Aktualizacja 7.10.2026
Alghero co zobaczyć, skoro to miasto na Sardynii mówi innym językiem niż reszta wyspy? Piekarz powie wam tu „bon dia”, a nie „buongiorno”, a tabliczki z nazwami ulic wiszą w dwóch wersjach, po włosku i po katalońsku. W połowie XIV wieku miasto zdobyła Korona Aragońska, dawnych mieszkańców wysiedliła, a na ich miejsce sprowadziła osadników z Katalonii, Walencji, Majorki i Aragonii. Zostali na dobre, razem ze swoim językiem, dlatego Włosi do dziś nazywają Alghero Barcelonetą, małą Barceloną.
Starówka leży na cyplu wysuniętym w morze i otaczają ją mury, po których wieczorem chodzi się oglądać zachód słońca. Na plaże dojdziecie pieszo albo dojedziecie miejskim autobusem za euro. A w okolicy czekają wapienny przylądek Capo Caccia, park przyrodniczy Porto Conte, nuragiczna osada starsza od Rzymu, prehistoryczne grobowce z listy UNESCO i jedna z największych winnic na wyspie. Zebraliśmy 25 atrakcji, celowo więcej, niż zmieścicie w tydzień, żebyście mogli wybrać to, co wam pasuje.
Alghero co zobaczyć i jak się poruszać: w skrócie
- Położenie: północno-zachodnia Sardynia, prowincja Sassari. Około 42 tysięcy mieszkańców, piąte co do wielkości miasto wyspy.
- Lotnisko Alghero-Fertilia leży ok. 10 km od centrum. Autobus ARST linii ALFA kosztuje 1 € (ok. 4 zł), latem 2026 kursował co 30 minut.
- Z Polski Ryanair lata do Alghero z Katowic i z Warszawy-Modlina (rozkład na październik 2026, w listopadzie już bez lotów).
- Stare miasto to strefa ZTL, bez zezwolenia nie wjedziecie tam samochodem.
- Plaże miejskie są dwie: Lido San Giovanni i Maria Pia. Na Le Bombarde, Lazzaretto i Mugoni dojedziecie autobusem.
- Alghero Ticket za 35 € (ok. 150 zł) obejmuje Grotę Neptuna, oba stanowiska archeologiczne i muzea miejskie. Sama grota kosztuje 18 €.
- Na miasto wystarczy dzień, na okolicę dwa, trzy. Z wycieczkami do Bosy, na La Pelosę i Asinarę zrobi się tydzień.
- Najlepsze miesiące to czerwiec i wrzesień. Morze jest ciepłe, a ludzi wyraźnie mniej niż w sierpniu.
Alghero, Sardynia: co zobaczyć w mieście i okolicy, 25 atrakcji
Kolejność jest od murów na zewnątrz: najpierw starówka, potem plaże i przyroda, do których dowiezie was miejski autobus, dalej miejsca, gdzie przyda się auto, a na końcu całodniowe wycieczki.
Alghero stare miasto i port
Historyczne centrum obejdziecie pieszo w godzinę. Wygładzony bruk jest śliski już na sucho, a po deszczu jeszcze bardziej, więc sandały na cienkiej podeszwie zostawcie na plażę.
1. Mury i bastiony o zachodzie słońca
Jeśli w Alghero zdążycie zrobić tylko jedną rzecz, niech to będzie ta. Mury, po włosku bastioni, zamykają starówkę od strony morza, a ich koroną biegnie deptak od Porta a Mare aż do wieży Sulis. Miasto leży na zachodnim wybrzeżu, więc słońce zachodzi prosto w morze, a na horyzoncie rysuje się sylwetka przylądka Capo Caccia.
Na Bastioni Marco Polo restauracje stoją jedna przy drugiej i wieczorem jest tłoczno. My wolimy kupić lody albo kieliszek wina na wynos i usiąść na murku kawałek dalej, gdzie nikt nie czeka na stolik.
2. Katalońskie uliczki starówki
Tablice z nazwami ulic mają dwie wersje, włoską i katalońską. Według ostatniego badania językowego kataloński z Alghero jest językiem ojczystym mniej więcej co czwartego mieszkańca, na co dzień używa go niecała jedna piąta, ale rozumie go prawie dziewięć osób na dziesięć. Od 1997 roku jest uznany urzędowo. Katalońskie jest też samo miasto: gotyckie portale, wąskie brukowane uliczki i domy w kolorze miodu.
Najładniejsze zaułki ciągną się między Via Principe Umberto a murami. Suszy się tam pranie, a rano słychać tylko miotłę i radio z otwartego okna.
3. Katedra Santa Maria i jej dzwonnica
Katedrę Santa Maria Immacolata budowano przez ponad sto pięćdziesiąt lat, dlatego ma gotyckie prezbiterium, renesansową nawę i klasycystyczną fasadę. Najciekawsza jest ośmioboczna dzwonnica z ostrosłupowym dachem z kolorowej majoliki. Z jej galerii widać dachy starówki i morze. Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od sezonu.
4. Klasztor San Francesco i jego krużganek
Naszym zdaniem najpiękniejszy kościół w mieście, choć na pierwszy rzut oka tego nie widać. Franciszkański zespół powstał pod koniec XIV wieku w stylu gotyku katalońskiego, a po zawaleniu się części budowli w 1593 roku dostał renesansową fasadę. Przyjdźcie tu jednak przede wszystkim dla krużganka, w którym latem grają koncerty kameralne.
Zwróćcie uwagę na figurę Chrystusa przy kolumnie, którą mieszkańcy niosą w procesji w Wielkim Tygodniu. Algheresi nazywają ją lo rosegat, czyli „obgryziony”. Wstęp do kompleksu kosztuje 6 € (ok. 25 zł).
5. Kościół San Michele z kolorową kopułą
Tę kopułę zobaczycie na co drugiej pocztówce z Alghero. Pokrywają ją błyszczące kolorowe dachówki z majoliki, więc z murów lśni jak wielka mozaika. Kościół jest pod wezwaniem świętego Michała, patrona miasta.
