Park Tayrona w Kolumbii: bilety, dojazd, plaże i noclegi

Aktualizacja 13.10.2026

Park Tayrona to jedno z tych miejsc, w których po prostu stajecie i przez chwilę nie wierzycie, że to dzieje się naprawdę. Park Narodowy Tayrona leży na północy Kolumbii, nad Morzem Karaibskim, i mieści w sobie właściwie wszystko: plaże z białym piaskiem, wilgotny las tropikalny, dziką przyrodę, a w tle najwyższe góry kraju. Jak dojechać do parku Tayrona z Santa Marty, ile kosztują bilety, gdzie spać i które plaże naprawdę warto zobaczyć? Wszystko poniżej, z naszej podróży.

Park Tayrona: czy warto tu przyjechać?

Jeśli marzy Wam się miejsce, gdzie dżungla schodzi prosto do Karaibów, odpowiedź brzmi: tak. W parku Tayrona każdy znajdzie coś dla siebie. Jedni przyjeżdżają na kilkugodzinne wędrówki przez las i przeprawy po kamieniach, inni po to, żeby przez dwa dni nie robić nic poza leżeniem w hamaku i słuchaniem fal. 

Park Narodowy Tayrona: historia i rdzenni mieszkańcy

Za każdym zakrętem ścieżki kryje się tu jakaś historia. Park Narodowy Tayrona to dawna ojczyzna cywilizacji Tairona, która żyła na tym wybrzeżu aż do przybycia hiszpańskich konkwistadorów. Była to wysoko rozwinięta kultura z silną tradycją rolniczą i kupiecką, a wiele jej osad leżało właśnie na terenie dzisiejszego parku.

Taironowie budowali kamienne tarasy, schody i brukowane drogi, nawadniali zbocza i handlowali złotem, bawełną oraz solą. Ich złota biżuteria należy dziś do najcenniejszych zbiorów Museo del Oro w Bogocie. W latach 20. XVI wieku Hiszpanie założyli niedaleko Santa Martę i w ciągu kolejnego stulecia opór Taironów został złamany. Część mieszkańców wycofała się wyżej, w góry Sierra Nevada de Santa Marta, gdzie do dziś żyją ich potomkowie: ludy Kogi, Arhuaco (Ika), Wiwa i Kankuamo.

Park narodowy utworzono w 1969 roku, zajmuje około 225 km², z czego mniej więcej jedną piątą stanowi morze. Dla rdzennych ludów to wybrzeże jest ziemią świętą i dlatego park kilka razy w roku zamyka się na dwa tygodnie. Nie chodzi o remonty, tylko o czas, w którym przyroda, zgodnie z umową z duchowymi przywódcami (mamos), ma „odpocząć”, a w parku odbywają się tradycyjne obrzędy. Idąc przez Tayronę, pamiętajcie więc, że nie jesteście tylko w rezerwacie przyrody, ale też w miejscu, które dla kogoś jest święte.

Kolumbijskie Machu Picchu

Największą atrakcją regionu jest stanowisko archeologiczne Ciudad Perdida, czyli zaginione miasto Taironów, zbudowane na zboczach gór Sierra Nevada. Spacerując między pozostałościami dawnych osad, ma się wrażenie podróży w czasie. Kamienne tarasy, ścieżki i ruiny świątyń opowiadają o ludziach, którzy żyli tu ponad tysiąc lat temu. To takie małe kolumbijskie Machu Picchu.

TIP: Do Ciudad Perdida wolno iść tylko z przewodnikiem, a trekking trwa kilka dni. Miejsce najłatwiej zarezerwować online przez GetYourGuide (my też tam rezerwujemy): macie pewność terminu i możliwość bezpłatnej rezygnacji do 24 godzin przed wyjściem.

Przyroda parku Tayrona: zwierzęta i rośliny

Tayrona to tropikalny raj, w którym spotykają się góry, dżungla i Karaiby. W głębi parku rośnie gęsty las pełen egzotycznych roślin i zwierząt: małp, tukanów, papug, a nawet jaguarów, do tego cała masa innych stworzeń (na przykład węże i pająki, z powodu których na szlakach stoją punkty medyczne na wypadek ukąszenia).

