Trasy biegówkowe w Czechach: 13 pętli od Gór Izerskich po Szumawę
Aktualizacja 16.11.2026
Trasy biegówkowe w Czechach nie tworzą jednego systemu, tylko mniej więcej dziesięć osobnych światów. Jizerská magistrála z ponad 170 kilometrami tras działa inaczej niż Szumawa, ta inaczej niż Rudawy, a Vysočina ma własne zasady, bo śnieg przychodzi tam najpóźniej i schodzi najwcześniej. O tym, czy dzień się uda, prawie nigdy nie decyduje wybór pasma. Decyduje jedna rzecz: czy ratrak przejechał wczoraj, czy dwa tygodnie temu.Mamy dla was 13 konkretnych pętli i przejść z kilometrażem, sumą podejść, miejscami startu i parkingiem, przy każdym dodatkowo informację, czy trasa jest ratrakowana, czy ślad jest przygotowany pod styl klasyczny czy łyżwowy, na jakiej wysokości leży i jak długo zwykle utrzymuje się na niej śnieg. A zaraz na początku sekcję, o którą pyta najwięcej osób: gdzie sprawdzicie aktualny stan tras, zanim wsiądziecie do samochodu.Przygotowany ślad w zimowym lesie. Zdjęcie ilustracyjne: Pexels
Trasy biegówkowe w Czechach w skrócie
Najpewniejszy śnieg: Karkonosze (grzbiety w okolicach 1400 m), Jesioniki powyżej Ovčárny (około 1300 m) i Rudawy wokół Božího Daru (1020 m).
Największa spójna sieć: Jizerská magistrála, ponad 170 km tras i 23 miejsca startu. Krušnohorská bílá stopa podaje około 200 km tras.
Najdłuższy sezon: grzbiety Karkonoszy i Jesioników zwykle od grudnia do kwietnia. Vysočina i Góry Nowohradzkie raczej styczeń i luty.
Aktualny stan tras: holidayinfo.cz, bilestopy.cz (dziś w aplikacji Treklie, zapis GPS ratraków), bilastopa.cz dla Szumawy, jizerskaops.cz dla Gór Izerskich, krusnohorskabilastopa.cz dla Rudaw.
Oznakowanie: trasy narciarskie Klubu Czeskich Turystów mają znak paskowy obramowany na pomarańczowo zamiast na biało, na drogowskazie jest symbol narciarza.
Klasyk kontra łyżwa: ślad klasyczny wyfrezuje ratrak i skuter, do stylu łyżwowego potrzebna jest szeroka wygładzona płyta. Łyżwę na pewno znajdziecie w Bedřichovie, w Novém Městě na Moravě i na głównych magistralach.
Jak blisko: z Wrocławia jesteście w Bedřichovie w dwie godziny, spod Jakuszyc dosłownie po drugiej stronie grzbietu. Z Katowic najbliżej jest na beskidzką grań i do Jesioników.
Gdzie sprawdzicie aktualny stan tras biegówkowych
To jedyna część artykułu, którą naprawdę otworzycie rano przed wyjazdem. Żadne zestawienie tras, nasze ani cudze, nie powie wam, czy dziś na Rejvízie jest ślad. Stan zmienia się z dnia na dzień, czasem w ciągu pół dnia: wystarczy odwilż, silny wiatr, który zawieje ślad, albo awaria ratraka.Źródła, które w Czechach działają i mają za sobą operatora, a nie tylko zapaleńca z Facebookiem:
Źródło
Co tam znajdziecie
Dla kogo
holidayinfo.cz
Komunikaty ośrodków, sekcja tras biegowych, kamery i panoramy
Całe Czechy: Góry Izerskie, Karkonosze, Góry Orlickie, Śnieżnik, Jesioniki, Beskidy, Szumawa, Rudawy, Vysočina, Niski Jesionik, grzbiet Ještědu
bilestopy.cz (dziś platforma Treklie)
Zapis GPS przejazdów ratraków, czyli co faktycznie zostało przygotowane i kiedy
Najmocniejsze narzędzie, jeśli chcecie widzieć fakty zamiast obietnic
bilastopa.cz
Szumawa podzielona na strefy (Kvildsko, Modravsko, Zadov, Churáňov i inne), meldunki z terenu, ratraki online, kamery
Szumawa. Prowadzi to RRAS o.p.s., partnerami są Park Narodowy Šumava, kraj południowoczeski i pilzneński oraz KČT
jizerskaops.cz
Komunikaty o ratrakowaniu, termometr w Bedřichovie, kamery, kanały mailowe i społecznościowe
Jizerská magistrála
krusnohorskabilastopa.cz
Stan sieci około 200 km tras, informacje z centrum Lesná
Rudawy
Strony i profile poszczególnych ośrodków i gmin
Najszybsza informacja, często tylko na Facebooku albo Instagramie
Rejvíz, Boží Dar, Deštné, Nové Město na Moravě, Bílá
Praktyczna kolejność, która nam się sprawdza: najpierw zaglądamy na bilestopy.cz, czy ratrak fizycznie tam pojechał, potem na kamerę danego miejsca startu, a na koniec na Facebooka zarządcy magistrali, gdzie często pojawia się zdanie w stylu „od południa ślad jest rozmiękły, jedźcie rano”. Zajmuje to trzy minuty i oszczędza dwie godziny drogi.Jeśli jeździcie na Polanie Jakuszyckiej, znacie ten mechanizm. Różnica jest taka, że po czeskiej stronie ośrodków jest kilkanaście i każdy raportuje osobno, więc zamiast jednego komunikatu przeglądacie mapę i wybieracie to pasmo, w którym ratrak wyjechał ostatniej nocy.
💡 Wskazówka: Przy komunikacie „przygotowane” na stronie ośrodka patrzcie na datę, nie na treść. Meldunki sprzed trzech dni wiszą na stronach nagminnie. Zapis GPS ratraka daty nie podrobi.
Traktujcie więc ten artykuł jako drogowskaz po trasach, a nie jako komunikat śniegowy. Kilometraż, przewyższenia i miejsca startu się nie zmieniają. Stan śladu owszem, i to codziennie.
Jak oznaczone są czeskie trasy biegówkowe i co znaczy klasyk i łyżwa
Narciarskie trasy biegowe Klubu Czeskich Turystów używają znaku paskowego o takich samych wymiarach jak szlaki piesze, ale zamiast białego obramowania mają paski pomarańczowe. Wewnętrzny pas zostaje czerwony, niebieski, zielony albo biały. Na drogowskazach trasę dla narciarzy poznacie po czarnym symbolu narciarza w żółtym lub pomarańczowym kwadracie postawionym na sztorc.To inna logika niż w Polsce. U nas trasy biegowe są w praktyce własnością ośrodków: Jakuszyce, Kubalonka, Zieleniec, Bielice czy Nowy Targ mają swoje pętle i poza nimi oznakowania dla biegówek po prostu nie ma. W Czechach nad warstwą ośrodkową jest jeszcze ogólnokrajowa sieć KČT, która działa także tam, gdzie żadnego ośrodka nie ma, i to ona łączy poszczególne doliny w jeden system.W bezleśnych partiach grzbietowych, typowo w Karkonoszach i na Pradziadzie, stosuje się tyczkowanie, które stawia czeska służba górska. To ważny szczegół: we mgle i przy zawianym śladzie tyczki są jedyną rzeczą, która utrzyma was na trasie, a przebieg zimowy często różni się od letniego znaku. W chwili, gdy widzicie na dwa metry, idźcie od tyczki do tyczki i nie improwizujcie.Różnica między technikami jest prosta:
Styl klasyczny potrzebuje wyfrezowanego śladu, czyli dwóch rowków. Zrobi go nawet skuter śnieżny z frezem, więc ślad klasyczny znajdziecie także w rejonach peryferyjnych i w gorszym terenie.
