Lucerna, Szwajcaria: co warto zobaczyć, 15 atrakcji i ceny

Drewniany most z ośmiokątną wieżą w rzece, nad nim wieże kościołów, na wzgórzu średniowieczne mury, a w tle góra, na którą wjeżdża najbardziej stroma kolej zębata świata. Lucerna mieści to wszystko na jednej pocztówce. Stare miasto da się obejść w jedno popołudnie, a z dworca do Kapellbrücke idzie się pięć minut. Planując wyjazd do miejscowości Lucerna w Szwajcarii, nie trzeba się więc martwić, czy będzie co robić. Prawdziwe pytania są inne: co sobie odpuścić, jak nie przepłacić za każdy wjazd w góry i gdzie spać, żeby miasto dorzuciło Państwu darmową komunikację miejską.

My lubimy Lucernę przede wszystkim jako bazę wypadową. Rano góry, po południu jezioro, wieczorem spacer nabrzeżem. A mimo to jest to zwyczajne miasto z uniwersytetem, targiem i mieszkańcami, którzy żyją tu na co dzień, a nie skansen dla turystów.

Lucerna: co warto zobaczyć w mieście (15 atrakcji)

Wszystkie miejsca z tej listy są w zasięgu spaceru od dworca. Najdalej leżą Muzeum Transportu i kąpielisko Lido: nabrzeżem to około pół godziny pieszo, można też podjechać autobusem. Samo miasto spokojnie zwiedzą Państwo w jeden pełny dzień, miasto z muzeum w dwa. Wycieczki w góry opisujemy osobno, w dalszej części tekstu.

1. Kapellbrücke (Most Kaplicowy) i wieża Wasserturm

Wizytówka Lucerny i według większości źródeł najstarszy kryty drewniany most w Europie. Powstał w XIV wieku jako część miejskich fortyfikacji. Co do roku źródła się nie zgadzają (podaje się zarówno 1333, jak i 1365), a nazwę wziął od pobliskiej kaplicy świętego Piotra. Dziś ma około 204 metrów długości. Kiedyś był dłuższy, ale w XIX wieku skrócono go przy budowie nabrzeża.

Pod dachem wiszą trójkątne malowane tablice z XVII wieku, które pokazują sceny z historii miasta i życia jego patronów. W nocy z 17 na 18 sierpnia 1993 roku most w dużej części spłonął. Ocalały tylko przyczółki i kamienna wieża, a ponownie otwarto go 14 kwietnia 1994 roku. Według miejskiej informacji turystycznej z pierwotnych 158 obrazów do pożaru przetrwało 147 i większość z nich strawił ogień. To, co oglądają Państwo dziś, to więc w znacznej mierze rekonstrukcja i kopie. Warto o tym wiedzieć, żeby nie zdziwić się, że drewno wygląda na nowsze, niż można by się spodziewać.

Ośmiokątna Wasserturm stoi w wodzie tuż obok mostu. Przez stulecia służyła jako więzienie, sala tortur, archiwum i miejski skarbiec. Do środka zwykle się nie wchodzi. Wejście na most jest bezpłatne i możliwe o każdej porze. Naszym zdaniem najładniej jest tu wcześnie rano, zanim pojawią się pierwsze wycieczki, i wieczorem, gdy most jest podświetlony. Najlepszy widok na całość mają Państwo z nabrzeża Rathausquai albo spod kościoła jezuitów.

2. Spreuerbrücke i jaz iglicowy

Drugi kryty most leży kawałek dalej w dół rzeki i jest wyraźnie spokojniejszy. Zbudowano go w 1408 roku, a w XVI wieku, po burzy, przebudowano. Nazwę zawdzięcza plewom (niem. Spreu): był jedynym mostem, z którego wolno było wrzucać do rzeki odpady z młynów, bo leżał najdalej od centrum.

Głównym powodem, żeby tu przyjść, są malowidła pod dachem. Cykl Taniec śmierci Kaspara Meglingera pokazuje śmierć, która przychodzi po królów, chłopów, dzieci i kupców. To mroczniejszy i naszym zdaniem ciekawszy widok niż obrazy na Kapellbrücke, bo tutaj wiszą oryginały z XVII wieku. Pośrodku mostu stoi niewielka kaplica.

Tuż przy moście znajduje się jaz iglicowy (Nadelwehr). Poziom wody w jeziorze reguluje się nim do dziś ręcznie, wyciągając i wsuwając drewniane „igły”. Większość ludzi przechodzi obok niego, w ogóle go nie zauważając, a działa już ponad sto pięćdziesiąt lat.