TIP: Najpiękniejsze miejsca w Kolumbii, które musicie zobaczyć

Jak dojechać do parku Tayrona z Santa Marty

Dotarcie do Tayrony nie jest skomplikowane. Punktem wyjścia jest pobliskie miasto Santa Marta, skąd najlepiej pojechać autobusem, ewentualnie taksówką, łodzią albo samochodem (to ostatnie wyjdzie sporo drożej). Do Santa Marty najszybciej dolecicie samolotem: lotnisko Simón Bolívar leży na południe od miasta, a z Bogoty i Medellín lata tu kilka połączeń dziennie. Z Cartageny jedzie się autobusem albo wspólnym busem mniej więcej 5–6 godzin.

Z Polski bezpośrednich lotów do Kolumbii nie ma. Z Warszawy, Krakowa czy Katowic lecicie zwykle z przesiadką w jednym z europejskich portów do Bogoty albo Medellín i stamtąd krajowym lotem do Santa Marty. Aktualne połączenia i czas podróży sprawdźcie przed rezerwacją.

Park ma cztery wejścia od strony lądu:

• El Zaino: główne wejście około 32 km od Santa Marty (mniej więcej 45 minut samochodem). Stąd asfaltowa droga prowadzi na parking w Cañaveral, a dalej szlaki do najbardziej znanych plaż. Tędy wchodzi większość odwiedzających.
• Calabazo: przy 20. kilometrze drogi Troncal del Caribe. Zaczyna się tu trudniejszy trekking przez dżunglę na Cabo San Juan.
• Palangana: bliżej Santa Marty, prowadzi z niego szutrowa droga na plażę Neguanje, skąd łodzią dostaniecie się na Playa Cristal.
• Bahía Concha: osobny sektor na zachodnim skraju parku, około kwadransa od Santa Marty nieutwardzoną drogą. Ma własny, tańszy bilet wstępu.

• Autobusy: Na trasie Santa Marta – Palomino regularnie kursują zielone autobusy firmy Cootransoriente, mniej więcej co 20–30 minut od rana do wczesnego wieczoru. W mieście odjeżdżają spod targowiska (Calle 11 i Carrera 11), a po drodze zatrzymują się też przy centrum handlowym Buenavista. Do głównego wejścia El Zaino jedzie się około godziny, a bilet kosztuje orientacyjnie 8 000–10 000 COP (ok. 9–11 zł). Powiedzcie kierowcy, żeby zatrzymał się przy El Zaino albo Calabazo. Tym samym autobusem dojedziecie też z Palomino.
• Taksówka: z Santa Marty to najwygodniejsza opcja, zwłaszcza z dużymi plecakami. Cenę ustalcie z góry, najlepiej przez recepcję hotelu czy hostelu.
• Łodzie: Przeżyciem samym w sobie jest rejs łodzią, która płynie do parku Tayrona z Tagangi (a także z Santa Marty i El Rodadero). Rejs na Cabo San Juan trwa około 40–45 minut i kosztuje orientacyjnie 100 000 COP (ok. 115 zł) za osobę w jedną stronę. Łodzie wypływają rano, bo po południu morze bywa wzburzone i porządnie rzuca. Zawsze dogadajcie się wcześniej z miejscowymi co do ceny, powrotu i innych warunków. Bilet wstępu do parku płacicie także wtedy, gdy przypływacie od strony morza.

Od wejścia El Zaino na parking w Cañaveral kursują za niewielką opłatą busy, pieszo to około 4 km asfaltem. Dalej poruszacie się już tylko pieszo albo konno. W parku nie ma bankomatu, a kartą zapłacicie w niewielu miejscach, więc weźcie dość gotówki na bilet, ubezpieczenie, jedzenie i nocleg.

Park Tayrona: pogoda i kiedy jechać

Najlepszy czas na wizytę to pora sucha od grudnia do marca (często też kwiecień), kiedy pogoda jest stabilna, prawie nie pada, a temperatura trzyma się w okolicach 28–30 °C. Najwięcej deszczu spada mniej więcej od września do listopada: szlaki robią się wtedy śliskie, a niektóre części parku bywają niedostępne. Krótszy, wilgotniejszy okres zdarza się też w maju i czerwcu. W styczniu i lutym z kolei często mocno wieje i na części plaż wywiesza się czerwoną flagę.