Spośród zabytkowych kościołów na krótki przystanek zasługują jeszcze Santa Barbara, najstarszy kościół w mieście, i Nostra Signora del Carmelo przy wieży San Giacomo, ze złoconym retabulum w ołtarzu.
6. Piazza Civica, Porta a Mare i Caffè Costantino
Główny plac starówki, na który wchodzi się od portu bramą Porta a Mare. Stoi przy nim Palazzo d’Albis z XVI wieku, w którym według tradycji w 1541 roku zatrzymał się cesarz Karol V, a na jego parterze działa Caffè Costantino, najbardziej znana kawiarnia w mieście.
Kawa na Piazza Civica kosztuje więcej niż dwie ulice dalej. My pijemy ją tu raz, dla samego placu, a potem chodzimy już do barów, w których przy ladzie stoją miejscowi.
7. Torre di Porta Terra
Dwudziestotrzymetrowa wieża z XIV wieku była jedną z dwóch głównych bram miasta, tą od strony lądu. Dziś mieści informację turystyczną z niewielką ekspozycją i tarasem z widokiem na dachy, a kupicie tu też Alghero Ticket. Jeśli przyjeżdżacie autobusem, to naturalny punkt startu spaceru.
8. Wieże na nabrzeżu: Sulis, San Giacomo i Sant’Elmo
Torre di Sulis na południowym końcu promenady nosi imię Vincenza Sulisa, XIX-wiecznego rewolucjonisty, który przesiedział w niej w więzieniu dwadzieścia dwa lata. Dalej wzdłuż nabrzeża stoją Torre di San Giacomo i Torre di Sant’Elmo.
Polecamy przejść mury na całej długości, od portu przez Bastione Magellano do wieży Sulis, a wrócić uliczkami. To mniej więcej godzina spokojnego spaceru, podczas którego zobaczycie prawie wszystko, co ma do pokazania stare miasto.
9. Muzeum Korala i jubilerzy
Alghero leży na Riwierze Koralowej, Riviera del Corallo, a czerwony koral poławia się tu od starożytności. Miejscowy koral z głębin przy Capo Caccia należy do najlepszych na Morzu Śródziemnym, a jego połów jest ściśle regulowany. Jego historię opowiada muzeum MACOR (Museo del Corallo) w secesyjnej willi przy Via XX Settembre 8. Bilet kosztuje 7 € (ok. 30 zł).
Prawdziwy koral sardyński jest drogi i sprzedaje się go z certyfikatem, tani koral z targu prawie na pewno prawdziwy nie jest. Kto chce pamiątkę bez wyrzutów sumienia, niech rozejrzy się za sardyńską biżuterią filigranową ze złota i srebra.
10. Muzeum Archeologiczne i inne muzea miejskie
Jeśli nie wybieracie się do nuragów i grobowców w okolicy albo chcecie zobaczyć, co w nich znaleziono, zajrzyjcie do muzeum archeologicznego MUSA niedaleko katedry. Są tu znaleziska z Anghelu Ruju, Palmavery i z rzymskiej willi Sant’Imbenia. Bilet kosztuje 7 € (ok. 30 zł).
11. Port, twierdza Maddalena i targ rybny
Port leży pod murami po północnej stronie starówki. Odpływają z niego łodzie do Groty Neptuna, katamarany na kąpiel w zatoczkach pod Capo Caccia i rejsy na delfiny. Przy porcie stoi Forte della Maddalena, twierdza genueńskiego rodu Doria, który na początku XII wieku założył Alghero jako ufortyfikowany port.
Po świeże ryby, warzywa i miejscowe sery wybierzcie się do krytej hali targowej Mercato Civico. Jeśli macie apartament z kuchnią, zrobicie tu zakupy na kolację lepiej niż w supermarkecie.
Alghero: piesze zwiedzanie historycznego centrum z lokalnym przewodnikiem
12. Plaże miejskie Lido San Giovanni i Maria Pia
Od portu na północ prowadzi Via Garibaldi, a za nią zaczyna się Lido San Giovanni, główna plaża miejska z jasnym piaskiem, długa na ponad kilometr. Jest w pełni wyposażona, z barami i wypożyczalniami leżaków, desek SUP i kajaków. Leżaki z parasolem kosztują mniej więcej 20–25 € za dzień (ok. 85–110 zł).
Dalej na północ, w stronę Fertilii, ciągnie się plaża Maria Pia, długa na ok. 1,2 kilometra. Jest spokojniejsza i dziksza: za piaskiem rosną wydmy z jałowcami i las piniowy, do wody wchodzi się łagodnie, a plaża jest dostępna dla osób z niepełnosprawnościami. Nam bardziej pasuje Maria Pia, bo w cieniu pinii da się przeczekać nawet południe.
Alghero plaże i przyroda w zasięgu miejskiego autobusu
Na północ od miasta wybrzeże zakręca w zatokę Porto Conte. Wszystko z tej części zobaczycie bez samochodu: od czerwca 2026 do Porto Conte i na Capo Caccia jeździ miejska linia 5 (wcześniej regionalna 9321) na zwykły bilet miejski, a od maja do września dochodzi do niej sezonowy Beach Bus.
13. Le Bombarde i Lazzaretto
Dwie najpopularniejsze plaże w okolicy, ok. dziesięć kilometrów od centrum, tuż obok siebie i ze wspólnym parkingiem. Le Bombarde to jedna długa plaża z drobnym jasnym piaskiem, łagodnym zejściem do wody i pełnym zapleczem, więc dobrze sprawdza się z dziećmi. Lazzaretto to raczej ciąg mniejszych zatoczek z przejrzystą wodą, nad którymi stoi stara wieża strażnicza.
Morze bywa tu wyraźnie chłodniejsze niż przy plażach miejskich, co w sierpniu jest raczej zaletą. W lipcu i sierpniu parking zapełnia się do południa, więc warto przyjechać wcześnie.
14. Plaża Mugoni w zatoce Porto Conte
Mniej więcej kilometr drobnego piasku na końcu osłoniętej zatoki, ok. dziesięć kilometrów od Alghero. Morze jest tu płytkie i prawie zawsze spokojne, bo zatokę z trzech stron chronią wzgórza, a po drugiej stronie widać Capo Caccia. Jest kilka barów i wypożyczalni leżaków, ale klimat jest bardziej lokalny niż na Le Bombarde.