3. Stare miasto: Weinmarkt, Kornmarkt i malowane kamienice

Na prawym brzegu Reussu leży stare miasto, w którym jeden placyk przechodzi w drugi: Kornmarkt, Weinmarkt, Hirschenplatz i Mühlenplatz. Fasady kamienic pokrywają freski, na rogach stoją fontanny, a każdy plac wygląda trochę inaczej. Naszym faworytem jest Weinmarkt z fontanną pośrodku. To tu większość przyjezdnych po raz pierwszy myśli, że wszystko wygląda jak z pudełka czekoladek.

Przy Kornmarkcie stoi renesansowy ratusz z początku XVII wieku (budowę datuje się na lata 1602–1606, ewentualnie do 1608 roku). Ma kamienną fasadę i dach, jakiego spodziewalibyśmy się raczej w alpejskiej wiosce niż na ratuszu. Pod nim biegnie nabrzeże Rathausquai z kawiarniami nad wodą. Tę część miasta najlepiej przejść bez mapy i dać się prowadzić uliczkom.

4. Kościół jezuitów

Barokowa świątynia z dwiema wieżami na lewym brzegu, tuż nad rzeką. Zbudowano ją w latach 1666–1677 i był to pierwszy duży kościół barokowy w Szwajcarii na północ od Alp. W środku zobaczą Państwo barokowe i rokokowe stiuki oraz okazały ołtarz główny, a kiedy na zewnątrz pada, to najlepiej spędzone dziesięć minut w mieście. Kościół ma świetną akustykę, dlatego odbywają się w nim koncerty. Wstęp jest wolny, prosimy tylko uszanować trwające nabożeństwa.

5. Mury Museggmauer i ich wieże

Nad starym miastem ciągną się średniowieczne mury z dziewięcioma wieżami. Zachowały się na długości mniej więcej 870 metrów, a cztery wieże są dostępne dla zwiedzających: Männliturm, Wachtturm, Zytturm i Schirmerturm. W Zytturmie wisi najstarszy zegar w mieście z 1535 roku, który zgodnie z tradycją może wybijać godziny minutę wcześniej niż wszystkie inne zegary w Lucernie.

Wstęp jest bezpłatny. Mury są otwarte mniej więcej od kwietnia do początku listopada, codziennie w ciągu dnia, zimą pozostają zamknięte. Dokładny początek sezonu zależy od Wielkiego Piątku, dlatego warto sprawdzić go na museggmauer.ch. Trzeba liczyć się z wąskimi, stromymi drewnianymi schodami, z wózkiem dziecięcym ani inwalidzkim się tu nie wejdzie. W zamian dostają Państwo widok ponad dachami na jezioro i góry, naszym zdaniem najlepszy w całym centrum.

6. Pomnik Lwa (Löwendenkmal)

Umierający lew wykuty bezpośrednio w piaskowcowej skale nad niewielkim stawem. Upamiętnia szwajcarskich gwardzistów, którzy zginęli w 1792 roku, broniąc pałacu Tuileries i króla Ludwika XVI w czasie rewolucji francuskiej. Projekt wyszedł spod ręki duńskiego rzeźbiarza Bertela Thorvaldsena, a w skale w latach 1820–1821 wykuł go Lukas Ahorn. Lew ma około dziesięciu metrów długości i sześciu metrów wysokości, w łapie trzyma tarczę z liliami Burbonów. Nad nim widnieje napis Helvetiorum Fidei ac Virtuti, czyli wierności i męstwu Szwajcarów.

Mark Twain nazwał go najsmutniejszym i najbardziej poruszającym kawałkiem kamienia na świecie i po wizycie trudno się z nim nie zgodzić. Od Kapellbrücke to dziesięć minut pieszo, wstęp jest bezpłatny, na miejscu są też publiczne toalety. Proszę dać sobie tutaj chwilę. Większość grup zatrzymuje się na dwie minuty dla zdjęcia, a kiedy odejdą, robi się tu jedno z najcichszych miejsc w mieście.

7. Ogród Lodowcowy i Panorama Bourbakiego

Tuż nad Pomnikiem Lwa leży Gletschergarten, czyli Ogród Lodowcowy z ogromnymi kotłami eworsyjnymi, które lodowiec wyżłobił w skale pod koniec epoki lodowcowej. Do tego niewielkie muzeum o tym, jak lód kształtował tutejszy krajobraz. Z dziećmi to naszym zdaniem jeden z najbardziej udanych przystanków w mieście. Ceny w dostępnych źródłach się różnią, aktualne znajdą Państwo na gletschergarten.ch. Ogród jest objęty kartą muzealną (o niej niżej).