Liczcie się też z tłumami. Kolumbijczycy jeżdżą do Tayrony głównie w czasie ferii świątecznych (od grudnia do końca stycznia), na Wielkanoc (Semana Santa), w czerwcu i lipcu oraz w długie weekendy. Obowiązują wtedy droższe bilety, a kempingi na Cabo San Juan zapełniają się do popołudnia.

My byliśmy tu w sierpniu i było całkiem znośnie. W ciągu dnia przeważały chmury, od czasu do czasu wychodziło słońce, ale kilka razy porządnie zmokliśmy, a niektóre ścieżki zamieniły się w błoto.

UWAGA: Park Tayrona trzy razy w roku zamyka się całkowicie na dwa tygodnie. Według zarządu parku są to terminy 1–15 lutego, 1–15 czerwca oraz 19 października – 2 listopada, kiedy przyroda odpoczywa, a rdzenne ludy z Sierra Nevady odprawiają obrzędy. Poza tym park może zostać zamknięty nadzwyczajnie, na przykład z powodu blokad drogi Santa Marta – Palomino, sytuacji bezpieczeństwa albo zniszczeń po ulewach. W ostatnich latach zdarzało się to kilkakrotnie, dlatego tuż przed wyjazdem sprawdźcie aktualny stan na stronie lub w mediach społecznościowych Parques Nacionales Naturales de Colombia.

TIP: Wybieracie się też do Cartageny? Podpowiemy Wam najlepsze miejsca w mieście i okolicy.

Park Tayrona: bilety i ceny wstępu

Bilet wstępu dla cudzoziemców kosztuje obecnie 81 000 COP (ok. 95 zł, ok. 22 €) w niskim sezonie i 96 500 COP (ok. 112 zł, ok. 26 €) w wysokim sezonie. Wysoki sezon obejmuje według zarządu parku grudzień i styczeń, czerwiec i lipiec, Wielkanoc oraz długie weekendy. Do osobnego sektora Bahía Concha cudzoziemcy płacą przez cały rok 43 500 COP (ok. 50 zł). Ceny zmieniają się zawsze od stycznia, więc traktujcie je orientacyjnie. Radzimy przyjechać wcześnie rano, najlepiej zaraz po otwarciu kas, kiedy kolejki są krótsze, a jeśli macie nocleg w środku parku, to po południu (choć w Kolumbii nie zawsze da się wszystko zaplanować co do godziny).

Do biletu trzeba obowiązkowo dokupić ubezpieczenie od następstw wypadków. Sprzedają je przy kasach i kosztuje orientacyjnie około 7 000 COP (ok. 8 zł) za osobę za dzień. Przy kasie wymagają oryginału paszportu, kopia nie wystarczy, a płaci się głównie gotówką.

Systemu rezerwacji Tayrona nie ma, bilety sprzedaje się na miejscu w dniu wizyty, a park ma ustalony dzienny limit osób. W wysokim sezonie przyjedźcie więc jak najwcześniej rano. Zarząd parku oferuje co prawda płatność przez link online, ale miejsca Wam to nie gwarantuje. Jeśli planujecie zostać w parku na noc, bilet powinien obowiązywać do momentu wyjścia, ale od nas na przykład chcieli wyższej opłaty zależnej od liczby dni spędzonych w parku. Kiedy wyjdziecie z parku i zechcecie wrócić, płacicie ponownie. 

UWAGA: Ostatnie wejście jest zależnie od sezonu i bieżącej sytuacji między 14:00 a 15:00 (w Calabazo już o 13:00), a do większości noclegów trzeba jeszcze kawałek dojść. Dlatego od głównej bramy polecamy jeepy, a dalej ewentualnie konie (popularna atrakcja), żebyście dotarli na nocleg za dnia (ściemnia się około 18:30). Wiele ścieżek prowadzi przez dżunglę, a tam po zmroku naprawdę nie jest przyjemnie. 

Oficjalną stronę parku Tayrona z informacjami o biletach i godzinach otwarcia znajdziecie TUTAJ.