Styl łyżwowy potrzebuje szerokiej wygładzonej płyty, którą zrobi tylko ratrak. Dlatego pewnie spotkacie go na głównych magistralach i w ośrodkach, a nie na łącznikach między wsiami.
Kiedy w komunikacie stoi „przygotowane pod klasyk”, to naprawdę nie jest trasa pod łyżwę. A kiedy stoi „przygotowane na całej szerokości”, bywa odwrotnie: to świetny dzień dla obu technik.
13 pomysłów na świetne trasy biegówkowe w Czechach
Kilometraż w rozpisach jest orientacyjny, bo przebieg śladów zmienia się między sezonami zależnie od śniegu, wyrębu i stref ochronnych. Przewyższenie podajemy jako sumę podejść dla całej pętli.
1. Jizerská magistrála: Bedřichov, Nová Louka, Kristiánov (pętla 19 km)
Podstawowe dane: około 19 km, podejścia i zjazdy w sumie po około 350 m, orientacyjnie 3 do 4 godzin, trudność średnia. Start i meta Bedřichov, stadion (707 m n.p.m.), pętla. Trasa porusza się między 700 a 900 m n.p.m.Przygotowanie: ratrakami, klasyk i łyżwa, w weekendy praktycznie codziennie. Magistralą zarządza spółka pożytku publicznego założona przez gminę Bedřichov, utrzymanie kosztuje około 0,9 mln zł (pięć milionów koron) rocznie i finansowane jest ze zbiórek i składek gmin. Śnieg trzyma tu zwykle od przełomu grudnia i stycznia do końca marca, na wierzchowinie i dłużej.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Bedřichov, stadion
0,0 km
Maliník
3,0 km
Nová Louka
5,5 km
Kristiánov
9,0 km
Olivetská hora
13,5 km
Bedřichov, stadion
19,0 km
Przebieg: ze stadionu rusza się główną trasą magistrali w stronę Novej Louki, czyli po oznakowaniu z pomarańczowym obramowaniem. Pierwsze trzy kilometry lekko wznoszą się i są najbardziej zatłoczone, bo tędy przechodzą wszyscy. Od Novej Louki jedziecie na Kristiánov, gdzie magistrala rozgałęzia się od razu w kilku kierunkach. Tu popełnia się najwięcej błędów: na rozdrożu przy Kristiánovie sprawdźcie drogowskaz, a nie tylko najbardziej wyjeżdżony ślad, bo ten prowadzi dalej na Jizerkę i wydłużyłby wam dzień o dwie godziny. Powrót przez Olivetską horę to najładniejsza część pętli, a ostatnie dwa kilometry zjeżdżacie w dół do Bedřichova.Dojazd i parking: Bedřichov leży jakieś 6 km na północ od Jablonca nad Nysą, dojedziecie autobusem z Jablonca i z Liberca. Z Jeleniej Góry to niecała godzina jazdy przez przejście w Jakuszycach. Parkingi przy stadionie i we wsi są płatne i w weekendy zapełniają się przed dziewiątą. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: w Bedřichovie restauracji i bufetów jest sporo, na trasie potem Nová Louka i Kristiánov. Działają sezonowo, w tygodniu z ograniczeniami, termos i tak warto wziąć.Ciekawostki: Kristiánov to nieistniejąca już osada hutnicza z muzeum szklarstwa, Nová Louka przypomina zameczek myśliwski. Sam Bedřichov powstał wokół huty szkła notowanej w roku 1602, a szkło topiono tu przez 209 lat. To właśnie stąd startuje Jizerská padesátka, biegnięty klasykiem maraton serii Worldloppet, którego pierwsza edycja odbyła się w 1968 roku z 52 uczestnikami. Wasz Bieg Piastów to jego bezpośredni odpowiednik po drugiej stronie tego samego masywu: oba należą do Worldloppetu, oba mierzą 50 km klasykiem, a dzieli je jakieś dwadzieścia kilometrów w linii prostej.Noclegi w okolicy: znajdź nocleg w Bedřichovie →
2. Karkonosze: Horní Mísečky, Zlaté návrší, Vrbatova bouda (15 km)
Podstawowe dane: około 15 km, podejścia około 400 m, orientacyjnie 3 godziny, trudność średnia do wyższej ze względu na pogodę. Start i meta Horní Mísečky (1000 m n.p.m.), pętla z wyjściem na grzbiet do 1400 m n.p.m.Przygotowanie: ratrakiem, klasyk, na głównym ciągu także łyżwa. Trasa jest częścią Karkonoskiej magistrali narciarskiej, która mierzy około 80 km, zaczyna się w Harrachovie i kończy w Žacléřu. Najwyższy punkt magistrali jest właśnie przy Vrbatovej boudzie na wysokości 1400 m. Śnieg trzyma tu najdłużej w całych Czechach, zwykle od grudnia do kwietnia.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Horní Mísečky, parking
0,0 km
Droga Masaryka, pierwszy serpentyn
2,0 km
Zlaté návrší
6,0 km
Vrbatova bouda
6,8 km
Odbicie z powrotem pod Medvědín
10,5 km
Horní Mísečky
15,0 km
Przebieg: z Horních Mísečiek podchodzi się Drogą Masaryka, która zimą jest szeroką przygotowaną drogą bez pułapek nawigacyjnych. Podejście jest wytrwałe, nie strome, i zajmuje jakieś półtorej godziny. Na górze, na Zlatém návrší, otwiera się grzbiet, a razem z nim wiatr. Dalej trzymajcie się tyczkowania służby górskiej, letnie znaki znikają pod śniegiem i we mgle tyczki są jedyną pewną rzeczą. Powrót tą samą drogą albo przez odbicie pod Medvědínem, zjazd z powrotem na Mísečky jest szybki, a w górnej części twardy.Dojazd i parking: na Horní Mísečky prowadzi droga II/286 i jeżdżą tu autobusy, także dalekobieżne. Parking jest płatny i w sezonie zapełnia się wcześnie. Alternatywą jest wyjazd kolejką ze Špindlerova Mlýna. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: Vrbatova bouda na grzbiecie i schroniska wokół Zlatého návrší, zimą z ograniczoną obsługą. Na Horních Mísečkach zaplecze jest pewne.Ciekawostki: Horní Mísečky to najwyżej położona osada górska w Karkonoszach, pierwsze schronisko stało tu już w 1642 roku. Ze Zlatého návrší przy dobrej widoczności widać dużą część grzbietu aż po Śnieżkę, a przy okazji sporą część polskiej strony pasma. Jeśli znacie trasy nad Szklarską Porębą, to jest to ten sam grzbiet, tylko oglądany z drugiej strony granicy.