Kilka kroków dalej, przy placu Löwenplatz, stoi okrągły budynek z Panoramą Bourbakiego. W środku mieści się olbrzymi obraz panoramiczny, który pokazuje, jak zimą 1871 roku pokonana francuska armia generała Bourbakiego przekraczała granicę Szwajcarii i dawała się tu internować. Nietypowe muzeum i dobry pomysł na deszczowy dzień.

8. Hofkirche St. Leodegar

Dwie smukłe, strzeliste wieże widoczne na większości zdjęć Kapellbrücke należą do kościoła Hofkirche na prawym brzegu, za nabrzeżem. W jego miejscu stał klasztor benedyktynów, z którego wyrosła Lucerna, a pierwsze wzmianki pochodzą z VIII wieku. Większość wyposażenia wnętrza to XVII i XVIII wiek. Wokół kościoła biegną arkady ze starymi grobami, do których turyści prawie nie zaglądają. To ładne, ciche miejsce kilka minut od nabrzeża.

9. KKL i nabrzeże przy dworcu

Tuż obok dworca stoi centrum kultury i kongresów KKL Luzern z ogromnym płaskim dachem, który wysuwa się aż nad jezioro. Zaprojektował je francuski architekt Jean Nouvel. W środku jest sala koncertowa, w której gra Lucerne Festival, muzeum sztuki Kunstmuseum Luzern, restauracja i bar. Nawet jeśli nie wybierają się Państwo na koncert, warto zatrzymać się pod tym dachem: to mocny kontrast ze średniowieczem na drugim brzegu, a z tarasu widać całe jezioro.

Przed KKL jest przystań statków i szerokie nabrzeże, na którego murku wieczorami siedzi się z widokiem na Pilatus. To przy okazji najtańszy wieczorny program w całej Szwajcarii.

10. Szwajcarskie Muzeum Transportu (Verkehrshaus)

Najczęściej odwiedzane muzeum w Szwajcarii i jedno z niewielu, w których nudzi się tylko ten, kto bardzo chce. Lokomotywy, samochody, statki, samoloty, 31,5-metrowa makieta kolei Gotarda w nowej hali kolejowej, planetarium, sala kinowa i Swiss Chocolate Adventure, czyli przejażdżka „od ziarna kakaowca do praliny”. Proszę zarezerwować co najmniej trzy, cztery godziny.

Całodzienny bilet (Day Pass) obejmujący muzeum, planetarium, film i czekoladową przejażdżkę kosztuje według oficjalnego cennika 62 CHF dla dorosłych (około 285 zł), 46 CHF dla studentów do 26 lat, 29 CHF dla dzieci do 16 lat i 12 CHF dla dzieci do 6 lat (verkehrshaus.ch). Tańszy jest bilet do samego muzeum bez dodatkowych atrakcji, aktualną cenę znajdą Państwo w sklepie internetowym muzeum. Latem muzeum jest czynne od 10 do 18, zimą do 17. Leży nad brzegiem jeziora, mniej więcej dwa kilometry od centrum. Autobusem i statkiem to kilka minut, a stacja kolejowa Luzern Verkehrshaus jest tuż przed wejściem.

11. Sammlung Rosengart

Prywatna kolekcja sztuki w dawnym budynku banku, niedaleko dworca. Jej trzon stanowią prace Pabla Picassa i Paula Klee, a jak na tak małe muzeum zbiór jest zaskakująco mocny. Jeśli lubią Państwo sztukę nowoczesną i mają na Lucernę dwa dni, to naszym zdaniem lepszy wybór niż kolejny spacer między sklepami z pamiątkami przy Kapellgasse.

12. Spacer nabrzeżem do Lido

Z centrum prawym brzegiem jeziora prowadzi promenada obok wielkich hoteli z czasów belle époque aż do kąpieliska Lido i Muzeum Transportu. To niecałe pół godziny marszu, przez cały czas z widokiem na jezioro, Pilatus i Rigi. Latem w Lido można się wykąpać w jeziorze, w pozostałych miesiącach to po prostu najładniejszy spacer w mieście. Z powrotem da się wrócić autobusem albo statkiem.

Więcej o kąpieliskach, temperaturze wody i innych miejscach nad Jeziorem Czterech Kantonów piszemy w naszym przeglądzie szwajcarskich jezior.

13. Château Gütsch i punkt widokowy nad miastem

Na wzgórzu nad lewym brzegiem stoi bajkowy hotel Château Gütsch z wieżyczkami, który z daleka wygląda jak zamek. Wjeżdża do niego mała kolejka Gütschbahn i według przewodników obejmuje ją także Visitor Card. Na górze jest taras z widokiem na całe stare miasto, Reuss i jezioro. Nie trzeba tam nocować: wystarczy wjechać, przejść się lasem po grzbiecie i zejść na dół pieszo.

