Aktualizacja 7.10.2026
Na pierwszy rzut oka Sardynia to wyspa, na której nie da się niczego zepsuć: turkusowa woda, biały piasek, spokojne miasteczka. A jednak właśnie tu turyści z Polski najczęściej przywożą z urlopu mandat, o którym w domu nikt im nie powiedział. Za garść piasku w słoiczku, za ręcznik rozłożony prosto na plaży, za przejazd przez bramę do starego miasta albo za niedopałek wyrzucony latem przez okno samochodu.
Jeśli więc zastanawiacie się, Sardynia: na co uważać, odpowiedź brzmi inaczej niż „na kieszonkowców”. Znacznie droższe okazują się przepisy, których na kontynentalnej części Włoch nie ma albo nie są tam tak surowo egzekwowane. Zebraliśmy dwadzieścia pięć rzeczy, które warto wiedzieć przed wyjazdem. Kary i zasady dotyczą sezonu 2026.
Sardynia: na co uważać w skrócie
- Nie zabierajcie piasku, muszelek ani kamyków. Ustawa regionalna nr 16/2017 przewiduje za to karę od 500 do 3000 € (ok. 2200–12 900 zł), a kontrole odbywają się także na lotniskach i w portach.
- Najsłynniejsze plaże wymagają rezerwacji. La Pelosa, Cala Goloritzé i kilkanaście innych mają dzienny limit osób i bez kodu QR nikt was nie wpuści.
- Na La Pelosie i na Tuerreddzie pod ręcznik trzeba położyć matę.
- Od 1 czerwca do 31 października obowiązują przepisy przeciwpożarowe z karami od 5000 do 50 000 €.
- Strefy ZTL w Cagliari i Alghero pilnują kamery. Nieuprawniony wjazd kosztuje od 83 do 332 €, a mandat dotrze na polski adres albo przez wypożyczalnię.
- Biwakowanie na dziko jest zakazane na całej wyspie (kara od 100 do 250 €).
- Nie zostawiajcie przy plaży auta pełnego walizek. Okradzione samochody turystów jadących z lotniska prosto nad morze to w okolicach Olbii stały element każdego lata.
- Na drogach pasą się krowy, owce i kozy, zwłaszcza nocą i w głębi wyspy.
Sardynia: na co uważać? 25 rzeczy, które warto wiedzieć
Listę podzieliliśmy na trzy części: plaże i przyroda, samochód i drogi, a na koniec pieniądze, noclegi i codzienne sprawy.
Plaże i przyroda
Większość mandatów, które turyści dostają na Sardynii, wypisuje się na plaży. To nie złośliwość urzędników, tylko spóźniona reakcja na to, że w najpiękniejsze miejsca przyjeżdżało tylu ludzi, że zaczęli je dosłownie rozbierać ziarnko po ziarnku.
1. Piasek, muszle i kamyki zostają na plaży
To zasada numer jeden i jedyna, która obowiązuje wyłącznie na Sardynii. Ustawa regionalna nr 16 z 2017 roku w artykule 40 zabrania zabierania, przechowywania i sprzedaży nawet niewielkich ilości piasku, otoczaków, kamieni i muszli z wybrzeża lub z morza. Grozi za to kara administracyjna od 500 do 3000 € (mniej więcej 2200–12 900 zł). Pilnuje tego straż leśna i policja gminna.
To nie jest martwy przepis. W maju 2026 roku straż leśna zatrzymała w porcie Porto Torres turystkę, która wiozła w aucie ponad czterdzieści kilogramów piasku i kamyków, a celnicy na lotnisku w Cagliari w ciągu jednego sezonu skonfiskowali 125 kilogramów piasku, otoczaków i muszli. Prześwietlenie bagażu na lotniskach w Olbii i Cagliari bez trudu to wychwyci.
Najbardziej chronione są plaże na półwyspie Sinis, przede wszystkim Is Arutas i Mari Ermi, gdzie zamiast piasku leżą drobne ziarenka kwarcu wielkości ryżu. Ten sam zakaz obejmuje znaleziska archeologiczne (skorupy przy nuragach to nie pamiątka), koralowce, zwierzęta morskie i chronione rośliny. Kto chce przywieźć coś namacalnego, niech kupi sardyńską ceramikę, koszyk pleciony z asfodelusa albo butelkę likieru z mirtu.
2. La Pelosa: rezerwacja, mata i limit 1500 osób
Plaża koło Stintino ma od 15 maja do 15 października 2026 ograniczony wstęp. Według oficjalnej strony rezerwacji dziennie może na nią wejść 1500 osób, a bilet kosztuje 3,50 € od osoby (ok. 15 zł). Dzieci do 12 lat nie potrzebują rezerwacji.