3. Jesioniki: Ovčárna, Švýcárna, Pradziad (13 km)
Podstawowe dane: około 13 km, podejścia około 380 m, orientacyjnie 3 godziny, trudność wyższa, ale nie z powodu kilometrów. Start i meta Ovčárna (około 1300 m n.p.m.), pętla. Najwyższy punkt Pradziad, 1491 m n.p.m.Przygotowanie: ratrakiem, głównie klasyk, w partiach grzbietowych ślad regularnie zawiewa. Śnieg utrzymuje się tu najdłużej na Morawach, rejon nie bez powodu nazywa się morawskim lodowcem: średnia roczna temperatura nie przekracza tu 1 °C, a sezon sięga zwykle od grudnia do kwietnia.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Ovčárna
0,0 km
Barborka
1,5 km
Švýcárna
4,0 km
Przełęcz pod Pradziadem
6,5 km
Pradziad, wieża
7,5 km
Ovčárna
13,0 km
Przebieg: z Ovčárny ślad prowadzi łagodnym trawersem do Barborki i dalej trasą grzbietową do Švýcárny. Ten odcinek jest przepiękny i jednocześnie najbardziej zdradliwy, bo to goły grzbiet ponad górną granicą lasu: przy zawianym śladzie jedźcie od tyczki do tyczki i nie próbujcie skrótów. Od Švýcárny podchodzi się na przełęcz pod Pradziadem i w górę do wieży. Z powrotem na Ovčárnę zjeżdża się szeroką drogą, która po południu bywa twarda i szybka.Dojazd i parking: na Ovčárnę zwykle nie wjedziecie samochodem, droga z Karlovej Studánki przez przełęcz Hvězda ma 9 km, a wjazd jest reglamentowany. Auto zostawcie w Karlovej Studánce albo przy Hvězdzie i w górę wyjedźcie busem wahadłowym. Uwzględnijcie to w budżecie i w rozkładzie dnia, bo po południu przy przystanku robią się kolejki. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: schroniska na Ovčárnie, Barborka i Švýcárna, w sezonie czynne, ale zatłoczone. Ostatnia pewna woda jest przed wyjazdem, na dole w Karlovej Studánce.Ciekawostki: wieża na Pradziadzie ma 146,5 m wysokości, a taras widokowy jest na poziomie 73 m. Cały rejon od 1955 roku jest narodowym rezerwatem przyrody chroniącym ekosystemy alpejskie, więc jazda poza trasami jest tu nie tylko nieuprzejma, ale zakazana. Z Nysy czy Prudnika macie tu bliżej niż w Tatry, a śnieg leży pewniej niż w Beskidach.szlaki turystyczne Jesioniki
4. Jesioniki: Rejvíz i pętla nad torfowiskiem (16 km)
Podstawowe dane: około 16 km, podejścia około 250 m, orientacyjnie 3 godziny, trudność niska do średniej. Start i meta Rejvíz (780 m n.p.m.), pętla. Idealny wariant na dzień, kiedy na grzbietach wieje.Przygotowanie: zależnie od śniegu ratrakiem albo skuterem, przeważnie klasyk. Śnieg trzyma się tu krócej niż na Pradziadzie, liczcie raczej na styczeń do początku marca, bo jesteście 500 metrów niżej.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Rejvíz, parking
0,0 km
Rozdroże przy torfowisku
2,0 km
Leśne skrzyżowanie nad Zlatými Horami
6,0 km
Najdalszy punkt pętli
8,5 km
Powrót na główny ciąg
12,0 km
Rejvíz
16,0 km
Przebieg: Rejvíz to klasyczny węzeł, w którym zbiega się kilka znakowanych tras narciarskich i gdzie pętlę można według sił wydłużyć albo skrócić. Teren jest łagodny, przeplatają się drogi leśne i otwarte zręby. Trasy wokół rezerwatu mają przebieg zimowy inny niż letni, więc trzymajcie się pomarańczowego obramowania i drogowskazów z symbolem narciarza. Samo torfowisko z jeziorkami mszarnymi to rezerwat ustanowiony w 1955 roku, po ścieżce dydaktycznej na biegówkach się nie jeździ.Dojazd i parking: Rejvíz leży jakieś 8 km na wschód od Jesionika przy drodze II/453 w stronę Zlatých Hor, dojedziecie autem i autobusem. Od strony Polski to najbliższy punkt z całego zestawienia: z Głuchołaz przez przejście w Mikulovicach jesteście tu w pół godziny. Parking jest w samej osadzie i ma ograniczoną pojemność. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: kilka gospód i pensjonatów w osadzie, na trasie nic. Wodę weźcie ze sobą.Ciekawostki: Rejvíz to najwyżej położona wieś na czeskim Śląsku, a domy stoją praktycznie tylko wzdłuż jednej drogi. W 2021 roku mieszkało tu 81 osób.
5. Szumawa: Kvilda, Jezerní slať, Horská Kvilda (17 km)
Podstawowe dane: około 17 km, podejścia około 250 m, orientacyjnie 3 godziny, trudność niska do średniej. Start i meta Kvilda (1065 m n.p.m.), pętla. Ruch głównie między 1000 a 1100 m n.p.m.Przygotowanie: ratrakiem, klasyk i łyżwa na głównych ciągach, stan raportuje portal bilastopa.cz według stref (tutaj strefa Kvildsko). Śnieg trzyma długo, zwykle od grudnia do końca marca. Nieprzypadkowo to na Jezerní slati zmierzono absolutne minima temperatury Szumawy, w 1987 roku nawet minus 41,6 °C.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Kvilda, centrum wsi
0,0 km
Jezerní slať, wieża widokowa
3,0 km
Horská Kvilda
6,5 km
Zhůří, rozdroże
10,0 km
Powrót na główny ciąg ku Kvildzie
13,5 km
Kvilda
17,0 km
Przebieg: z Kvildy wyrusza się głównym śladem do Jezerní slati, gdzie nad torfowiskiem stoi drewniana wieża widokowa. Odcinek jest otwarty, piękny, a mroźnym rankiem bywa tu o pięć stopni mniej niż we wsi. Dalej łagodnym terenem na Horską Kvildę, a stamtąd pętla zamyka się przez Zhůří. Orientacja jest łatwa, ale uwaga na strefy ochronne parku narodowego: część łączników zimą nie jest ratrakowana i bywa zamknięta dla ochrony głuszca. Zamknięcia wiszą na stronie dyrekcji parku i w komunikatach bilastopa.cz.Dojazd i parking: Kvilda ma kilka płatnych parkingów, w sezonie dojeżdżają tu autobusy i skibusy. Powrót w to samo miejsce. Auto zostawicie tu na cały dzień bez obaw.Gastronomia: na Kvildzie i na Horskiej Kvildzie są gospody i pensjonaty czynne cały rok, na samej trasie nic.Ciekawostki: Kvilda, licząc według położenia urzędu gminy, poczty i kościoła, jest najwyżej położoną gminą w Czechach i jednocześnie najzimniejszym miejscem w kraju. Ma tu źródło Wełtawa, a we wsi działa centrum edukacyjne poświęcone łosiom i rysiom.Noclegi w okolicy: znajdź nocleg na Kvildzie →
6. Szumawa: Modrava, Filipova Huť, Horská Kvilda (przejście 19 km)
Podstawowe dane: około 19 km, podejścia około 350 m, orientacyjnie 3,5 do 4 godzin, trudność średnia. Start Modrava (985 m n.p.m.), meta Horská Kvilda, czyli przejście, nie pętla. Powrót organizujcie drugim autem albo autobusem.Przygotowanie: ratrakiem, klasyk, na głównych ciągach też łyżwa, strefa Modravsko na bilastopa.cz. Śnieg jak na Kvildzie, grudzień do końca marca, w kotlinach mrozowych i dłużej.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Modrava, parking
0,0 km
Filipova Huť
4,0 km
Rozdroże nad Filipovą Hutí
6,5 km
Vydří most, odbicie
11,0 km
Zhůří
15,0 km
Horská Kvilda