Nie każdy kurs autobusu tu dojeżdża, więc przy wsiadaniu zapytajcie kierowcę, czy zatrzymuje się przy „Spiaggia Mugoni”. To nasza ulubiona plaża w okolicy, zwłaszcza w dni, kiedy na otwartym wybrzeżu wieje, a tutaj woda wciąż jest gładka jak w stawie.
15. Park przyrodniczy Porto Conte i las Le Prigionette
Zatoka Porto Conte i otaczające ją wzgórza są chronione jako regionalny park przyrodniczy. Jego sercem jest las państwowy Le Prigionette: sosny, makia, widoki na Capo Caccia i ścieżki dla pieszych i rowerzystów, na których spotkacie dzikie osły, jelenie i mnóstwo ptaków. Przy wejściu jest centrum informacyjne i wypożyczalnia rowerów.
Wstęp do parku kupuje się jako bilet do ekomuzeum Porto Conte, do którego należą też muzea w Casa Gioiosa i rzymska willa Sant’Imbenia. Bilet miesięczny kosztuje 9 € (ok. 40 zł), rodzinny dla dorosłego i dwójki dzieci 15 €, a kto chce przejechać park samochodem, dopłaca 2 € od dorosłego. Park jest otwarty mniej więcej od kwietnia do października, od wtorku do niedzieli.
Na krótszy spacer dobrze nadaje się cypel Punta Giglio po drugiej stronie zatoki, z pozostałościami baterii wojskowej z II wojny światowej i widokiem prosto na klify Capo Caccia.
16. Nuraghe Palmavera
Nuragi to kamienne wieże z epoki brązu, które budowała cywilizacja nuragijska mniej więcej między 1800 a 1100 rokiem przed naszą erą, i nigdzie indziej na świecie ich nie znajdziecie. Palmavera leży w parku Porto Conte przy drodze SS127bis, ok. dziesięć kilometrów od Alghero, i należy do najlepiej zachowanych na północy wyspy. Wokół dwóch wież i muru stoją dziesiątki okrągłych chat.
Podstawowe zwiedzanie kosztuje 7 € (ok. 30 zł), bilet łączony z nekropolią Anghelu Ruju 12 € (ok. 50 zł). Od maja do września stanowisko jest otwarte od 10 do 19, w kwietniu i październiku do 18, a zimą tylko przed południem. Dojedziecie tu autobusem do Porto Conte. Najlepiej przyjechać zaraz po otwarciu, bo w południe nie ma tu ani skrawka cienia.
17. Capo Caccia i zachód słońca nad wyspą Foradada
Wapienny przylądek, który z murów Alghero wygląda jak śpiący olbrzym. Leży ok. 25 kilometrów od miasta, klify opadają tu ponad sto metrów pionowo do morza, a na końcu stoi latarnia morska.
Na górze jest parking i punkty widokowe, z których widać wysepkę Foradada z dziurą na wylot, wyspę Piana, a przy dobrej widoczności nawet okolice Stintino. Zachód słońca jest tu naszym zdaniem jeszcze ładniejszy niż z murów, bo słońce chowa się w otwarte morze. W sezonie parking wieczorem bywa pełny, a od czerwca do października na drodze do Groty Neptuna nie wolno parkować poza wyznaczonymi miejscami.
18. Grota Neptuna (Grotta di Nettuno)
Najbardziej znana atrakcja całego północnego zachodu to jaskinia naciekowa pod klifami Capo Caccia z podziemnym słonym jeziorem. Dostaniecie się do niej łodzią z portu w Alghero (od kwietnia do listopada) albo pieszo po schodach Escala del Cabirol, które mają 654 stopnie. Bilet kosztuje 18 € (ok. 80 zł), łódź płaci się osobno. Przy fali i silnym wietrze grotę się zamyka, a od czerwca do października bilet trzeba kupić z wyprzedzeniem. Łodzie, schody, autobus wahadłowy i rezerwację opisujemy w osobnym artykule o Grocie Neptuna.
Alghero co zobaczyć w okolicy: miejsca, gdzie przyda się auto
My zwykle wypożyczamy samochód, żeby ruszyć też w okolicę i nie kombinować z autobusami. Dlatego mamy dla was także miejsca poza miastem.
19. Nekropolia Anghelu Ruju
Mniej więcej dziesięć kilometrów na północ od Alghero, przy drodze do Porto Torres, leży największe prehistoryczne cmentarzysko na Sardynii. Odkryto je przypadkiem w 1903 roku podczas budowy gospodarstwa winnicy Sella e Mosca. Archeolodzy odsłonili tu 38 grobowców wykutych w piaskowcu, które na Sardynii nazywa się domus de janas, domami wróżek. Najstarsze pochodzą z późnej epoki kamienia, mniej więcej z lat 3200–2800 przed naszą erą.
W lipcu 2025 roku UNESCO wpisało domus de janas na listę światowego dziedzictwa, a Anghelu Ruju jest wśród nich. Na ścianach grobowców wykuto symbole, między innymi stylizowane rogi byka. Bilet kosztuje 7 € (ok. 30 zł), korzystniej wychodzi bilet łączony z Palmaverą albo Alghero Ticket.
20. Winnica Sella e Mosca i miejscowe wino
Po drugiej stronie drogi od nekropolii leży Sella e Mosca, jedna z najbardziej znanych winnic we Włoszech, założona w 1899 roku. Robi się tu Vermentino, Cannonau, a przede wszystkim Torbato, rzadką białą odmianę, którą winnica pomogła uratować. Zwiedzanie piwnic z degustacją odbywa się po wcześniejszej rezerwacji, sklep z winem jest otwarty codziennie. Ceny degustacji zależą od liczby win, aktualne znajdziecie na stronie winnicy.
Kto woli coś mniejszego, może spróbować spółdzielczej winnicy Cantina Santa Maria la Palma z winami ze szczepów Cannonau i Cagnulari albo rodzinnej winnicy Rigàterri. Kierowca niech degustuje z umiarem, droga z powrotem do miasta jest kręta.