Zasady w parku i co spakować

Przy wejściu ochrona przegląda plecaki. Do parku nie wolno wnosić jednorazowego plastiku (torebek, butelek PET, kubków, sztućców, słomek, styropianu), butelek z alkoholem, głośników, dronów bez zezwolenia ani zwierząt domowych. Wodę przelejcie więc do własnej butelki wielokrotnego użytku, a jedzenie zapakujcie do pojemników. Piwo kupicie w restauracjach w parku.

• Do plecaka: paszport, gotówka, repelent, krem z filtrem, nakrycie głowy, co najmniej litr wody na drogę, czołówka, strój kąpielowy, szybkoschnący ręcznik, porządne buty albo sandały do błota i powerbank. Prąd na kempingach jest tylko w określonych godzinach, a zasięg słaby.
• Duży plecak zostawcie w Santa Marcie. Większość hosteli i hoteli przechowa go Wam przez kilka dni, a Wy pójdziecie przez dżunglę tylko z małym plecakiem na dwie, trzy noce.
• Żółta gorączka: w Kolumbii odnotowuje się zwiększoną liczbę zachorowań na żółtą gorączkę, dlatego warto rozważyć szczepienie, a niektóre parki narodowe mogą go wymagać. Aktualne zalecenia sprawdźcie w poradniku polskiego MSZ dla Kolumbii na gov.pl albo w punkcie szczepień dla podróżnych. Przy wejściu do Tayrony kontrole zdarzają się tylko wyrywkowo, ale międzynarodowe świadectwo szczepienia (tzw. żółtą książeczkę) miejcie przy sobie. Zaszczepić trzeba się najpóźniej 10 dni przed wyjazdem.

Kąpać się można tylko tam, gdzie wyraźnie pozwalają na to tablice. Na większości plaż (Arrecifes, Cañaveral, Castilletes, Seven Waves) są silne prądy wsteczne i w przeszłości utonęło tu wiele osób. Bezpieczniejsze bywają La Piscina, Arenilla i Cabo San Juan, ale i tam przy czerwonej fladze do wody nie wchodźcie.

Sam park jest dla turystów bezpieczny, jednak w okolicach Sierra Nevady działają grupy zbrojne i od czasu do czasu zdarzają się blokady drogi albo nadzwyczajne zamknięcie parku. Przed wyjazdem śledźcie więc bieżące wiadomości. Więcej o tym, jak bezpiecznie poruszać się po kraju, piszemy w artykule o bezpieczeństwie w Kolumbii.

Park Tayrona: nocleg w parku i w okolicy

Najlepszą częścią całej wyprawy do Tayrony był dla nas nocleg w środku parku. Możliwości jest mnóstwo i dzięki nim możecie spędzić noc w samej dżungli. Czy się wyśpicie, tego nie wiem, dżungla potrafi być naprawdę głośna, ale dla mnie to był najlepszy balsam na duszę. Gdzie więc spać w parku Tayrona?

• Kempingi i ekodomki: Dla prawdziwych poszukiwaczy przygód najpopularniejszą formą noclegu jest kemping w samym parku (my z niego zrezygnowaliśmy ze względu na deszcz). Jeden z najbardziej obleganych kempingów leży bezpośrednio na plaży Cabo San Juan. Spać można w domkach, namiotach albo po prostu w hamaku.
• Wygodniejsze noclegi: Jeśli nie chcecie biwakować albo przyjeżdżacie poza sezonem, w okolicy wejścia El Zaino są hotele i różne ekologiczne resorty.
• Rodzinne hostele: Jeśli szukacie prawdziwej kolumbijskiej gościnności, wybierzcie któryś z rodzinnych hosteli prowadzonych przez miejscowych. My tak zrobiliśmy i był to chyba najlepszy nocleg w naszym życiu. Spaliśmy pod małym zadaszeniem, a pośrodku działki była kuchnia i łazienki na zewnątrz.

Dla orientacji: miejsce w hamaku na Cabo San Juan kosztuje około 40 000 COP (ok. 46 zł) za osobę, hamak bezpośrednio na punkcie widokowym nad plażą około 60 000 COP (ok. 70 zł), a namiot dla dwojga około 140 000 COP (ok. 165 zł) za noc. Domek bez własnej łazienki to wydatek 250 000–400 000 COP (ok. 290–460 zł). Na kempingach przy Arrecifes bywa taniej i spokojniej. Hamaki na kempingach wiszą pod wspólnym dachem, a nie nad samym morzem, a w wysokim sezonie warto dotrzeć na kemping przed południem. Polecamy zabrać ze sobą zapasy, bo jedzenie i picie w parku są droższe (przed wejściem do parku są też sklepiki, w których możecie coś dokupić).