14. Targ nad rzeką

W każdy wtorek i sobotę przed południem na obu brzegach Reussu odbywa się cotygodniowy targ: na prawym brzegu na Rathausquai i Unter der Egg, na lewym przy kościele jezuitów. Sery, pieczywo, owoce i wędliny od okolicznych rolników. To według nas najlepszy sposób, żeby w Szwajcarii skompletować obiad w rozsądnej cenie, a przy tym jedno z niewielu miejsc w centrum, gdzie zakupy robi więcej miejscowych niż turystów.

15. Rejs statkiem po Jeziorze Czterech Kantonów

Lucerna bez statku to jak Kraków bez Wisły. Z przystani przed dworcem odpływają statki żeglugi SGV, w tym historyczne parowce kołowe, do miejscowości wokół całego jeziora: do Weggis, do Vitznau pod Rigi, do Alpnachstad pod Pilatusem albo aż do Flüelen na drugim końcu. Jezioro ma kształt krzyża z kilkoma ramionami i każde wygląda inaczej, więc nawet godzinny rejs jest wart swojej ceny.

Statki są w cenie Swiss Travel Passu i Lucerne Travel Passu, z Half Fare Card płacą Państwo połowę. Visitor Card Lucerne statków nie obejmuje. Trasy, kąpieliska i miejscowości nad jeziorem opisujemy dokładnie w osobnym tekście o szwajcarskich jeziorach, tutaj by się nie zmieściły.

Lucerna i okolice: wycieczki w góry

Wokół Lucerny wznoszą się góry, na które wjeżdżają koleje zębate i kolejki linowe. Szwajcarzy mówią o „wielkiej szóstce” środkowej Szwajcarii: Pilatus, Rigi, Stanserhorn, Titlis, Stoos i Brienzer Rothorn. Na każdą z nich da się dojechać z miasta w godzinę i wrócić na kolację. To jednak drogie wycieczki, dlatego najpierw proszę przeczytać niżej rozdział o zniżkach. I obserwować pogodę: kiedy szczyt jest w chmurach, na górze nic Państwo nie zobaczą, a pieniędzy nikt nie odda. Większość kolejek ma na stronie internetowej kamerę na żywo, więc rano warto do niej zajrzeć.

Pilatus i Golden Round Trip

Pilatus (2132 m) wyrasta tuż nad miastem, a sama droga na szczyt to atrakcja. Z Alpnachstad od 1889 roku jeździ na górę najbardziej stroma kolej zębata świata o nachyleniu do 48%, wjazd trwa mniej więcej pół godziny. Z drugiej strony, z Kriens na przedmieściach Lucerny, kursuje kolejka gondolowa i duża kabina Dragon Ride.

Najpopularniejsza jest pętla Golden Round Trip: statkiem z Lucerny do Alpnachstad, koleją zębatą na górę, kolejkami w dół do Kriens i autobusem nr 1 z powrotem do miasta. Działa tylko od maja do października, w 2026 roku od 11 maja do 18 października (kolej zębata kursuje tylko latem, kolejka z Kriens przez większą część roku). Na oficjalnej stronie pilatus.ch widnieje cena „od 59,90 CHF”, ale to cena z Half Fare Card. Pełny bilet w 2. klasie kosztuje dwa razy tyle, czyli około 120 CHF (mniej więcej 550 zł). Ze Swiss Travel Passem statek i autobus mają Państwo w cenie, a na koleje górskie zniżkę. Miejsce w kolejce zębatej przewoźnik zaleca rezerwować z wyprzedzeniem, latem bez tego się czeka.

Na szczycie jest hotel, restauracja i kilka krótkich tras widokowych, najłatwiejsza prowadzi na Tomlishorn, najwyższy punkt masywu. Nam najbardziej podoba się wjazd koleją zębatą, bo widok przez okno prosto na skalną ścianę to coś, czego gdzie indziej się nie przeżyje, i powolny zjazd kolejkami.

Rigi, „królowa gór”

Rigi leży po drugiej stronie jeziora i jest łagodniejsza, bardziej przyjazna niż Pilatus. Według Switzerland Tourism na górę prowadzi dziewięć różnych dróg. Najładniejsza kombinacja z Lucerny to statek do Vitznau, a stamtąd kolej zębata na Rigi Kulm. Z powrotem można zjechać przez Arth-Goldau albo kolejką linową do Weggis. Na górze są łąki i ścieżki grzbietem z widokiem na jezioro po jednej stronie i Alpy po drugiej, a trasy są tak łagodne, że poradzą sobie z nimi także dzieci.