Alghero: degustacja wina i oliwy z ekspertem w butikowej winnicy
21. Porto Ferro i jezioro Baratz
Dzika plaża na otwartym zachodnim wybrzeżu, schowana za gęstym lasem sosnowym i pilnowana przez trzy aragońskie wieże strażnicze. W przeciwieństwie do spokojnej zatoki Porto Conte dochodzą tu fale, więc to lokalne centrum surfingu ze szkołą surfingu Bonga dla początkujących i zaawansowanych. Na plaży stoi prosty drewniany bar, w którym można wypić piwo o zachodzie słońca.
Kawałek za plażami leży jezioro Baratz, jedyne naturalne jezioro na Sardynii. Można je obejść pieszo albo objechać konno. To naszym zdaniem najlepsze miejsce na dzień, w którym na Mugoni i Le Bombarde nie da się szpilki wetknąć.
22. Delfiny, snorkeling i jaskinia Nereo
Morze między Capo Caccia a wyspą Piana to chroniony obszar morski, w którym żyją butlonosy. Najlepiej wybrać się z biologami morskimi z Progetto Natura: od czerwca do października łączą obserwację delfinów ze snorkelingiem, wiosną i jesienią wypływają tylko na delfiny. Przy wietrze rejsy się przekłada.
Z portu wypływają też całodniowe łodzie i katamarany, które opływają Capo Caccia i zatrzymują się na kąpiel w zatoczkach Cala de la Barca albo Cala Tramariglio. Doświadczeni nurkowie kierują się do jaskini Nereo, największej podwodnej jaskini na Morzu Śródziemnym. Ci, którzy wolą zostać na lądzie i mają mocne nerwy, mogą spróbować via ferraty del Cabirol po półce skalnej wysoko nad morzem, tylko że latem słońce praży na niej cały dzień.
Alghero: rejs ze snorkelingiem po Porto Conte i Capo Caccia
Całodniowe wycieczki z Alghero
Macie ochotę na coś więcej? Polecamy też całodniowe wypady w ciekawe miejsca na północnym zachodzie wyspy.
23. Bosa i nadmorska droga SP105
Bosa leży ok. 45 kilometrów na południe od Alghero i jest naszym zdaniem najładniejszym małym miasteczkiem na Sardynii. Przejazd nadmorską drogą SP105 zajmuje samochodem mniej więcej trzy kwadranse: szosa biegnie wysoko nad klifami, po drodze jest punkt widokowy Sa Mesa de S’Atentu z widokiem z powrotem na Alghero i rezerwat przyrody Grifone, gdzie na skałach gniazdują sępy płowe.
Sama Bosa to rzeka Temo z palmowym bulwarem i dawnymi garbarniami, pastelowe domy dzielnicy Sa Costa przyklejone do wzgórza, a nad nimi zamek Malaspina. Spróbujcie miejscowego słodkiego wina Malvasia di Bosa. Kto chce się kąpać, ma pod miastem plażę Bosa Marina, a kawałek dalej skalne kąpielisko Cane Malu i zatoczkę Cumpoltitu, do obu trzeba kawałek dojść pieszo.
24. Stintino i plaża La Pelosa
Godzinę jazdy samochodem na północ leży La Pelosa, plaża, dla której mnóstwo ludzi w ogóle leci na północny zachód Sardynii. Płytka laguna z wodą jak w akwarium, biały piasek, a na wysepce przed plażą aragońska wieża strażnicza z XVI wieku.
W sezonie 2026, od 15 maja do 15 października, może tu wejść dziennie najwyżej 1500 osób. Wstęp kosztuje 3,50 € (ok. 15 zł), dzieci do 12 lat wchodzą za darmo, a rezerwacja jest możliwa tylko na oficjalnej stronie spiaggialapelosa.it: 500 miejsc można zarezerwować w dowolnym momencie z wyprzedzeniem, a 1000 zwalnia się 48 godzin przed danym dniem. Pod ręcznik musicie mieć sztywną matę, a przed wyjściem trzeba opłukać stopy, żeby nie wynosić piasku. Za co na sardyńskich plażach grożą mandaty, opisaliśmy w artykule Sardynia: na co uważać. Od czerwca do września z lotniska i z Alghero do Stintino kursuje sezonowy autobus Sardabus.
25. Park Narodowy Asinara i białe osły
Wyspa na samym północno-zachodnim krańcu Sardynii była najpierw stacją kwarantanny, potem przez dziesięciolecia więzieniem o zaostrzonym rygorze, a dopiero później parkiem narodowym. Żyją tu rzadkie białe osły, albinosy.
Z Alghero jedzie się samochodem do Stintino, a stamtąd szybką łodzią do portu Fornelli. Kolejne łodzie pływają z Porto Torres. Prywatne samochody nie mogą jeździć po wyspie, więc zwiedza się ją na rowerze elektrycznym, kolejką turystyczną, z przewodnikiem w terenówce albo pieszo. Na jeden dzień najpraktyczniejsza jest wycieczka z przewodnikiem, bo wyspa jest duża, a plaże leżą daleko od siebie.
Ile kosztują bilety w Alghero i okolicy
Większością zabytków w mieście i okolicy zarządza miejska fundacja Fondazione Alghero, która sprzedaje je także w pakiecie jako Alghero Ticket. Kwoty w złotówkach są zaokrąglone.