19,0 km
Przebieg: z Modravy najpierw podchodzi się na Filipovą Huť, jedną z najwyżej położonych osad w Czechach, i to są najtrudniejsze kilometry całej trasy. Za Filipovą Hutí teren się uspokaja, a ślad prowadzi otwartą równiną z widokami na modrawskie płaje. Potem długi łagodny zjazd do Vydřího mostu i ostatnia trzecia część głównym śladem na Horską Kvildę. Nie liczcie na to, że przejedziecie dalej do Březníka: obszar wokół Modrawskich Płajów należy do najściślej chronionych części parku i wiele tras zimą jest wyłączonych.Dojazd i parking: Modrava ma duży płatny parking, między Modravą, Kvildą i Horską Kvildą w sezonie kursują autobusy. Właśnie ze względu na powrót to przejście rozsądnie jest planować na przedpołudnie, popołudniowe kursy bywają rzadkie.Gastronomia: Modrava ma gospody i schroniska, Filipova Huť kilka lokali, Horská Kvilda również. Na płajach między nimi nic.Ciekawostki: Modrava leży u zbiegu potoków Modravský, Roklanský i Filipohuťský, z których powstaje rzeka Vydra. Schronisko Klostermannova chata z 1924 roku zaprojektował architekt Bohuslav Fuchs. Gmina ma 107 mieszkańców i ponad 81 km² powierzchni.
7. Szumawa: Zadov, Churáňov, Nové Hutě (14 km)
Podstawowe dane: około 14 km, podejścia około 300 m, orientacyjnie 2,5 do 3 godzin, trudność niska do średniej. Start i meta Zadov (880 do 1070 m n.p.m.), pętla przez Churáňov.Przygotowanie: ratrakiem, klasyk i łyżwa, to najlepiej ratrakowana część południowej Szumawy. Strefy Zadov i Churáňov mają na bilastopa.cz osobne komunikaty. Śnieg zwykle od końca grudnia do marca, na górze przy Churáňovie dłużej niż na dole w Zadovie.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Zadov, parking przy ośrodku
0,0 km
Churáňov, stacja meteo
2,5 km
Rozdroże pod Churáňovským vrchem
4,5 km
Nové Hutě
8,0 km
Powrót pod Zadovem
11,5 km
Zadov
14,0 km
Przebieg: z parkingu podchodzi się do Churáňova, gdzie stoi znana stacja meteorologiczna. Pierwsze dwa i pół kilometra was sprawdzi, dalej to już przyjemne leśne kółko po warstwicy. Odbicie na Nové Hutě jest oznakowane i dokłada kilka kilometrów oraz kilka widoków. Teren należy tu do łagodniejszych w Szumawie, bo poruszacie się poniżej granicy płajów.Dojazd i parking: Zadov leży jakieś 5 km na południowy zachód od Stach i 30 km na zachód od Prachatic, parkingi są przy wyciągach i są płatne. W sezonie kursują skibusy z Vimperka. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: bufety przy stokach, restauracje na Churáňovie i na Nových Hutích. Obsługa jest tu najpewniejsza w całej Szumawie, bo wiezie się na narciarstwie zjazdowym.Ciekawostki: Zadov leży na wschodnim zboczu Churáňovskiego vrchu (1120 m n.p.m.). W 1983 roku rozegrano tu zawody Pucharu Świata w biegach narciarskich na 10 km kobiet, a na tutejszych trasach trenowała Kateřina Neumannová.
8. Rudawy: Boží Dar, Neklid, Ježíškova cesta (14 km)
Podstawowe dane: około 14 km, podejścia około 250 m, orientacyjnie 2,5 do 3 godzin, trudność niska. Start i meta Boží Dar (1020 m n.p.m.), pętla. Teren jest wyjątkowo przyjazny, bo to wierzchowina.Przygotowanie: ratrakiem, klasyk i łyżwa. Boží Dar podaje w swojej okolicy około 70 km tras biegowych. Śnieg należy tu do najpewniejszych w Czechach, zwykle od grudnia do marca, bo jesteście w najwyżej położonym mieście kraju.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Boží Dar, rynek
0,0 km
Wejście na pętlę pod Neklidem
1,5 km
Neklid
3,5 km
Rozdroże nad torfowiskiem Božídarské
7,0 km
Powrót głównym śladem
11,0 km
Boží Dar
14,0 km
Przebieg: pętla zaczyna się w samym centrum, gdzie miejsce startu jest dobrze oznakowane. Trasa prowadzi falistą wierzchowiną wokół Neklidu pod Klínovcem i dalej do chronionego torfowiska Božídarské. Kto chce uzupełnić dzień czymś dla dzieci, może dołożyć Ježíškovą cestę, ścieżkę tematyczną wychodzącą z Božího Daru. Stromych zjazdów praktycznie tu nie ma, co czyni tę pętlę jedną z najlepszych tras dla początkujących w Czechach.Dojazd i parking: Boží Dar leży przy granicy z Niemcami, przejście prowadzi do saksońskiego Oberwiesenthalu. Parkingi są w centrum i płatne, w sezonie kursują skibusy z Karlových Varów i Ostrova. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: w centrum gospód jest sporo i mają otwarte także w tygodniu, na trasie liczcie na własny termos.Ciekawostki: Boží Dar to najwyżej położone miasto Czech, a z około 255 mieszkańcami czwarte najmniejsze. Założono je w 1533 roku jako miasto górnicze, nazwa wiąże się ze znalezieniem srebra. Od 1994 roku działa tu Poczta Jezuska, do której dzieci z całego świata wysyłają listy dla specjalnej pieczątki.Noclegi w okolicy: znajdź nocleg na Božím Darze →
9. Rudawy: Krušnohorská bílá stopa, Lesná, Klíny, Dlouhá Louka (26 km)
Podstawowe dane: około 26 km, podejścia około 400 m, orientacyjnie 4,5 do 5 godzin, trudność średnia, ale trasa jest długa. Start Lesná, meta Dlouhá Louka albo powrót tą samą trasą, czyli jest to przejście. Ruch w okolicach 800 do 900 m n.p.m.Przygotowanie: własnym ratrakiem operatora, klasyk i łyżwa na odcinkach głównych. Krušnohorská bílá stopa podaje około 200 km tras i należy do największych spójnych sieci w Czechach, wspierają ją Fundacja ČEZ i kraj ustecki. Śnieg zwykle styczeń do marca, komunikaty idą z Lesnej.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Lesná, centrum
0,0 km
Odbicie na Klíny
5,0 km
Klíny
9,0 km
Rozdroże nad Mníškem
15,0 km
Dlouhá Louka
21,0 km
Koniec ratrakowanego odcinka
26,0 km
Przebieg: główny ciąg prowadzi od centrum Lesná obszarem grzbietowym między powiatami Most i Chomutov przez miejscowości takie jak Klíny, Dlouhá Louka i Petrovice. Teren jest falisty, nie górzysty, a główna trasa szeroka. Ponieważ to przejście, umówcie się wcześniej na odbiór albo podzielcie trasę na dwie części. Sieć zaprojektowano tak, by w przyszłości połączyć ją z trasami po stronie niemieckiej.Dojazd i parking: centrum Lesná dysponuje parkingiem na jakieś 500 aut, punktem informacyjnym, wypożyczalnią i gastronomią. To czyni z niego najwygodniejsze miejsce startu w całych Rudawach.Gastronomia: Lesná i Klíny mają zaplecze, między nimi są długie kilometry bez niczego. Termos i jedzenie w plecaku są tu obowiązkowe.Ciekawostki: ta część Rudaw długo była raczej obszarem tranzytowym i to biegówki przywróciły jej sens. Komunikaty o stanie tras opierają się o dane GPS z bilestopy.cz, więc wiecie, co faktycznie zostało przejechane.