Bilet dzienny na Rigi kosztuje od 78 CHF (około 360 zł) i obowiązuje na kolejach zębatych z Vitznau i Arth-Goldau oraz kolejkach linowych z Weggis i Kräbel (dane z myswitzerland.com na okres od 8.06 do 31.12.2026). Statek z Lucerny do Vitznau jest płatny osobno. Ze Swiss Travel Passem mają Państwo według SBB Rigi w cenie, łącznie ze statkiem z Lucerny do Vitznau, i to jeden z głównych powodów, dla których pass opłaca się w środkowej Szwajcarii.

Stanserhorn i kolejka bez dachu

Na Stanserhorn nad miasteczkiem Stans wjeżdża kolejka CabriO z 2012 roku, pierwsza na świecie z otwartym górnym pokładem. Jedzie się pod gołym niebem, z wiatrem we włosach i jeziorem w dole. Dolny odcinek ze Stans pokonuje się kolejką szynowo-linową. Sezon 2026 trwa od 11 kwietnia do 22 listopada, bilet w obie strony dla dorosłego kosztuje według stanserhorn.ch 82 CHF (około 375 zł), z Half Fare Card 41 CHF.

Na górze jest krótka pętla wokół szczytu z widokiem na jezioro i Alpy. Naszym zdaniem Stanserhorn to najlepszy wybór dla tych, którzy nie chcą całodniowej wycieczki, ale chcą jednego naprawdę dobrego przeżycia.

Titlis i lodowiec nad Engelbergiem

Titlis to jedyna wycieczka z Lucerny, na której dotrą Państwo na lodowiec i do wiecznego śniegu. Pociągiem do Engelbergu jedzie się około trzech kwadransów, a stamtąd ciąg kolejek prowadzi aż do górnej stacji na wysokości około trzech tysięcy metrów. Najbardziej znana jest obrotowa kabina Rotair, która w czasie jazdy obraca się o 360 stopni. Na górze czeka ścieżka po krawędzi urwiska z wiszącym mostem Cliff Walk.

Uwaga na 2026 rok: Rotair według przewoźnika jest wyłączona z ruchu z powodu prac konserwacyjnych od 16 sierpnia do 11 grudnia 2026 roku, a na górę jeździ nowa kolejka Titlis Connect. Titlis to zarazem najdroższa z gór wokół Lucerny, pełną cenę najlepiej sprawdzić bezpośrednio na titlis.ch.

Bürgenstock i winda Hammetschwand

Bürgenstock to skalisty grzbiet nad jeziorem. Z Lucerny płynie się statkiem do Kehrsiten, a potem kolejką wjeżdża na górę do resortu. Od resortu leśna ścieżka prowadzi do windy Hammetschwand, najwyżej położonej windy zewnętrznej w Europie, która wywozi na skalny punkt widokowy. Winda kursuje mniej więcej od kwietnia do października. To krótsza wycieczka niż Pilatus czy Titlis i dobrze sprawdza się w popołudnie, kiedy wyższe szczyty schowają się w chmurach.

Jak połączyć wycieczki

Na trzy dni w Lucernie zaplanowalibyśmy to tak: jeden dzień miasto, jeden dzień Pilatus przez Golden Round Trip, jeden dzień statek do Vitznau i Rigi. Kto ma czwarty dzień, dorzuci Stanserhorn albo Titlis. Kto jedzie dalej po Szwajcarii, ma z Lucerny bezpośrednie pociągi do Berna, Zurychu i Bazylei, a przez Gotard dalej na południe. Do Zermatt jedzie się pociągiem z przesiadką i warto poświęcić cały dzień także na Matterhorn.

Lucerna: jak dojechać z Polski

Lucerna leży w samym środku Szwajcarii, więc niezależnie od tego, dokąd Państwo przylecą, ostatni odcinek pokonuje się pociągiem albo samochodem. Z Zurychu do Lucerny pociągi kursują kilka razy na godzinę, a podróż trwa niecałą godzinę.

Samolotem

Najbliższe duże lotnisko to Zurych (ZRH) i to tam najczęściej lecą podróżni z Polski. Z Warszawy są do Zurychu połączenia bezpośrednie, z Krakowa, Katowic, Wrocławia czy Gdańska warto przed rezerwacją sprawdzić aktualny rozkład, bo oferta bezpośrednich lotów zmienia się z sezonu na sezon. Z lotniska w Zurychu jedzie się do Lucerny pociągiem, z przesiadką na dworcu głównym w Zurychu albo bezpośrednio, zależnie od rozkładu, łącznie mniej więcej godzinę. Alternatywą bywa lot do Bazylei (lotnisko EuroAirport leży po francuskiej stronie granicy): stamtąd autobusem na dworzec w Bazylei i dalej pociągiem do Lucerny, łącznie około półtorej godziny. Tanie linie nie latają tam jednak codziennie, więc trzeba trafić w odpowiedni dzień.