Najlepsze noclegi w parku narodowym

Kiedy sami szukaliśmy noclegu w Parku Narodowym Tayrona, chcieliśmy mieszkać w samym środku, żeby jak najwięcej czasu spędzić w przyrodzie. Z czystym sumieniem polecamy te miejsca:

• Hotel Jasayma dentro del Parque Tayrona
• Camping Tequendama – Parque Tayrona
• Lodge Cacao

Hotele przy głównym wejściu El Zaino i w Los Naranjos

Jeśli nie chcecie spać w hamaku, najpraktyczniejszą bazą jest okolica głównego wejścia El Zaino i wioska Los Naranjos. Rano jesteście przy kasach wśród pierwszych, a wieczorem wracacie do łóżka z wiatrakiem i prysznicem. Wybraliśmy noclegi w różnych przedziałach cenowych:

• Ecohabs Tequendama – Parque Tayrona: w samym parku przy Cañaveral, do plaży jest około 100 metrów. Domki z własną łazienką, restauracja, z niektórych widok na morze. Najwygodniejszy, ale też najdroższy sposób na nocleg w Tayronie.
• The Journey Hostel: tania opcja w Los Naranjos, niedaleko głównego wejścia El Zaino. Basen na zewnątrz, restauracja (także dania wegetariańskie i wegańskie), bilard i tenis stołowy, obok sal wieloosobowych są też pokoje prywatne.
• Senda Casa Tayrona Los Naranjos: średnia półka cenowa, około 5 minut jazdy od głównego wejścia. Całoroczny basen na zewnątrz, taras słoneczny, restauracja i śniadanie w cenie.
• Senda Watapuy Boutique Hotel Tayrona: droższy hotel butikowy przy El Zaino z basenem, restauracją, barem i obsługą pokoju. Niektóre pokoje mają aneks kuchenny.
• Tayrona Tented Lodge: mały hotel z rustykalnymi bungalowami z balkonem i widokiem na morze, około 7 km od parku. Dobry wybór, gdy po dniu w dżungli chcecie spokoju i własnego kawałka wybrzeża.

TIP: Większość podróżnych ucieka z Bogoty zaraz po wylądowaniu, a my razem z miejscowymi znajomymi odkryliśmy w jej okolicy mnóstwo świetnych miejsc. Co zobaczyć w Bogocie i okolicy?

Park Tayrona: co zobaczyć, plaże i najlepsze wycieczki w okolicy

Tayrona należy do najpopularniejszych parków narodowych w całej Kolumbii. Oferuje nie tylko zachwycające plaże, ale też wędrówki przez dżunglę, obserwowanie dzikiej przyrody i biwakowanie w pięknym otoczeniu. Jeśli wybieracie się w te strony, radzę zostać tu kilka dni i spokojnie nacieszyć się nie tylko plażami, ale i wszystkim dookoła. Co warto zobaczyć w parku?

Jednodniowa wycieczka i spacer od głównego wejścia El Zaino

Od głównego wejścia El Zaino asfaltowa droga prowadzi aż w stronę plaż i do punktu, z którego rozchodzą się dalsze szlaki. Jeżdżą po niej jeepy i busy wahadłowe, jeśli chcecie skrócić sobie drogę. Pieszo do morza jest około 4 km, czyli wygodny odcinek do Cañaveral. Droga sama w sobie nie jest szczególnie ciekawa, ale prowadzi w przyjemnym cieniu gęstej roślinności i jest dobrą rozgrzewką przed dalszą wędrówką. 

Warto zboczyć na plażę Castilletes, gdzie można spokojnie odpocząć. Uważajcie jednak, bo na tej plaży są niebezpieczne prądy. Stąd możecie iść dalej przez dwie kolejne plaże aż do Arrecifes, La Piscina i Cabo San Juan del Guía.