10. Góry Orlickie: Šerlich, Velká Deštná, Deštné (17 km)
Podstawowe dane: około 17 km, podejścia około 350 m, orientacyjnie 3,5 godziny, trudność średnia. Start Šerlich (1027 m n.p.m.) przy schronisku Masarykova chata, meta Deštné v Orlických horách (około 650 m n.p.m.), czyli przejście z sumarycznym zjazdem.Przygotowanie: ratrakiem i skuterem zależnie od odcinka, przeważnie klasyk, na głównym grzbiecie bywa i łyżwa. Trasa kopiuje grzbietową Drogę Jiráska. Śnieg zwykle styczeń do marca, na grzbiecie powyżej 1000 m dłużej niż w Deštném.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Šerlich, Masarykova chata
0,0 km
Malá Deštná
4,0 km
Velká Deštná (1116 m n.p.m.)
6,0 km
Rozdroże Kunštátská kaple
9,5 km
Odbicie do Deštného
13,0 km
Deštné v Orlických horách
17,0 km
Przebieg: od Masarykovej chaty ruszacie trasą grzbietową, która latem niesie czerwony znak Drogi Jiráska, zimą znaki paskowe są obramowane na pomarańczowo. Grzbiet jest tu wąski i biegnie granicą z Polską, więc widoki macie na obie strony: na wschód schodzą stoki nad Zieleńcem i Dusznikami-Zdrój. Velká Deštná (1116 m n.p.m.) to najwyższy punkt pasma i jednocześnie ważne rozdroże. Zejście do Deštného jest długie i pod koniec szybkie, na oblodzonej nawierzchni wystarczy je zlekceważyć i lądujecie w rowie.Dojazd i parking: na Šerlich prowadzi droga z parkingiem przy Masarykovej chacie, w sezonie kursują tu autobusy z Deštného i z Náchodu. Do Deštného prowadzą drogi II/321 i II/309 oraz autobusy aż z Hradca Králové. Przejście najlepiej robić tak, że auto zostawiacie w Deštném, a w górę wyjeżdżacie autobusem. Z polskiej strony najbliższe przejście graniczne jest w Kudowie-Zdroju albo w Mostowicach.Gastronomia: Masarykova chata na starcie, na grzbiecie potem długo nic. Deštné na mecie ma zaplecze największego ośrodka Gór Orlickich.Ciekawostki:Masarykovą chatę z 1925 roku zaprojektował architekt Bohuslav Fuchs, ten sam, który jest autorem Klostermannovej chaty na Modravie. Droga Jiráska mierzy około 170 km z Litomyšla do Broumova, a uroczyście otwarto ją 31 lipca 1921 roku z udziałem Aloisa Jiráska.Ślad przez otwartą równinę. Zdjęcie ilustracyjne: Pexels
11. Vysočina: Nové Město na Moravě, Tři Studně, Vysočina Arena (22 km)
Podstawowe dane: około 22 km, podejścia około 350 m, orientacyjnie 3,5 do 4 godzin, trudność niska do średniej. Start i meta Nové Město na Moravě (625 m n.p.m.), pętla ocierająca się o Vysočina Arenę.Przygotowanie: ratrakiem, klasyk i łyżwa. Vysočina Arena ma naśnieżanie techniczne o wydajności 60 000 m³ śniegu, co oznacza, że tu da się jeździć nawet w sezonach, gdy okoliczny krajobraz zostaje brązowy. Śnieg w terenie jest najmniej pewny ze wszystkich rejonów w tym zestawieniu, główne okno to zwykle styczeń i luty.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Nové Město na Moravě, Vysočina Arena
0,0 km
Odbicie na Studnice
4,0 km
Tři Studně
9,0 km
Sykovec, staw
11,0 km
Powrót głównym śladem
17,0 km
Vysočina Arena
22,0 km
Przebieg: z areny rusza się głównym śladem, który szybko opuszcza obiekt i wchodzi w falisty krajobraz Žďárských vrchů. Teren jest tu typowy dla Vysočiny: nigdy stromy, ale nigdy płaski. Wokół Tří Studní i stawu Sykovec jedzie się najładniejszą częścią pętli. Jeśli śniegu jest mało, skróćcie plan i jeźdźcie tylko pętle wewnątrz areny, inaczej połowę trasy będziecie szukać śladu w trawie.Dojazd i parking: parking bezpośrednio przy obiekcie, przy ulicy Vlachovická. Nové Město na Moravě ma połączenia kolejowe i autobusowe, arena jest kilka minut od centrum. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: zaplecze areny i gospody w Novém Městě, na trasie potem Tři Studně.Ciekawostki:Vysočina Arena leży na wysokości 625 m n.p.m., a łączna długość pętli wyścigowych to 8,5 km. Odbywają się tu zawody Pucharu Świata w biathlonie i w biegach narciarskich, mistrzostwa świata w biathlonie gościła w 2013 i 2024 roku. Kibicom biathlonu to miejsce nie wymaga przedstawiania: to tu regularnie jeździ polska reprezentacja. Zawody narciarskie rozgrywa się w Novém Městě od 1910 roku, a tradycja Zlatej lyže zaczęła się w 1934. Najwyższy punkt Žďárských vrchů, Devět skal, ma 836 m n.p.m.Noclegi w okolicy: znajdź nocleg w Novém Městě na Moravě →
12. Beskidy: Bumbálka, Bílý Kříž, przejście granią (24 km)
Podstawowe dane: około 24 km, podejścia około 500 m, orientacyjnie 4,5 do 5 godzin, trudność wyższa. Start Bumbálka, meta Bílý Kříž, przejście główną granią przy granicy słowackiej. Ruch głównie między 850 a 950 m n.p.m.Przygotowanie: ratrakiem i skuterem zależnie od odcinka, przeważnie klasyk, na krótszych fragmentach też łyżwa. Śniegu w Beskidach bywa dużo, na Łysej Górze średnie maksimum pokrywy to 196 cm, a rekord sięgnął 491 cm. Główny sezon to styczeń do marca, ale wahania są tu duże, bo to najbardziej deszczowa część kraju.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Bumbálka, przełęcz
0,0 km
Vysoká
4,5 km
Bílá, odbicie
9,0 km
Konečná
14,0 km
Sulov
19,0 km
Bílý Kříž
24,0 km