Pociągiem

Bezpośredniego pociągu z Polski do Lucerny nie ma. Najczęściej jedzie się z przesiadką w Wiedniu, skąd do Zurychu kursują pociągi dzienne i nocny Nightjet, albo przez Monachium. Trzeba liczyć się z całym dniem w podróży. Połączenia i ceny najłatwiej sprawdzić w aplikacji SBB albo w wyszukiwarce ÖBB. Zaleta pociągu jest taka, że wysiadają Państwo w samym centrum: dworzec w Lucernie stoi nad brzegiem jeziora, a do Kapellbrücke jest pięć minut pieszo. W budynku dworca działa też informacja turystyczna.

Samochodem

Z Polski to długa trasa, zwykle cały dzień jazdy przez Czechy i Niemcy. Niemieckie autostrady są dla samochodów osobowych bezpłatne, w Czechach potrzebna jest czeska e-winieta, a w Szwajcarii winieta za 40 CHF (około 185 zł). Jest tylko roczna, winieta na 2026 rok obowiązuje od 1.12.2025 do 31.01.2027. Można ją kupić jako naklejkę albo elektronicznie (e-winieta przez oficjalny portal via.admin.ch, proszę nie przepłacać pośrednikom). Kto jedzie przez Austrię i Bregencję, potrzebuje także winiety austriackiej.

Parkowanie w centrum Lucerny jest drogie i ograniczone. Godzina na ulicy w centrum kosztuje według miasta 3 CHF (około 14 zł), a miejsca są krótkoterminowe. Przewodniki polecają parkingi wielopoziomowe przy dworcu (Bahnhofparking) albo w centrum handlowym Löwencenter przy Zürichstrasse, skąd jest kilka kroków do Pomnika Lwa. Najlepszym rozwiązaniem jest naszym zdaniem hotel z parkingiem: auto zostaje na miejscu, a po mieście jeździ się za darmo z Visitor Card.

Komunikacja w Lucernie i Visitor Card

Stare miasto obejdą Państwo pieszo. Autobusy przydają się głównie w drodze do Muzeum Transportu, do Kriens pod kolejkę na Pilatus i wieczorem z powrotem do hotelu. I tu pojawia się najlepsza rzecz, jaką Lucerna oferuje odwiedzającym.

Visitor Card Lucerne dostają Państwo za darmo, nocując w hotelu w mieście. Wydaje ją hotel przy zameldowaniu i obowiązuje przez cały pobyt, łącznie z dniem przyjazdu i wyjazdu. Według oficjalnej strony luzern.com obejmuje:

• bezpłatne przejazdy wszystkimi autobusami i pociągami w strefie 10 miejskiej sieci, która według przewodników sięga aż do Kriens, do dolnej stacji kolejki na Pilatus,
• zniżki na kolejki linowe, koleje górskie, muzea i wycieczki w regionie Lucerny i Jeziora Czterech Kantonów (aktualna lista partnerów jest na luzern.com),
• darmowe wi-fi w hotspotach „Free WiFi – LUZERN.COM” w mieście.

Statki po jeziorze nie są w niej uwzględnione. Karty nie da się kupić, dlatego mieszkając w apartamencie albo na kempingu, warto zapytać gospodarza, czy ją wydaje.

Ceny w Lucernie i jak zaoszczędzić

Szwajcaria jest droga i Lucerna nie jest wyjątkiem. Pomaga, gdy z góry policzą Państwo, co naprawdę chcą robić, i według tego wybiorą bilet. Dla porównania kilka cen (przeliczenie na złote jest orientacyjne, 1 CHF ≈ 4,6 zł):

Źródła cen: verkehrshaus.ch, pilatus.ch, stanserhorn.ch, sbb.ch, myswitzerland.com i Switzerland Travel Centre.

Jaki bilet wybrać

Lucerne Travel Pass (do 31.03.2026 nazywał się Tell Pass) to regionalny bilet na 3, 4, 5 albo 10 kolejnych dni. Obowiązuje w pociągach, autobusach i na statkach w całej środkowej Szwajcarii oraz na wielu kolejach górskich, między innymi na Pilatus, Rigi, Stanserhorn, Stoos i Titlis. Trzy dni kosztują 240 CHF, dzieci od 6 do 15 lat podróżujące z rodzicem płacą ryczałtowo 30 CHF. Dodatkowe zniżki go nie obejmują. Opłaca się, gdy zostają Państwo tylko w środkowej Szwajcarii i chcą wjechać na dwie, trzy góry.