Ile czasu liczyć: z parkingu w Cañaveral na Arrecifes idzie się około godziny, stamtąd przez Arenillę i La Piscinę na Cabo San Juan kolejne 45 minut do godziny. Razem wychodzi 1,5–2,5 godziny, zależnie od tempa, błota i liczby postojów. Szlak jest oznakowany, miejscami prowadzi po drewnianych kładkach, gdzie indziej po korzeniach i kamieniach. Kto przyjeżdża tylko na jeden dzień, zdąży dojść na Cabo San Juan i wrócić, ale na kąpiel zostanie mu niewiele czasu.

Najsłynniejsze miejsce parku: plaża Cabo San Juan del Guía

Tę plażę uważa się za jedną z najpiękniejszych nie tylko w Kolumbii, ale i na świecie. Zobaczycie tu biały piasek, ogromne głazy, półwysep porośnięty palmami i lazurowe morze. Do tego dwie plaże łączy tu w jedną mały punkt widokowy, który stał się symbolem tego miejsca. Uchodzi tu też rzeka z lasu deszczowego, w której mogą żyć nawet krokodyle. 

Na Cabo San Juan są kempingi i domki, do których ściąga mnóstwo podróżników i miejscowych (nasz kolega spędził tu kilka miesięcy). Cabo San Juan jest dostępne pieszym szlakiem z Cañaveral albo z Calabazo. Można tu też dopłynąć łodzią z Tagangi, ale zdecydowanie polecam przeżyć całą drogę na piechotę. 

Trekking na plażę Cabo San Juan z Calabazo

Jeśli macie ochotę na większą przygodę i wolicie ominąć tłumy, wybierzcie trekking z wioski Calabazo. To wejście jest mniej uczęszczane, co część z Was na pewno doceni. Po kilkuset metrach wchodzicie do dżungli. Trasa ma 450 m przewyższenia, ponad 8 km długości i zajmuje trzy do czterech i pół godziny. Miejscami wspinacie się po kamieniach, a pod koniec oznakowanie jest gorsze, więc wyruszcie rano (wejście Calabazo otwiera się już o 6:00). Osada archeologiczna Pueblito (Chairama), przez którą trasa kiedyś prowadziła, jest od 2019 roku zamknięta dla turystów, a szlak ją dziś omija.

Serce parku Tayrona: Playa Arrecifes

Plaża Arrecifes leży w samym sercu Parku Narodowego Tayrona i słynie z potężnych fal. Prądy są tu jednak silne, więc do pływania się nie nadaje. Ma za to piękny jasny piasek i bujną roślinność dookoła. Leży około 3 km od Cañaveral i dojdziecie do niej pieszo głównym szlakiem. 

TIP: W Kolumbii można odkrywać nie tylko przyrodę, ale też miasta, na przykład Medellín, który jeszcze niedawno należał do najniebezpieczniejszych miejsc na Ziemi. Dziś pełno w nim turystów i śladów Pabla Escobara. Co zobaczyć w Medellín? 

Ukryta plaża Playa Arenilla

Ta mała, schowana plaża to idealne miejsce dla tych, którzy chcą pobyć sami i nacieszyć się spokojem w sercu tropikalnej dżungli. Trafiacie na nią po drodze z Cañaveral w stronę Cabo San Juan. Nie jest zbyt znana, więc być może będziecie tu zupełnie sami, tak jak my (to jedno z moich najpiękniejszych przeżyć w życiu).

Karaibski raj Playa La Piscina

Playa La Piscina to karaibski raj znany ze spokojnej wody, idealnej do snorkelingu. Plażę otaczają ogromne głazy i palmy, które tworzą naturalny basen, gdzie można spokojnie popływać. La Piscina leży niecałe 30 minut marszu od Cabo San Juan, szlakiem wzdłuż wybrzeża. To świetne miejsce na odpoczynek w drodze na dalej położone Cabo San Juan.

Trekking do zaginionego miasta Ciudad Perdida

Jedną z największych atrakcji Kolumbii jest trekking do Ciudad Perdida, znanego też jako „Zaginione Miasto”, archeologicznego skarbu Taironów. Czekają tam ruiny dawnego miasta, które nazywa się kolumbijskim Machu Picchu. Ta zaginiona indiańska metropolia z IX wieku leży w sercu dżungli i jest tym bardziej magiczna, że nie prowadzi do niej żadna łatwa droga.