| Co | Bilet normalny | Uwagi |
|---|---|---|
| Grota Neptuna (Grotta di Nettuno) | 18 € (ok. 80 zł) | ulgowy 10 € (6–17 lat), dzieci do 6 lat za darmo; łódź osobno |
| Muzeum Korala MACOR / Muzeum Archeologiczne MUSA | 7 € (ok. 30 zł) | ulgowy 5 € |
| Klasztor San Francesco | 6 € (ok. 25 zł) | dzieci do 12 lat za darmo |
| Nuraghe Palmavera / nekropolia Anghelu Ruju | 7 € (ok. 30 zł) | bilet łączony 12 €; Anghelu Ruju ulgowy 5 € |
| Ekomuzeum i park Porto Conte | 9 € miesięczny (ok. 40 zł) | roczny 12 €, dopłata za samochód w parku 2 € |
| Alghero Ticket | 35 € (ok. 150 zł) | rodzinny 70 € dla 2 dorosłych i 3 dzieci do 17 lat |
| Plaża La Pelosa | 3,50 € (ok. 15 zł) | 15.05–15.10, rezerwacja obowiązkowa, dzieci do 12 lat za darmo |
| Autobus miejski ARST | 1 € (ok. 4 zł) | także linia na lotnisko i do Porto Conte |
💡 Kiedy opłaca się Alghero Ticket. Grota Neptuna, Palmavera, Anghelu Ruju i Muzeum Korala kupowane osobno kosztują razem 39 €, czyli więcej niż Alghero Ticket za 35 €, a wtedy nie byliście jeszcze w San Francesco ani w muzeum archeologicznym. Kto chce zobaczyć grotę i przynajmniej dwa inne miejsca, zaoszczędzi. Kto jedzie tylko na plaże i do groty, niech kupi bilety pojedynczo. Alghero Ticket kupicie online na algheroexperience.it, w kasach miejsc objętych biletem, w informacji turystycznej przy Via Cagliari 2 albo w Torre di Porta Terra.
Alghero: ile dni na zwiedzanie
- 1 dzień: starówka, katedra, mury o zachodzie słońca, kąpiel na Lido San Giovanni albo Maria Pia.
- 2–3 dni: do tego Grota Neptuna i Capo Caccia, Porto Conte z Palmaverą, Mugoni albo Le Bombarde, degustacja w Sella e Mosca.
- 4–7 dni: Alghero jako baza wypadowa na cały północny zachód. Do tego Bosa drogą SP105, Anghelu Ruju, La Pelosa w Stintino, Asinara, Porto Ferro i Sassari, drugie co do wielkości miasto wyspy, do którego samochodem jedzie się ok. czterdziestu minut.
Alghero noclegi: gdzie spać
Najważniejsza decyzja nie dotyczy gwiazdek, tylko parkowania: stare miasto leży w strefie ZTL, więc albo mieszkacie w uliczkach, a auto zostawiacie przy porcie, albo bierzecie nocleg za murami z własnym parkingiem i do centrum chodzicie pieszo. Regiony wyspy i rodzaje noclegów omawiamy szczegółowo w artykule Noclegi na Sardynii.
- Stare miasto. Najwięcej klimatu, B&B w kamiennych domach, na mury dwa kroki. Minusem jest hałas z barów w sezonie i walizki na bruku. Dla par i osób bez samochodu.
- Nabrzeże i dzielnice przy Lido. Dziesięć do piętnastu minut pieszo do centrum, blisko plaży miejskiej, łatwiej zaparkować. Najlepszy kompromis na pierwszy pobyt.
- Fertilia i plaża Maria Pia. Spokój, pinie, rodzinne hotele z basenami i kempingi przy plaży, blisko lotniska. Do centrum jeździ się autobusem albo rowerem.
- Porto Conte i Capo Caccia. Przyroda, Mugoni i Palmavera za rogiem, wieczorem cisza. Bez samochodu żyje się tu trudniej.
- Wieś i winnice. Agroturystyki i resorty przy winnicach w głębi lądu. Tylko z samochodem.
Konkretne adresy mamy dla samego Alghero, dla Fertilii oraz dla Stintino i Bosy, gdzie opłaca się przenocować, jeśli nie chcecie wracać z wycieczki wieczorem. W każdej okolicy są propozycje na różne budżety, a na wyjątkową noc w Alghero jest jeszcze Villa Las Tronas, o której piszemy niżej. Oceny z Bookingu według stanu na wrzesień 2026.
Alghero: stare miasto, port i Lido
- Aigua (stare miasto): Pokoje w zabytkowym domu w strefie ZTL, 150 metrów od portu i pięć minut pieszo od katedry. Śniadanie przygotowujecie sami z produktów, które czekają w pokoju po przyjeździe, jest też mikrofalówka i czajnik. Dla par bez samochodu, które chcą mieć mury za rogiem.
- San Francesco Heritage Hotel (stare miasto): Hotel w XIV-wiecznym klasztorze, 200 metrów od katedry. Pokoje są proste i klimatyzowane, rano podaje się słodkie włoskie śniadanie, a wieczorem można posiedzieć w hotelowym barze. Jeśli chcecie spać w obrębie murów, ale z recepcją, a nie w apartamencie, to dobry adres.
- Hotel Catalunya (przy porcie): Czterogwiazdkowy hotel naprzeciwko portu jachtowego, pięć minut pieszo do starówki. Stoi już za murami, więc strefa ZTL was nie dotyczy, a na ostatnim piętrze działa Blau Skybar. Restauracja serwuje tylko śniadania.
- Hotel Florida (Lido San Giovanni): Przy plaży Lido San Giovanni, 800 metrów od historycznego centrum, z dwoma basenami, dwiema wannami z hydromasażem i pokojami z balkonem, niektórymi z widokiem na morze. Śniadanie w formie bufetu. Dobry kompromis dla rodzin: plaża pod oknami, a do centrum pieszo.
Fertilia i Le Bombarde
- Hotel Fertilia (Fertilia): Wśród pinii, pięć minut pieszo od plaży i pięć minut samochodem od lotniska, z bezpłatnym parkingiem i sardyńską restauracją Da Bruno. Na Bookingu ma ocenę 8,1. Sprawdzi się na pierwszą albo ostatnią noc i dla tych, którzy jeżdżą autem.
- Hotel Dei Pini (plaża Le Bombarde): Stoi tuż przy plaży Le Bombarde w parku Porto Conte, ma własną plażę, basen z widokiem na morze i bezpłatny parking. Przed hotelem zatrzymuje się autobus do centrum Alghero. Dla tych, którzy rano chcą od razu wskoczyć do wody, a wieczorem mieć spokój.
- Camping Village Laguna Blu (Fertilia): Kemping z pokojami i domkami mobilnymi 20 metrów od plaży i ok. 4 km od Alghero. Ma supermarket, restaurację z pizzerią, plac zabaw, pralnię i bezpłatny parking, na Bookingu ocenę 7,9. Tańsza opcja dla rodzin, choć bez samochodu trudniej stąd się ruszyć.