Swiss Travel Pass sprawdzi się, gdy Lucerna jest tylko jednym z kilku przystanków. Obejmuje pociągi w całym kraju, statki po jeziorze, komunikację miejską i Rigi, a na Pilatus i inne koleje daje zniżkę. Aktualne ceny w zależności od liczby dni znajdą Państwo na sbb.ch.

Half Fare Card za 150 CHF na miesiąc daje 50% zniżki na wszystkie bilety, w tym na większość kolei górskich. Opłaca się przy dłuższym pobycie w Szwajcarii, gdy nie jeżdżą Państwo codziennie.

Karta muzealna Lucerny za 36 CHF obowiązuje przez dwa kolejne dni w większości lucerneńskich muzeów, m.in. w Muzeum Transportu, Ogrodzie Lodowcowym, Sammlung Rosengart i muzeum Richarda Wagnera (według Switzerland Tourism). Kto chce zobaczyć więcej niż dwa muzea, zaoszczędzi.

Gdzie zaoszczędzić na jedzeniu

Kolacja w restauracji to w Szwajcarii wydatek, na który trzeba się przygotować, a w turystycznym centrum Lucerny podwójnie. My rozwiązujemy to prosto: obiad w formie pikniku, kolacja w restauracji. W supermarketach Coop i Migros są gotowe dania, sałatki i pieczywo, z którymi idzie się na nabrzeże albo na łąkę pod Museggmauer. We wtorek i sobotę dochodzi do tego targ nad rzeką.

Wody proszę nie kupować. Z większości miejskich fontann płynie woda pitna, a jeśli przy fontannie wisi wyraźna tabliczka „kein Trinkwasser”, wystarczy pójść do następnej. W góry warto zabrać własny prowiant, restauracje na szczytach to najdroższe miejsca w okolicy.

Lucerna: noclegi i gdzie się zatrzymać

Lucerna jest niewielka, więc z prawie każdego miejsca w centrum dojdą Państwo do Kapellbrücke w kwadrans. Najważniejsza decyzja to wybór okolicy: stare miasto na prawym brzegu (klimat, uliczki, wieczorem głośniej), lewy brzeg przy dworcu (praktycznie, blisko pociągów i statków) albo nabrzeże jeziora (widok, spokój, najwyższe ceny). Cokolwiek Państwo wybiorą, proszę sprawdzić, czy to hotel w mieście, który wydaje Visitor Card, a zaoszczędzą Państwo na transporcie.

• Luzern Youth Hostel (Sedelstrasse 12): najtańsza opcja, szwajcarskie schronisko młodzieżowe niedaleko jeziorka Rotsee. Do centrum dojeżdża się autobusem, który z Visitor Card mają Państwo za darmo.
• The Lubo (Rössligasse 2/4): butikowy hostel z samoobsługowym zameldowaniem w samym historycznym centrum. Dla tych, którzy chcą mieszkać na starym mieście, nie płacąc hotelowych stawek.
• Waldstätterhof Swiss Quality Hotel (Zentralstrasse 4): klasa średnia naprzeciwko dworca, idealna, jeśli codziennie będą Państwo wyjeżdżać na wycieczki pociągiem albo statkiem.
• Hotel Des Alpes (Furrengasse 3): na nabrzeżu Reussu na starym mieście, kilka kroków od Kapellbrücke. Pokoje z widokiem na rzekę i most to naszym zdaniem powód, żeby tu przyjechać.
• Romantik Hotel Wilden Mann (Bahnhofstrasse 30): zabytkowy hotel w Małym Mieście na lewym brzegu, niedaleko kościoła jezuitów, dla tych, którzy szukają starego drewna i spokoju.
• Hotel Schweizerhof Luzern (Schweizerhofquai 3a): duży XIX-wieczny hotel nad jeziorem, gdy raz na jakiś czas mają Państwo ochotę na prawdziwy luksus z widokiem na Pilatus i Rigi.

Więcej noclegów w mieście znajdą Państwo w wyszukiwarce noclegów w Lucernie. Latem i w czasie festiwali ceny rosną, a najtańsze pokoje znikają jako pierwsze, dlatego warto rezerwować z wyprzedzeniem.

Trochę historii

Lucerna zaczęła się od klasztoru. Około 710 roku powstał tu benedyktyński klasztor świętego Leodegara, w miejscu którego stoi dziś Hofkirche, a wokół niego osada rybacka. Skąd wzięła się nazwa, nie wiadomo. Narzuca się łacińskie słowo lucerna, czyli światło, ale językoznawcy skłaniają się raczej ku wyjaśnieniu „miejsce, gdzie jest dużo szczupaków”.