Dojdziecie tu po kilkudniowej wędrówce przez dżunglę, która zaczyna się w wiosce Mamey (El Machete). Zaginione miasto nie leży przy tym bezpośrednio w parku Tayrona, tylko wyżej w górach Sierra Nevada de Santa Marta, a zarządza nim kolumbijski instytut antropologii ICANH. Wyprawy prowadzą przez góry i dżunglę, liczą około 45 km w obie strony i trwają 4–6 dni, a na koniec czeka Was około 1 200 kamiennych schodów. Potrzebujecie do tego sprzętu i przewodnika, a najlepiej iść w porze suchszej (w najbardziej deszczowych miesiącach poziom rzek jest wysoki i trudno je przejść w bród). Na kilka tygodni w roku, zwykle we wrześniu, miejsce zamyka się z powodu obrzędów rdzennych społeczności, termin sprawdźcie w agencji. Trekking do Ciudad Perdida kosztuje obecnie orientacyjnie 1,9–2,2 mln COP od osoby (ok. 2 150–2 600 zł, ok. 500–600 €), a w cenie zwykle jest przewodnik, jedzenie, noclegi na kempingach i transport z Santa Marty.

My niestety musieliśmy trekking do Ciudad Perdida odpuścić, bo zaczynała się pora deszczowa, a od innych podróżników dowiedzieliśmy się, że rzeki da się przejść już tylko z plecakiem nad głową i wodą po szyję, co nie musi być zbyt bezpieczne. Może uda się następnym razem.

Zatoka Bahía Cinto

Kolejne miejsce, które możecie odwiedzić, jeśli zostanie Wam trochę czasu, to zatoka Bahía Cinto. Panuje tu spokój, a dookoła jak wszędzie w parku jest piękna przyroda. Dopłyniecie tu łodzią z pobliskich plaż, na przykład z Cabo San Juan. 

Plaża Seven Waves

Do kolejnych pięknych plaż w Tayronie zdecydowanie należy Seven Waves, nazwana tak od liczby fal, które jedna po drugiej docierają do brzegu. Prądy są tu jednak silne, więc kąpiel jest zakazana. Seven Waves leży blisko szlaku z Cañaveral w stronę Cabo San Juan. 

Ukryta plaża Neguanje

Ta plaża jest schowana głęboko w Parku Narodowym Tayrona. Otaczają ją las deszczowy i palmy, a widoki na ocean są przepiękne. Neguanje jest bardzo lubiana przez miejscowych, którzy przyjeżdżają tu po spokój. Nie dojdziecie tu z Cañaveral, tylko osobnym wejściem Palangana, skąd prowadzi około 12 km szutrowej drogi (samochodem, taksówką albo z wycieczką z Santa Marty), ewentualnie łodzią. Silne prądy bywają także przy Neguanje, więc kierujcie się flagami. Z plaży kursują łódki na Playa Cristal.

Zatoka Bahía Gayraca

Bahía Gayraca to jedna z najładniejszych zatok w Tayronie. Słynie ze szmaragdowej wody i piaszczystych plaż, na których można się kąpać albo nurkować. Do zatoki dostaniecie się łodzią albo pieszo szlakami. 

Zatoka Bahía Chengue

Bahía Chengue to jedno z mniej znanych, ale pięknych miejsc parku, z namorzynami i słonymi lagunami. Uwaga: zarząd parku zakazał tu od 2019 roku działalności turystycznej (tak samo jak na plaży Los Naranjos, we wschodniej części Bahía Concha i w osadzie Pueblito), a wycieczki oficjalnie tu nie jeżdżą. Jeśli ktoś Wam ją proponuje, najpierw sprawdźcie, czy wstęp jest obecnie dozwolony.

Zatoka Bahía Concha

Bahía Concha to piękna zatoka z białym piaskiem i krystalicznie czystą wodą, gdzie można porządnie popływać. Przyjeżdżają tu zarówno miejscowi, jak i turyści, którzy to miejsce uwielbiają. To część parku położona najbliżej Santa Marty (około kwadransa szutrową drogą, potem 20 minut pieszo na plażę) i ma własny, tańszy bilet (dla cudzoziemców 43 500 COP, ok. 50 zł). Sprawdzi się, gdy macie tylko pół dnia albo podróżujecie z dziećmi.