Stintino i La Pelosa
- Residence Hotel La Pelosetta (Stintino, La Pelosa): Apartamenty z aneksem kuchennym tuż przy plaży La Pelosa, z każdego widać morze, parking jest bezpłatny. Haczyk: według Bookingu są tu tylko wentylatory sufitowe, bez klimatyzacji. Ocena 7,8.
- Hotel Silvestrino (Stintino): W miasteczku, 100 metrów od morza i pięć minut samochodem od La Pelosy. Klimatyzowane, skromnie urządzone pokoje i znana restauracja z rybami i sardyńskimi winami. Kto wieczorem chce spacerować po porcie, będzie tu bardziej zadowolony niż przy plaży.
- Hotel Cala Reale (Stintino): Kompleks kilku budynków nad zatoką Asinara, z basenem, kortami tenisowymi i placem zabaw. Do morza jest kilometr, na La Pelosę trzy. Na Bookingu ma ocenę 8,9, dla rodzin z dziećmi to chyba najwygodniejszy wybór w Stintino.
Bosa
- Palazzo Pischedda (Bosa): Butikowy hotel 50 metrów od starego mostu Ponte Vecchio, pokoje z widokiem na rzekę Temo albo na zamek Malaspina, restauracja z tarasem i bezpłatny parking, co w starej Bosie wcale nie jest oczywiste. Ocena 8,9.
- Corte Fiorita Albergo Diffuso (Bosa): „Hotel rozproszony” w dwóch zabytkowych domach, jeden stoi nad brzegiem Temo, drugi 200 metrów dalej w stronę centrum. Pokoje i apartamenty, niektóre z balkonem albo widokiem. Dla tych, którzy chcą mieszkać wśród kolorowych domków, do morza jest ok. 3 km.
- Hotel Isola Rossa (Bosa Marina): 250 metrów od głównej plaży w Bosa Marina, z basenem w cienistym ogrodzie i barem. Ocena 8,6. Gdy do Bosy jedziecie głównie nad morze, a do miasta tylko na spacer.
Jeśli wolicie wybierać sami, wyszukajcie noclegi w Alghero albo, dla rodzin i spokoju przy plaży Maria Pia, noclegi w Fertilii. Kto chce spędzić jedną noc gdzie indziej i przedłużyć wypad na La Pelosę, może poszukać noclegów w Stintino, a na nocleg po drodze wzdłuż SP105 noclegów w Bosie.
Jeśli marzy wam się jedna noc, którą zapamiętacie na długo, najsłynniejszym adresem w mieście jest Villa Las Tronas Hotel & SPA, dawna rezydencja włoskiej rodziny królewskiej na skalistym cyplu nad morzem, kilka minut spacerem od murów.
Liczcie się z opłatą turystyczną. Od 2026 roku Alghero pobiera ją przez cały rok w tej samej wysokości i płaci się ją tylko za pierwsze siedem nocy z rzędu:
| Rodzaj noclegu | Opłata za osobę i noc |
|---|---|
| Hotel 4- i 5-gwiazdkowy | 4 € (ok. 17 zł) |
| Hotel do 3 gwiazdek, B&B, apartament, kemping (miejsce na namiot lub przyczepę) | 2 € (ok. 9 zł) |
| Kemping lub stanowisko kamperowe z noclegiem w obiekcie wynajmowanym przez kemping | 1 € (ok. 4 zł) |
Na lipiec i sierpień najlepsze adresy nad morzem wyprzedają się z dużym wyprzedzeniem. Rezerwujcie z bezpłatnym odwołaniem, spokojnie nawet pół roku naprzód.
Trochę historii: dlaczego w Alghero mówi się po katalońsku
Początki należą do Genueńczyków. Ufortyfikowany port zbudował tu ród Doria, według regionalnego portalu turystycznego Sardegna Turismo między 1102 a 1112 rokiem. Archeolodzy na podstawie wykopalisk na starówce przesuwają jednak powstanie miasta dopiero na połowę XIII wieku. Tak czy inaczej była to genueńska baza, która pilnowała północnego zachodu wyspy i połowów korala.
Przełom przyszedł wraz z Koroną Aragońską. 27 sierpnia 1353 roku flota aragońsko-katalońska pokonała Genueńczyków w bitwie pod Porto Conte, a po kilku dniach do miasta wjechał dowódca Bernat de Cabrera. Mieszkańcy zbuntowali się jeszcze tej samej jesieni, więc w 1354 roku przypłynął osobiście król Piotr IV Ceremonialny. Oblężenie się przeciągało, armię dusiły upał i malaria, a miasto skapitulowało dopiero w listopadzie 1354 roku. Potem stało się to, co czyni Alghero wyjątkowym: król wypędził dotychczasowych mieszkańców, Sardyńczyków i Genueńczyków, i zasiedlił miasto ludźmi z Katalonii, Walencji, Majorki i Aragonii. Po kolejnym buncie w 1372 roku wysiedlenia się powtórzyły. Stąd przydomek Barceloneta, mała Barcelona, i stąd kataloński na tabliczkach.
Katalońskie Alghero było przede wszystkim twierdzą. Genueńskie mury z 26 wieżami Aragończycy początkowo tylko utrzymywali, wielką przebudowę zlecił w XVI wieku Ferdynand Katolicki. Ukończono tylko stronę od morza. W 1501 roku Alghero dostało tytuł miasta królewskiego, a w 1541 roku zatrzymał się tu cesarz Karol V. Do dziś stoją całe mury od strony morza, osiem wież z XVI wieku w mieście i jedenaście kolejnych wież strażniczych wzdłuż wybrzeża. Mury od strony lądu zaczęto rozbierać po 1867 roku, kiedy Alghero skreślono z listy twierdz strategicznych.
Pieniądze przynosił koral. Nowi mieszkańcy dostali od króla w 1355 roku szereg przywilejów, a w 1375 roku także zwolnienie z podatku od korala, który pozostali poławiacze płacili w wysokości jednej piątej połowu. W porcie przez stulecia cumowały łodzie koralowe z Katalonii, Ligurii, Prowansji i Kampanii. Poławiacze odkładali część połowu do kasy Caixa del Corall jako zabezpieczenie na starość, a z tej samej kasy opłacano też kaplice w katedrze.