Przebieg: trasa grzbietowa biegnie wzdłuż granicy ze Słowacją i jest jednym z najdłuższych spójnych ratrakowanych ciągów na wschodzie kraju. Dla Ślązaków to najbliższa trasa z całego zestawienia: Bílý Kříž leży dosłownie przy trójstyku granic, kilkanaście kilometrów od Istebnej i Kubalonki, więc z Katowic dojedziecie tu w niecałe dwie godziny. Przeplatają się odcinki leśne i otwarte grzbiety z widokiem na Łysą Górę (1324 m n.p.m.) i Smrk (1277 m n.p.m.). To nie jest płasko: profil idzie w górę i w dół przez cały czas, a druga połowa boli. Kto chce skrócić trasę, zjeżdża do Bílej i wraca autobusem.Dojazd i parking: na Bumbálce i na Bílym Kříži są parkingi przy drodze, oba w sezonie zapełnione. Najprościej zostawić auto w Bílej, skąd kursują autobusy do obu przełęczy. Do Bílej pociąg już nie dojeżdża, ostatni przyjechał tu 11 stycznia 1965 roku, a linię zlikwidowano z powodu zapory Šance.Gastronomia: schroniska i bufety na Bumbálce, w Bílej i na Bílym Kříži, zimą działają zwykle niezawodnie. Na grzbiecie między nimi liczcie na długie odcinki bez niczego.Ciekawostki: cały obszar leży w Parku Krajobrazowym Beskidy o powierzchni 1160 km². Letnie szlaki piesze tą samą granią opisujemy osobno w tekście o czeskich Beskidach, ich szczytach i szlakach, tutaj trzymamy się zimy.
13. Góry Nowohradzkie: Hojná Voda, Pohořská Ves, Kraví hora (15 km)
Podstawowe dane: około 15 km, podejścia około 300 m, orientacyjnie 3 godziny, trudność niska do średniej. Start i meta Hojná Voda, pętla. Ruch w okolicach 800 do 950 m n.p.m.Przygotowanie: zależnie od śniegu, przeważnie skuterem i pod klasyk, sieć jest tu mniejsza, a komunikaty rzadsze niż gdzie indziej. Śnieg to najmniej pewna pozycja całego artykułu, realne okno to styczeń do połowy lutego. Za to spotkacie tu najmniej ludzi w Czechach.
Punkt orientacyjny
Kilometraż
Hojná Voda
0,0 km
Rozdroże pod Kraví horou
2,5 km
Kraví hora, wieża widokowa
4,0 km
Odbicie na Pohořskou Ves
8,0 km
Pohořská Ves
11,0 km
Hojná Voda
15,0 km
Przebieg: pętla prowadzi cichym lasem dawnego pasa granicznego. Właśnie dlatego, że przez dekady nie wolno tu było wchodzić, krajobraz zachował się w całości i ma się wrażenie jazdy lasem, którego nikt nie potrzebuje. Oznakowanie bywa tu rzadsze, więc ściągnijcie mapę offline i nie liczcie, że traficie na kogoś, kto doradzi. Ślad w peryferyjnych odcinkach się gubi, a wracanie pieszo po własnym śladzie to tu typowy scenariusz.Dojazd i parking: Hojná Voda leży nad Horną Stropnicą, dojedziecie autem drogami lokalnymi, autobusy kursują rzadko, a w weekend prawie wcale. Bez samochodu ten rejon jest praktycznie niedostępny. Powrót w to samo miejsce.Gastronomia: w Hojnej Vodzie i w Pohořskiej Vsi kilka lokali, często tylko w weekend. Jedzenie i picie bierzcie ze sobą, tu to nie jest zalecenie, tylko konieczność.Ciekawostki: Góry Nowohradzkie zajmują po czeskiej stronie około 190 km², najwyższym szczytem całego pasma jest Viehberg (1112 m n.p.m.) w Austrii, po stronie czeskiej Kamenec (1073 m n.p.m.). Park krajobrazowy powstał tu w 2000 roku i chroni 162 km², a obszar ptasi Natura 2000 kolejne 90,53 km² ze względu na cietrzewia i dzięcioła trójpalczastego.
💡 Wskazówka: Gdy śniegu jest mało, nie szukajcie trasy, szukajcie wysokości. Różnica między 650 a 1000 metrów decyduje o dniu bardziej niż nazwa pasma. Dlatego w chudych sezonach rozsądni ludzie jadą na Boží Dar, Ovčárnę i Zlaté návrší, nawet jeśli mają dalej.
Tabela zbiorcza: trasy biegówkowe według regionu
Trasa
Długość
Wysokość
Przygotowanie
Sezon zwykle
Bedřichov, Nová Louka, Kristiánov
19 km
700 do 900 m
ratrak, klasyk i łyżwa
styczeń do marca
Horní Mísečky, Zlaté návrší
15 km
1000 do 1400 m
ratrak, klasyk i łyżwa
grudzień do kwietnia
Ovčárna, Švýcárna, Pradziad
13 km
1300 do 1491 m
ratrak, klasyk
grudzień do kwietnia
Rejvíz, pętla nad torfowiskiem
16 km
750 do 900 m
ratrak lub skuter, klasyk
styczeń do marca
Kvilda, Jezerní slať, Horská Kvilda
17 km
1000 do 1100 m
ratrak, klasyk i łyżwa
grudzień do marca
Modrava, Filipova Huť, Horská Kvilda
19 km
985 do 1100 m
ratrak, klasyk i łyżwa
grudzień do marca
Zadov, Churáňov, Nové Hutě
14 km
880 do 1120 m
ratrak, klasyk i łyżwa
grudzień do marca
Boží Dar, Neklid
14 km
1020 do 1100 m
ratrak, klasyk i łyżwa
grudzień do marca
Lesná, Klíny, Dlouhá Louka
26 km
800 do 900 m
ratrak, klasyk i łyżwa
styczeń do marca
Šerlich, Velká Deštná, Deštné
17 km
650 do 1116 m
ratrak i skuter, klasyk
styczeń do marca
Nové Město na Moravě, Tři Studně
22 km
600 do 800 m
ratrak, klasyk i łyżwa, śnieg techniczny w arenie
styczeń do lutego
Bumbálka, Bílý Kříž
24 km
850 do 950 m
ratrak i skuter, klasyk
styczeń do marca
Hojná Voda, Kraví hora
15 km
800 do 950 m
skuter, klasyk
styczeń do połowy lutego
Kiedy w poszczególnych pasmach jest najlepszy sezon
Uproszczona zasada brzmi: im wyżej i im dalej na północ albo na wschód, tym dłuższe okno. W praktyce wygląda to tak:
Karkonosze i Jesioniki powyżej 1200 m: najpewniejszy i najdłuższy sezon w kraju, zwykle od grudnia do kwietnia. Pradziad ma średnią roczną temperaturę poniżej 1 °C, co wyjaśnia wszystko.