Pięćset miejsc można zarezerwować w dowolnym momencie sezonu, pozostały tysiąc zwalnia się zawsze dwa dni wcześniej o 9:00. Na jedną rezerwację da się wpisać najwyżej cztery osoby, a jedna osoba może mieć tylko jedną rezerwację dziennie. Po potwierdzeniu macie 30 minut na zapłatę, inaczej rezerwacja przepada. Kody QR sprawdza się między 8:00 a 18:00, więc kto przyjdzie wieczorem, wejdzie na plażę także bez biletu.
Najwięcej zdziwienia budzi jednak inna zasada: ręcznika nie wolno położyć bezpośrednio na piasku. Musi pod nim leżeć mata (słomiana albo plastikowa), którą można kupić na miejscu. Do tego obowiązuje zakaz palenia, psów, detergentów i handlu obnośnego. My pojechalibyśmy na La Pelosę albo o ósmej rano, albo po szóstej wieczorem, kiedy odjeżdżają autokary, a światło nad Asinarą jest najładniejsze.
3. Cala Goloritzé: tylko pieszo i tylko z rezerwacją
Zatoka ze skalną iglicą koło Baunei ma najostrzejszy reżim ze wszystkich „zwykłych” plaż. Jednocześnie może na niej przebywać najwyżej 250 osób, wstęp w sezonie 2026 kosztuje siedem euro (ok. 30 zł), a rezerwuje się go przez aplikację albo stronę Heart of Sardinia. Rezerwacja otwiera się 72 godziny wcześniej, a bilet jest bezzwrotny. Każda rezerwacja obejmuje jedną osobę, a kod sprawdzają na początku szlaku i na samej plaży.
Przypływanie łodzią i schodzenie na brzeg jest zakazane, zostaje więc szlak z płaskowyżu Golgo: 3,6 kilometra i około 500 metrów przewyższenia. Zejście zajmuje mniej więcej półtorej godziny, podejście nawet dwie. Główne okno czasowe trwa od 7:30 do 17:00, a zarząd stanowczo zaleca, żeby być na początku szlaku do 10:00. Latem czasem otwiera się też popołudniowe okno od 12:00 do 17:00. Gmina wymaga pełnych butów z dobrą podeszwą i zapasu wody. Pies może wejść na szlak, ale już nie na plażę, a na plaży nie ma żadnej infrastruktury, więc śmieci znosicie z powrotem na górę.
Nam najbardziej odpowiada pierwsze wejście około wpół do ósmej, póki szlak leży w cieniu dębów. Więcej o całym regionie, rejsach i kolejnych zatokach piszemy w artykule o Golfo di Orosei.
4. Sardynia: plaże z rezerwacją i limitem osób
Limity mają też plaże na północnym wschodzie, na południu i w zatoce Orosei, a każda gmina wymyśliła system po swojemu: tu rezerwuje się 48 godzin wcześniej, tam 72, gdzieniegdzie płaci się od osoby, gdzie indziej od samochodu. Zestawienie na sezon 2026:
| Plaża (gmina) | Limit dzienny | Cena 2026 | Okres | Jak zarezerwować |
|---|---|---|---|---|
| La Pelosa (Stintino) | 1500 osób | 3,50 €, dzieci do 12 lat gratis | 15.05–15.10 | spiaggialapelosa.it |
| Cala Goloritzé (Baunei) | 250 osób jednocześnie | 7 € | sezon letni | Heart of Sardinia, 72 h wcześniej |
| Cala Brandinchi (San Teodoro) | 1447 osób | 2 €, goście lokalnych obiektów 1 €, dzieci do 12 lat gratis | 1.06–30.09 | santeodorospiagge.it albo aplikacja San Teodoro Spiagge, od 18:00 dwa dni wcześniej |
| Lu Impostu (San Teodoro) | 3352 osoby | tak samo jak Brandinchi | 1.06–30.09 | ten sam system, na miejscu dostajecie opaskę na rękę |
| Tuerredda (Teulada) | 1100 osób | 3 € | 2.06–15.10 | spiaggiatuerredda.it, maks. 6 osób na rezerwację, kontrola 8:00–18:00 |
| Punta Molentis (Villasimius) | 150 osób od strony lądu jednocześnie, 100 od morza, 70 aut dziennie | 10 € od osoby, parking osobno (ok. 10 € za auto) | 6.06–31.10 | pass.brav.it, podaje się numer rejestracyjny, którego potem nie można zmienić |
| Cala Mariolu i Cala Biriala (Baunei) | odpowiednio 700 i 300 osób od strony morza | gmina zakładała 2 € za zatokę, 3 € za karnet na kilka zatok | 1.05–20.10 | Heart of Sardinia, sprawa dotyczy głównie przypływających łodzią |