Epoka katalońska skończyła się po wojnie o sukcesję hiszpańską. Po krótkich rządach austriackich Sardynia przypadła w 1720 roku Sabaudczykom, którzy w latach 60. XVIII wieku wprowadzili włoski jako język urzędowy. Na ulicy i w domach nadal jednak mówiono po katalońsku, a język zaczął ustępować dopiero w XX wieku. W 1997 roku uznała go Sardynia, a w 1999 roku państwo włoskie jako język mniejszości.
Jak dojechać do Alghero z Polski
My przylecieliśmy samolotem i to też najprostsza droga z Polski.
- Samolotem. Lotnisko Alghero-Fertilia, oficjalnie Riviera del Corallo, to jedno z trzech dużych lotnisk na Sardynii. Ryanair wymienia w swojej siatce połączenia z Alghero do Katowic i Warszawy-Modlina. W rozkładzie na październik 2026 loty z obu miast są, na listopad już nie, więc traktujcie je jako sezonowe i dni oraz godziny sprawdźcie przed rezerwacją. Inne możliwości dotarcia na wyspę, także przez Cagliari i Olbię, zbieramy w planerze Wakacje na Sardynii.
- Z lotniska Alghero do centrum. Przystanki autobusowe są na prawo od hali przylotów, ok. 150 metrów od wejścia. Do centrum jeździ miejska linia ARST oznaczona ALFA, pętla jest na Via Catalogna przy starówce. Bilet kosztuje 1 €, a latem 2026 (od 22 czerwca do 15 września) autobus kursował co 30 minut od 5:00 do 23:26. Bilet kupicie w automacie w terminalu, w aplikacjach DropTicket, Tabnet lub Around Sardinia albo w autobusie, gdzie od czerwca 2026 można bez dopłaty zapłacić zbliżeniowo kartą lub telefonem. Gotówką u kierowcy płaci się o 50 centów więcej.
- Z Olbii i Cagliari. Z Olbii jest ok. 136 kilometrów, z Cagliari 243. Z lotniska w Olbii jeździ bezpośredni autobus Sun Lines, tylko na rezerwację. Pociągiem jedzie się przez Sassari, gdzie przesiadacie się na lokalny pociąg do Alghero (bilety Trenitalii w nim nie obowiązują). Z lotniska w Alghero kursują też autobusy do Sassari, Bosy, Nuoro i przez Oristano do Cagliari.
- Samochodem. Auto wypożyczycie od razu na lotnisku. Do zwiedzania miasta nie jest potrzebne, ale do winnic, Bosy i na La Pelosę się przyda. Wypożyczalnie, ubezpieczenie i kaucję omawiamy w artykule Sardynia: co i gdzie rezerwować.
Komunikacja w mieście, strefa ZTL i parkowanie
Od 22 czerwca 2026 miejskie linie ARST mają nowe numery od 1 do 6, a węzłem przesiadkowym jest Via Catalogna. Bilety kupuje się tak samo jak na linię lotniskową, w mieście jest dodatkowo 27 punktów sprzedaży ARST, głównie trafiki i kioski z gazetami.
Stare miasto to ZTL (zona a traffico limitato), czyli strefa ograniczonego ruchu pilnowana przez kamery. Osoby spoza strefy nie mogą tam wjeżdżać bez zezwolenia, a mandat przyjdzie pocztą także do Polski, nawet po kilku miesiącach. Jeśli macie nocleg w obrębie murów, ustalcie wcześniej z gospodarzem, czy zgłosi wasz numer rejestracyjny w urzędzie miasta, żebyście mogli podjechać z walizkami.
Parkuje się wokół portu i wzdłuż nabrzeża. Niebieskie linie oznaczają miejsca płatne (parkomat albo aplikacja), białe bywają bezpłatne, a żółte są zarezerwowane dla mieszkańców, dostaw lub osób z niepełnosprawnościami. W sierpniu opłaca się zaparkować dalej od portu i przejść kilka minut pieszo.
Kiedy jechać do Alghero
Lato jest suche i gorące (w lipcu i sierpniu średnio 32 °C w dzień), w czerwcu i wrześniu jest ok. 28 °C, zima jest łagodna i deszczowa. Naszym zdaniem najlepsze miesiące to czerwiec i wrzesień. W lipcu i sierpniu przyjeżdżają Włosi, a wokół święta Ferragosto w połowie sierpnia wszędzie jest pełno. Kwiecień i maj są idealne na spacery po Porto Conte i Capo Caccia, ale morze jest jeszcze za zimne na kąpiel. Październik bywa jeszcze ciepły, tylko więcej pada, a pod koniec miesiąca zaczynają się zamykać bary plażowe.
Uważajcie na wiatr. Kiedy od północnego zachodu wieje mistral, Grota Neptuna jest zamknięta i odwołuje się rejsy, za to na Porto Ferro surferzy mają fale. Pogodę miesiąc po miesiącu, łącznie z temperaturą morza, opisujemy w artykule Pogoda na Sardynii.
Z wydarzeń warto zaplanować Wielki Tydzień (Setmana Santa) z nocnymi procesjami po starówce, sylwestrowy Cap d’Any de l’Alguer z koncertami i programem na kilka dni oraz 29 września, święto patrona, świętego Michała.
Alghero restauracje i co zjeść
Kuchnia Alghero jest sardyńska z katalońskim akcentem: głównie ryby i owoce morza, ale mięsa, serów i makaronów w karcie też nie brakuje.
- Aragosta alla catalana, langusta po katalońsku. Gotowana langusta z surowymi pomidorami i cebulą, najbardziej znane i najdroższe danie miasta.
- Polpo all’agliata, ośmiornica w sosie z pomidorów, suszonych pomidorów i czosnku.
- Culurgiones, ręcznie zaplatane pierożki z ziemniakami, serem pecorino i miętą, oraz malloreddus, małe sardyńskie kluseczki.