Płaje szumawskie wokół Kvildy i Modravy: grudzień do końca marca. Kotliny mrozowe typu Jezerní slať trzymają śnieg nawet wtedy, gdy gdzie indziej topnieje.
Rudawy wokół Božího Daru: grudzień do marca, wierzchowina powyżej 1000 m jest niezawodna.
Góry Izerskie: najlepiej od połowy stycznia do początku marca. To zarazem obszar, w którym najbardziej widać łagodną zimę, dokładnie tak samo jak po polskiej stronie w Jakuszycach.
Góry Orlickie i Beskidy: styczeń do marca, z dużymi wahaniami zależnie od tego, którędy idzie ciepłe powietrze.
Vysočina i Góry Nowohradzkie: realnie styczeń i luty. Na Vysočinie częściowo ratuje to śnieg techniczny w Vysočina Arenie.
Porównanie z Polską wypada mniej więcej tak: czeskie pasma są niższe od Tatr, ale sieć ratrakowanych tras jest znacznie gęstsza niż u nas. Jakuszyce, Kubalonka, Zieleniec i Bielice to cztery mocne ośrodki i w praktyce cztery osobne wyjazdy. W Czechach dziesięć rejonów łączy jedna logika oznakowania i jeden zestaw źródeł o stanie tras, więc realnie wybieracie nie ośrodek, tylko pasmo, w którym akurat leży śnieg.Najlepsze dni bywają po świeżym śniegu przy mrozie około minus 3 do minus 8 °C. Do minus piętnastu jeszcze da się jeździć, niżej to już kwestia wytrzymałości, a nie przyjemności. A przy temperaturach powyżej zera liczcie się z tym, że przed południem ślad będzie przyzwoity, a po południu zrobi się z niego papka.
Wypożyczalnie, dojazd i skibusy
Wypożyczalnie znajdziecie w każdym większym miejscu startu: Bedřichov, Horní Mísečky, Boží Dar, Lesná, Kvilda, Modrava, Zadov, Deštné, Nové Město na Moravě, Bílá. Cena za komplet, czyli narty, buty i kije, to zwykle mniej więcej 55 do 90 zł (300 do 500 Kč) za dzień. Rezerwujcie z wyprzedzeniem na weekend i na ferie, zwłaszcza jeśli potrzebujecie rozmiarów dziecięcych albo butów powyżej 46. W małych ośrodkach normą jest, że wypożyczalnia działa tylko w weekendy.Przy decyzji, co wypożyczyć, pomoże proste pytanie: na klasyku wjedziecie prawie wszędzie, na łyżwie tylko tam, gdzie jeździ ratrak. Jeśli nie jesteście pewni, bierzcie klasyk.Skibusy kursują w sezonie w Rudawach, na Szumawie, w Jesionikach i w Górach Orlickich i często są bezpłatne z noclegiem albo ze skipassem. Mają jednak dwie pułapki: pierwszy kurs w górę bywa dopiero około dziewiątej, a ostatni z powrotem odjeżdża wcześniej, niż się spodziewacie. Przy przejściach z punktu A do punktu B zawsze sprawdzajcie ostatni odjazd, nie tylko pierwszy. Na Ovčárnę bus wahadłowy z Karlovej Studánki to praktycznie jedyny rozsądny wariant, bo droga przez przełęcz Hvězda ma 9 km, a wjazd jest reglamentowany.Jeszcze uwaga praktyczna na wyjazd zza granicy: w czeskich ośrodkach niemal wszędzie zapłacicie kartą, ale parkingi przy małych wsiach i dobrowolne składki na utrzymanie tras bywają pobierane gotówką i w koronach. Kilkaset koron w portfelu oszczędza szukania bankomatu.
💡 Wskazówka: Przy przejściach, gdzie powrót autobusem nie jest pewny, jeźdźcie według prostej zasady: pierwszą połowę dnia pod wiatr, drugą z wiatrem. Kiedy pogoda się popsuje, wracacie łatwiej, niż gdybyście mieli to odwrotnie.
Bezpieczeństwo i co zabrać na biegówki
Biegówki wyglądają niegroźnie, dopóki nie złapie was odwilż na grzbiecie piętnaście kilometrów od auta. Trzy najczęstsze problemy, które w Czechach kończą się interwencją służby górskiej, to wychłodzenie po upadku na mokrym śniegu, utrata orientacji w zawiei na bezleśnym grzbiecie i złamanie po zjeździe po lodzie.
Warstwy, nie jedna kurtka. W ruchu jest wam ciepło, na postoju zimno po dwóch minutach. Najważniejsza jest zapasowa warstwa w plecaku, najlepiej lekki puch albo primaloft.
Zapasowe rękawiczki i czapka. Mokre rękawiczki są powodem numer jeden, dla którego ludzie zawracają przedwcześnie.
Termos z ciepłym piciem i jedzenie. Na grzbietach nie ma gdzie kupić nawet wody, schroniska w tygodniu często są zamknięte.
Czołówka. W styczniu ściemnia się około wpół do piątej, a ostatnie kilometry lasem potrafią być zaskakująco długie.
Naładowany telefon i mapa offline. Zasięg na Modrawskich Płajach ani na beskidzkiej grani nie jest oczywistością. Numer czeskiej służby górskiej to 1210, numer alarmowy 112. Numer GOPR-u tu nie zadziała.
Smar do trzymania albo spray przeciwpoślizgowy, jeśli jedziecie klasykiem bez łusek i czeka was wytrwałe podejście.
I jedna rzecz obowiązująca wszędzie: w parkach narodowych i rezerwatach jeździ się wyłącznie po wyznaczonych trasach. Na Pradziadzie chodzi o narodowy rezerwat przyrody chroniący ekosystemy alpejskie, a w Parku Narodowym Šumava zimą dochodzą zamknięcia stref ochronnych ze względu na głuszca. Skrót przez zamarznięte torfowisko to nie bohaterstwo, tylko kłopot dla was i dla krajobrazu.
Najczęstsze błędy, które psują dzień na biegówkach
Wyjazd bez sprawdzenia stanu tras. Trzy minuty na bilestopy.cz oszczędzają trzy godziny w aucie.
Planowanie przejścia bez transportu powrotnego. Klasyka przy trasach Šerlich do Deštného, Bumbálka do Bílego Kříža i Modrava do Horskiej Kvildy.
Łyżwa tam, gdzie jeździ tylko skuter. Bierzecie sprzęt do stylu łyżwowego w wyfrezowany ślad i cały dzień walczycie.
Przyjazd na pełny parking po dziewiątej. Bedřichov, Horní Mísečky, Kvilda i Pustevny w sezonie zapełniają się wcześnie rano.
Zlekceważony zjazd na końcu trasy. Najwięcej urazów zdarza się na ostatnich kilometrach, gdy nogi są zmęczone, a nawierzchnia po południu twarda.
Liczenie na schronisko na trasie. Obsługa zimowa bywa skrócona, zwłaszcza od poniedziałku do czwartku.
