szczyt Klíč z widokiem na całą okolicę. Dla kogo: na fotogeniczne półdniowe wędrówki, blisko jest też Czeska Szwajcaria.

14. Góry Nowohradzkie — zapomniany zakątek południa

Najwyższy szczyt: Kamenec, 1072 m n.p.m. (po stronie czeskiej).

Góry Nowohradzkie na pograniczu z Austrią są ciche, zalesione i turystycznie niedoceniane — i właśnie na tym polega ich urok. Znajdziecie tu rezerwaty o charakterze puszczy: Żofińska Puszcza i pobliska puszcza Hojná Voda należą do najstarszych w Europie (chronione już od 1838 roku). Do tego torfowiska, wodospady na Stropnicy i klasztor Dobrá Voda. Punktem wyjścia w góry bywa miasteczko Nové Hrady z uzdrowiskowym parkiem leśnym Terčino údolí. Dla kogo: dla poszukiwaczy ciszy i dziewiczej przyrody z dala od tłumów.

15. Góry Żdiarskie — łagodna wyżyna z torfowiskami

Najwyższy szczyt: Devět skal, 836 m n.p.m.

Góry Żdiarskie to serce Wyżyny Czesko-Morawskiej — łagodny, pofalowany krajobraz łąk, stawów, torfowisk i formacji skalnych. Nie są to wysokie góry, ale na spokojną turystykę, biegówki i wycieczki rowerowe nadają się idealnie. Kuszą skalne szczyty jak najwyższy Devět skal (836 m n.p.m.) i romantyczne Čtyři palice czy źródło Świtawy; jako baza posłuży Sněžné wprost pod skałami albo większy Žďár nad Sázavou z kościołem na Zielonej Górze. Dla kogo: dla rodzin, rowerzystów i biegaczy narciarskich, którzy lubią łagodniejszy teren.

Góry zimą (narty, biegówki)

Zimą czeskie góry zmieniają oblicze, a każde pasmo oferuje coś nieco innego. Pewność śniegu rośnie wraz z wysokością, więc najdłużej utrzymuje się w Karkonoszach i Jesionikach. Oto szybki przegląd, dokąd na co:

• Trasy zjazdowe: Szpindlerowy Młyn i Pec pod Śnieżką (Karkonosze) są największe i najbardziej wymagające. Klínovec (Rudawy) i Praděd–Ovčárna (Jesioniki) to świetna alternatywa.
• Rodzinne narciarstwo: Lipno (Szumawa), Bílá (Beskidy) albo Říčky (Góry Orlickie) — łagodniejsze stoki, parki dla dzieci, krótsze kolejki.
• Biegówki: najlepsze trasy znajdziecie na Izerskiej Magistrali, w Rudawach wokół Božího Daru i na Szumawie (Kvilda, Modrava). Pięknie biega się też w Górach Żdiarskich.

Góry z dziećmi

Z młodszymi dziećmi warto wybierać pasma, w których po widok i przygodę nie trzeba maszerować cały dzień. Sprawdzone propozycje:

• Kolejki linowe zamiast długiego podejścia: na Śnieżkę (Karkonosze), na Pustevny (Beskidy) albo na Czarną Górę, gdzie przy górnej stacji jest ścieżka w koronach drzew ze zjeżdżalnią na dół.
• Ścieżki w koronach drzew i wieże widokowe: Lipno na Szumawie, Ścieżka Valaška w Beskidach — wygodne, bezbarierowe i dla dzieci pełne zabawy.
• Krótsze pętle z nagrodą: dolina Białej Opawy w Jesionikach (wodospady, drabiny), Panská skála w Górach Łużyckich albo bajkowe skały w Górach Żdiarskich.

Z wózkiem pokonacie utwardzone drogi w Górach Izerskich (okolice Bedřichova), w Brdach albo nad Lipnem. Główna zasada brzmi: krótsza trasa, jasny cel i coś dobrego w plecaku.

Zobacz też

• Najwyższe góry Czech (2026)
• Co zobaczyć w Beskidach (2026)
• Gdzie na biegówki (2026)
• Dokąd na łono natury (2026)

Najczęstsze pytania