- Seadas (sebadas), smażony pieróg z roztopionym młodym serem, polany miodem.
- Menjar blanc, mleczny budyń z Alghero o katalońskim rodowodzie.
- Mirto, ciemny likier z owoców mirtu, który pije się po jedzeniu.
Do wina: Vermentino i Torbato do ryb, Cannonau i Cagnulari do mięsa, słodka Malvasia di Bosa do deseru.
Lokalne i zagraniczne przewodniki zgodnie powtarzają kilka adresów: pizzeria Al Vecchio Mulino na starówce, tanie focacce i kanapki w Bar Focacceria Milese przy porcie, kuchnia sardyńska w Trattoria Lo Romanì oraz Mabrouk, restauracja rodziny rybaków, w której nie wybiera się z karty, tylko dostaje to, co tego dnia przypłynęło. Na słodkie chodzi się do cukierni Roberto Murgia Dolci in Corso.
Kto chce wieczorem popatrzeć na miasto z góry, niech wjedzie do Blau Skybar na dziewiątym piętrze hotelu Catalunya.
Co zrobilibyśmy inaczej
Nie chodzilibyśmy na mury tylko dla zachodu słońca. Wieczorem jest tam pięknie, ale tłoczno. Najładniej na bastionach jest rano około ósmej, kiedy biegają tam miejscowi, rybacy wracają do portu, a na promenadzie jest więcej mew niż ludzi.
Próbowalibyśmy dań, o których nigdy nie słyszeliśmy. Langustę po katalońsku zamówi każdy, kto ma ochotę wydać pieniądze. My wolelibyśmy spróbować menjar blanc, seadas z gorzkim miodem i wina ze szczepu Torbato, którego prawie nigdzie indziej nie spotkacie.
Nie jechalibyśmy wszędzie. La Pelosa, Asinara, Bosa, Capo Caccia i grota w jeden tydzień to więcej godzin w samochodzie niż na plaży. Wybierzcie dwie wycieczki, a resztę dni zostawcie na Mugoni, książkę i długi obiad.
Najczęstsze pytania o Alghero
Alghero: co zobaczyć w mieście i okolicy?
W mieście mury z promenadą nad morzem, katalońską starówkę, katedrę Santa Maria z dzwonnicą, klasztor San Francesco, kościół San Michele z kolorową kopułą i Muzeum Korala. W okolicy plaże Le Bombarde i Mugoni, park Porto Conte, Nuraghe Palmavera, przylądek Capo Caccia z Grotą Neptuna, nekropolię Anghelu Ruju i winnicę Sella e Mosca.
Jak dojechać z lotniska Alghero do centrum?
Miejskim autobusem ARST linii ALFA z pętlą na Via Catalogna, bilet kosztuje 1 € (ok. 4 zł). Latem 2026 kursował co 30 minut od 5:00 do 23:26. W autobusie można bez dopłaty zapłacić zbliżeniowo kartą.
Jakie są najładniejsze plaże w Alghero i okolicy?
W samym mieście Lido San Giovanni i spokojniejsza Maria Pia z lasem piniowym. Ok. dziesięć kilometrów na północ leżą Le Bombarde i Lazzaretto z chłodniejszą wodą, a w zatoce Porto Conte spokojna i płytka Mugoni. Do surfowania jest Porto Ferro. Godzinę jazdy dalej leży La Pelosa, na którą wstęp trzeba zarezerwować z wyprzedzeniem.
Dlaczego w Alghero mówi się po katalońsku?
W 1354 roku miasto zdobyła Korona Aragońska i zastąpiła dawnych mieszkańców osadnikami z Katalonii, Walencji, Majorki i Aragonii. Ich język przetrwał do dziś i od 1997 roku jest uznany urzędowo, dlatego na starówce wiszą dwujęzyczne tabliczki.
Ile dni na zwiedzanie Alghero?
Na samo miasto wystarczy jeden dzień. W dwa, trzy dni zobaczycie też plaże, park Porto Conte, Nuraghe Palmavera i Grotę Neptuna. Przy czterech do siedmiu dni Alghero jest dobrą bazą wypadową do Bosy, na La Pelosę i na Asinarę.
Czy w Alghero potrzebny jest samochód?
Na starówkę i główne plaże nie. Na plaże miejskie dojdziecie pieszo, a na Le Bombarde, Mugoni, Palmaverę i Capo Caccia jeździ miejska linia 5. Auto przyda się do winnic, Anghelu Ruju, Porto Ferro, Bosy i na La Pelosę.
Jaka jest pogoda w Alghero w październiku?
Średnia maksymalna temperatura w dzień wynosi ok. 24 °C, minimalna ok. 14 °C, a opadów jest więcej niż latem, średnio ok. 75 mm w miesiącu. To dobry miesiąc na spacery i wycieczki, choć pod koniec października zaczynają się zamykać bary plażowe.
Czytajcie dalej
- Wakacje na Sardynii: planer całej podróży. Z biurem czy na własną rękę, loty, promy, samochód, regiony wyspy i plany wyjazdu.
- Grota Neptuna: łódź czy 654 schody, bilety, rezerwacja i kiedy grota jest zamknięta.
- Sardynia: co zobaczyć: przegląd najciekawszych miejsc na całej wyspie, jeśli Alghero nie jest waszym jedynym przystankiem.
- Noclegi na Sardynii: gdzie mieszkać na wyspie, w zależności od tego, jakich wakacji szukacie.
- Sardynia: na co uważać: mandaty za piasek, ZTL, parkowanie i inne pułapki.
- Najlepsze kempingi we Włoszech nad morzem: jeśli wolicie spać pod namiotem, także na Sardynii.
Potřebujete pomoct s cestováním?
-
Ubytování 🏨
Vyberte si to nejlepší ubytování, ať už jste kdekoliv, přes Booking.com. -
Půjčení auta 🚗
Auto si snadno najdete přes Booking.com, kde máte často slevu díky ubytování, nebo Rentalcars.com, kde porovnáte nabídky většiny půjčoven. -
Zážitky 🎟️
Přes GetYourGuide.com si vyberete z nejrůznějších výletů i zážitků po celém světě, navíc se zrušením zdarma do 24 h předem.