Samo miasto powstało między 1180 a 1200 rokiem i wkrótce dostało ogromny prezent: około 1220 roku udrożniono przełęcz Świętego Gotarda i Lucerna znalazła się na głównym szlaku handlowym z Niemiec do Włoch. Towary płynęły przez jezioro, a miasto się na tym bogaciło: rosły składy, targi i mieszczańskie kamienice. W 1332 roku Lucerna sprzymierzyła się z trzema kantonami leśnymi Uri, Schwyz i Unterwalden i stała się pierwszym miastem Związku Szwajcarskiego. Po bitwie pod Sempach w 1386 roku, w której konfederaci pokonali Habsburgów, Lucerna podporządkowała sobie okoliczne ziemie, mniej więcej w granicach dzisiejszego kantonu. Z tego czasu pochodzą mury Museggmauer i oba drewniane mosty, które były częścią fortyfikacji.

Kiedy w XVI wieku reformacja podzieliła Szwajcarię, Lucerna pozostała katolicka i stała się bastionem kontrreformacji. Stąd kościół jezuitów i barokowy blask w mieście, które poza tym jest gotyckie. Przez kilka miesięcy 1798 roku była nawet stolicą Republiki Helweckiej, utworzonej tu przez armię francuską.

Prawdziwy przełom przyszedł jednak w XIX wieku, razem z turystami. Angielscy podróżnicy odkryli Alpy, w 1856 roku dotarła kolej, na nabrzeżu wyrosły wielkie hotele, a na okoliczne góry zaczęto budować koleje zębate. Lucerna była jednym z pierwszych turystycznych miast Europy, a w latach 1850–1913 liczba jej mieszkańców wzrosła czterokrotnie. Od tego czasu turyści dobrze ją utrzymują i to widać: miasto jest przyzwyczajone do gości, ale wciąż zachowuje własny charakter.

Kiedy jechać do Lucerny

W góry najlepiej wybrać się od czerwca do września, kiedy kursują wszystkie kolejki, łącznie z Golden Round Trip na Pilatus, i można kąpać się w jeziorze. To jednak także czas największych tłumów i najwyższych cen. Naszym zdaniem najlepszym kompromisem jest koniec maja i wrzesień: góry działają, a w mieście jest spokojniej.

Jesienią i zimą Lucerna sprawdza się raczej jako wypad do miasta z muzeami. Część kolei górskich ma wtedy przerwę konserwacyjną, więc przed wyjazdem proszę sprawdzić ich rozkład na stronie przewoźnika. Ciekawe terminy to lucerneński karnawał Fasnacht pod koniec zimy i muzyczny Lucerne Festival, którego główna, letnia część odbywa się w KKL. W dniach 8–17 maja 2026 odbył się też nowy, wiosenny festiwal Pulse.

Co zrobilibyśmy inaczej

Nie gonilibyśmy za wszystkimi szczytami. Pilatus, Rigi, Stanserhorn, Titlis, Bürgenstock. Każdy jest piękny i każdy kosztuje tyle, co porządna kolacja dla dwojga. Jedna góra w pogodny dzień jest warta więcej niż trzy we mgle. Wolelibyśmy wybrać jedną albo dwie, a resztę zostawić na następny raz albo na dzień, w którym poranna kamera pokaże błękitne niebo.

Więcej byśmy się włóczyli po Małym Mieście. Większość ludzi trzyma się trasy Kapellbrücke, Weinmarkt, Pomnik Lwa. Tymczasem lewy brzeg między kościołem jezuitów a Spreuerbrücke i uliczki pod Museggmauer są równie stare i o połowę mniej zatłoczone. Skręcenie w ulicę, która nie prowadzi do żadnego zabytku, opłaca się tu bardziej niż gdziekolwiek.

Spróbowalibyśmy miejscowej kuchni. Lucerneńskiego pasztecika Luzerner Chügelipastete, serów z targu nad rzeką, czegoś nieznanego w lokalu, którego nikt nigdzie nie polecał. A resztę dnia piknik na murku przy KKL.

I zostawilibyśmy telefon w kieszeni. Kapellbrücke ma miliony zdjęć i Państwa nie będzie inne. Wieczór na nabrzeżu, kiedy nad Pilatusem zapada zmrok, a po jeziorze wraca ostatni parowiec, lepiej zapamiętać niż sfotografować.

Najczęściej zadawane pytania

Czytaj dalej

• Zurych: największe miasto Szwajcarii, do którego najpewniej Państwo przylecą.
• Bazylea: muzea, Ren i pływanie z prądem rzeki.
• Genewa: Jet d’Eau, ONZ i Jezioro Genewskie.
• Zermatt: miasteczko pod Matterhornem, najsłynniejszą górą Szwajcarii.