Gdzie sprawdzę aktualny stan tras biegówkowych w Czechach?
Najszybciej na holidayinfo.cz, które ma sekcję tras biegowych dla Gór Izerskich, Karkonoszy, Gór Orlickich, Jesioników, Beskidów, Szumawy, Rudaw i Vysočiny, oraz na bilestopy.cz, gdzie zobaczycie zapis GPS faktycznie przejechanych ratraków. Dla Szumawy działa bilastopa.cz według stref, dla Jizerskiej magistrali jizerskaops.cz, a dla Rudaw krusnohorskabilastopa.cz. Stan zmienia się z dnia na dzień, komunikaty sprawdzajcie rano przed wyjazdem.Które czeskie trasy biegówkowe mają najpewniejszy śnieg?
Grzbiety Karkonoszy wokół Zlatého návrší i Vrbatovej boudy na wysokości do 1400 m, rejon Ovčárny i Pradziada w Jesionikach na wysokości 1300 do 1491 m oraz wierzchowina Rudaw wokół Božího Daru na 1020 m. W tych rejonach jeździ się zwykle od grudnia do kwietnia, podczas gdy na Vysočinie i w Górach Nowohradzkich realne okno to tylko styczeń i luty.Gdzie na biegówki w Czechach najbliżej z Polski?
Z Dolnego Śląska najbliżej jest Jizerská magistrála: z Jakuszyc do Bedřichova jest kilkanaście kilometrów w linii prostej, a jedzie się przez przejście Jakuszyce lub Harrachov. Z Opolszczyzny najbliżej są Jesioniki, do Rejvízu z Głuchołaz przez Mikulovice to pół godziny. Ze Śląska najbliżej jest beskidzka grań Bumbálka do Bílego Kříža, około dwóch godzin z Katowic. Karkonosze po czeskiej stronie dojedziecie z Karpacza przez przejście w Kowarach albo w Jakuszycach.Jak rozpoznam czeską trasę biegówkową w terenie?
Trasy narciarskie Klubu Czeskich Turystów mają znak paskowy o takim samym rozmiarze jak szlaki piesze, ale zamiast białego obramowania mają paski pomarańczowe. Na drogowskazie jest czarny symbol narciarza w żółtym lub pomarańczowym kwadracie postawionym na sztorc. W bezleśnych partiach grzbietowych, na przykład w Karkonoszach i na Pradziadzie, stosuje się tyczkowanie służby górskiej, które często różni się od letniego przebiegu szlaku.Jaka jest różnica między klasykiem a łyżwą i co wypożyczyć?
Styl klasyczny potrzebuje wyfrezowanego podwójnego śladu, który zrobi ratrak i skuter śnieżny, więc znajdziecie go prawie wszędzie. Styl łyżwowy potrzebuje szerokiej wygładzonej płyty, którą przygotuje tylko ratrak, dlatego pewnie spotkacie go jedynie na głównych magistralach i w ośrodkach typu Bedřichov, Boží Dar czy Vysočina Arena. Jeśli nie jesteście pewni, wypożyczcie klasyk, komplet kosztuje mniej więcej 55 do 90 zł za dzień.Ile kilometrów tras ma Jizerská magistrála?
Po czeskiej stronie Gór Izerskich to system ponad 170 km tras biegowych z 23 miejscami startu, między innymi w Bedřichovie, Libercu, Jablonci nad Nysą, Kořenovie i Novém Městě pod Smrkem. Trasy są ratrakowane od 1984 roku, od 1999 zarządza nimi spółka pożytku publicznego założona przez gminę Bedřichov, a utrzymanie kosztuje około 0,9 mln zł rocznie.Które czeskie trasy biegówkowe są dobre dla początkujących?
Najlepiej pętle na wierzchowinie wokół Božího Daru, gdzie praktycznie nie ma stromych zjazdów, dalej okolice Rejvízu w Jesionikach i pętle wewnątrz Vysočina Areny w Novém Městě na Moravě. Na początek omijajcie przejścia grzbietowe typu Bumbálka do Bílego Kříža czy Šerlich do Deštného, gdzie na końcu jest długie zejście, a we mgle trudna orientacja.Czy w Parku Narodowym Šumava można jeździć na biegówkach bez ograniczeń?
Nie. Jeździ się wyłącznie po wyznaczonych i ratrakowanych trasach, bo zimą obowiązują zamknięcia stref ochronnych ze względu na głuszca. Niektóre łączniki między Kvildą, Modravą i Březníkiem zimą nie są przygotowywane w ogóle. Aktualne zamknięcia wiszą na stronie dyrekcji parku i w komunikatach bilastopa.cz, gdzie Szumawa jest podzielona na strefy takie jak Kvildsko, Modravsko, Zadov i Churáňov.Jak dostanę się na biegówki na Ovčárnę w Jesionikach?
Samochodem zwykle nie wjedziecie na górę. Droga z Karlovej Studánki przez przełęcz Hvězda na Ovčárnę mierzy 9 km i wjazd jest reglamentowany, więc auto zostawcie na dole i w górę wyjedźcie busem wahadłowym. Liczcie się z tym, że po południu przy przystanku robią się kolejki, i planujcie powrót z zapasem.
Potřebujete pomoct s cestováním?
Ubytování 🏨
Vyberte si to nejlepší ubytování, ať už jste kdekoliv, přes Booking.com.
Půjčení auta 🚗
Auto si snadno najdete přes Booking.com, kde máte často slevu díky ubytování, nebo Rentalcars.com, kde porovnáte nabídky většiny půjčoven.
Zážitky 🎟️
Přes GetYourGuide.com si vyberete z nejrůznějších výletů i zážitků po celém světě, navíc se zrušením zdarma do 24 h předem.
Abychom poskytli co nejlepší služby, používáme k ukládání a/nebo přístupu k informacím o zařízení, technologie jako jsou soubory cookies. Souhlas s těmito technologiemi nám umožní zpracovávat údaje, jako je chování při procházení nebo jedinečná ID na tomto webu. Nesouhlas nebo odvolání souhlasu může nepříznivě ovlivnit určité vlastnosti a funkce.
Funkční
Zawsze aktywne
Technické uložení nebo přístup je nezbytně nutný pro legitimní účel umožnění použití konkrétní služby, kterou si odběratel nebo uživatel výslovně vyžádal, nebo pouze za účelem provedení přenosu sdělení prostřednictvím sítě elektronických komunikací.
Předvolby
Technické uložení nebo přístup je nezbytný pro legitimní účel ukládání preferencí, které nejsou požadovány odběratelem nebo uživatelem.
Statistiky
Technické uložení nebo přístup, který se používá výhradně pro statistické účely.Technické uložení nebo přístup, který se používá výhradně pro anonymní statistické účely. Bez předvolání, dobrovolného plnění ze strany vašeho Poskytovatele internetových služeb nebo dalších záznamů od třetí strany nelze informace, uložené nebo získané pouze pro tento účel, obvykle použít k vaší identifikaci.
Marketing
Technické uložení nebo přístup je nutný k vytvoření uživatelských profilů za účelem zasílání reklamy nebo sledování uživatele na webových stránkách nebo několika webových stránkách pro podobné marketingové účely.