Plaża na końcu świata: Playa Brava

Jeśli macie więcej czasu i ochotę na prawdziwą przygodę, rozważcie wyprawę na Playa Brava. Ta opuszczona plaża jest schowana głęboko w parku i dojdziecie do niej tylko pieszo, od wejścia Calabazo to kilka godzin marszu przez dżunglę. Jeśli zdecydujecie się na kilkudniowy trekking, możecie przejść trasę Calabazo – Playa Brava – Cabo San Juan – El Zaino (osada Pueblito jest zamknięta dla turystów, szlak ją omija). Droga zaprowadzi Was w dżunglę, gdzie poczujecie się jak na końcu świata. 

Playa Brava jest spokojna i otoczona palmami, a na noc możecie zatrzymać się w bungalowach na plaży, gdzie zamówicie kolację i nacieszycie się okolicą. A jeśli wciąż macie siłę na przygody, wybierzcie się na godzinny spacer przez dżunglę do wodospadu.

Snorkeling w okolicy Tayrony

Jeśli woda to Wasz żywioł, nie pomijajcie wycieczki do Tagangi, jednego z najlepszych miejsc do snorkelingu w okolicy Tayrony. Z Tagangi zabiorą Was łodzią na plażę, gdzie popływacie z maską w przejrzystej wodzie wśród koralowców i ławic kolorowych ryb. Plaże w samym parku nie słyną ze snorkelingu, ale Taganga na pewno przypadnie Wam do gustu.

Playa Cristal i delfiny

W wodach parku Tayrona żyją też delfiny, które możecie wypatrywać z Playa Cristal. Delfiny lubią krążyć między koralowcami i skałami, więc przy odrobinie szczęścia spotkacie je razem z żółwiami morskimi. Nie jest to jednak komercyjnie zorganizowana wycieczka. Dopłyniecie tu łodzią z wioski Taganga, a resztę ustalacie już sami. Najkrótsza droga prowadzi przez wejście Palangana na plażę Neguanje, skąd łódka płynie na Playa Cristal około 10 minut.

Trekking w górach Sierra Nevada de Santa Marta

Z parku Tayrona widać najwyższe góry Kolumbii, pasmo Sierra Nevada de Santa Marta. Miejscowi przewodnicy i agencje zaproponują Wam najróżniejsze trekkingi i wycieczki w góry. Punktem wyjścia większości tras jest wioska Mamey.

TIP: Kolejna przygoda czekała na nas na dzikiej Sri Lance, gdzie są plantacje herbaty, zapierające dech w piersiach plaże i zabytki takie jak Sigiriya.

Co zrobilibyśmy w parku Tayrona inaczej

Gdybyśmy jechali do Tayrony jeszcze raz, nie pędzilibyśmy od razu na Cabo San Juan. To najczęściej fotografowane miejsce parku i w południe na punkt widokowy stoi kolejka. Wolelibyśmy zostać w parku dwie noce, rano pójść na Arenillę albo La Piscinę, zanim ktokolwiek tam dotrze, a na Cabo San Juan dojść dopiero po południu, kiedy jednodniowi turyści wracają już do autobusu.

Nie musicie zobaczyć wszystkich plaż z listy powyżej. Tayrona naszym zdaniem nie jest miejscem do odhaczania. Najlepsze chwile przychodzą tu wtedy, gdy nigdzie się nie spieszycie, siadacie na kamieniu nad morzem i po prostu słuchacie dżungli za plecami. Telefon spokojnie zostawcie w plecaku, zasięgu i tak prawie nie ma.

I próbujcie tego, co sprzedaje się przy szlakach. Miejscowi noszą w koszach świeżo upieczony chleb czekoladowy, w restauracjach przy plażach podają smażoną rybę z patacones i ryżem kokosowym, a w budkach przy ścieżce świeże soki. Więcej o tym, czego spróbować w Kolumbii, piszemy w artykule o kuchni kolumbijskiej.

Park Tayrona: najczęściej zadawane pytania (FAQ)