| Cala Luna (Dorgali i Baunei) | 900 osób (450 + 450) | bilet zwykle załatwia operator łodzi | sezon letni | portal sprzedaje limity firmom rejsowym, prywatni goście dostają tylko pozostałe miejsca na plaży |
| Rena Bianca (Santa Teresa Gallura) | ok. 1015 osób | orientacyjnie 3,50 € (gmina nie podaje ceny) | 1.06–30.09 | lovesantateresa.it, 30% miejsc w dowolnym momencie, reszta 72 h wcześniej |
| Cala Coticcio i Cala Brigantina (Caprera) | 60 osób, 4 grupy po 15 | 3 € opłaty na rzecz parku plus koszt przewodnika, dzieci do 12 lat bez opłaty | sezon parku | tylko z przewodnikiem autoryzowanym przez park narodowy La Maddalena |
Na Punta Molentis zgodnie z uchwałą gminy na 2026 rok obowiązuje zakaz własnych parasoli, namiotów plażowych i altanek. Wyjątek dotyczy tylko dzieci do 10 lat i osób powyżej 65 lat, a nawet ich parasole wbija obsługa specjalnym świdrem, żeby nie niszczyć wydm. Od strony morza można tu dotrzeć wyłącznie z autoryzowanym operatorem i najwyżej na godzinę. Starsze przewodniki opisują Cala Luna jako ogólnodostępną, ale od 2024 roku obowiązuje tam limit.
Na Cala Coticcio bez przewodnika wejść nie wolno, a samodzielne zejście kończy się mandatem. Przewodnika wybiera się z listy na stronie parku narodowego i najlepiej zamówić go co najmniej trzy dni wcześniej. Razem z jego honorarium wizyta spokojnie kosztuje 25 €. A słynna Spiaggia Rosa na Budelli jest całkowicie zamknięta, nie wolno wejść ani na piasek, ani do wody. Jak zobaczyć ją przynajmniej z łodzi, opisujemy w artykule o różowej plaży na Sardynii.
Palau lub La Maddalena: 4-godzinna wycieczka po archipelagu pontonem
💡 Rezerwacje traktujcie jak bilety na koncert. W lipcu i sierpniu najpopularniejsze dni znikają kilka minut po otwarciu puli. Aplikacje pobierzcie i załóżcie w nich konto jeszcze w Polsce, bo wpisywanie danych na plaży przy jednej kresce zasięgu to stracony czas. I pamiętajcie, że bilet na plażę prawie nigdzie nie obejmuje parkingu.
5. Wydmy, śmieci i papierosy na plaży
Region zebrał cztery zasady ochrony plaż. Poza piaskiem chodzi o zakaz wchodzenia na wydmy i wjeżdżania na nie autem, za co grozi od 100 do 1000 €. Za porzucone śmieci płaci się od 1000 do 10 000 €, a za drobiazgi typu niedopałek, paragon, guma do żucia czy chusteczka higieniczna od 30 do 150 €.
Palenie na plaży zakazują poszczególne gminy, poznacie to po tabliczkach „Vietato fumare”. Mandaty w sardyńskich gminach wynoszą mniej więcej od 25 do 500 €.
6. Biwakowanie na dziko i spanie w samochodzie
Ustawa regionalna nr 16/2017 zakazuje na całej wyspie biwakowania z namiotem, przyczepą, kamperem lub podobnym pojazdem poza kempingami i wyznaczonymi miejscami postojowymi. Kara wynosi od 100 do 250 €. Gminne regulaminy plażowe często zabraniają też nocowania w kamperze w odległości do 200 metrów od plaży i w nadmorskich lasach piniowych. Nocleg w aucie nad zatoką z poranną kąpielą to więc dokładnie ten plan, który kończy się pobudką przez policję.
Kempingi zaczynają się od ok. 14 € za osobę za noc. Ogólne porady na temat biwakowania we Włoszech znajdziecie w artykule kemping we Włoszech, a wybór miejsc nad morzem w zestawieniu najlepszych kempingów we Włoszech nad morzem.
7. Sardynia i pożary: od czerwca do października obowiązują zakazy z karami w dziesiątkach tysięcy euro
Sardynia płonie każdego lata. Regionalne przepisy przeciwpożarowe obowiązują w okresie podwyższonego zagrożenia od 1 czerwca do 31 października (region może go przesunąć w zależności od pogody). Według obrony cywilnej ich naruszenie karze się grzywną od 5000 do 50 000 € (ok. 21 500–215 000 zł), i to także za zachowanie, które może pożar jedynie potencjalnie wywołać. Nic nie musi się palić.
Dla turysty oznacza to zero ognisk i grillowania poza wyraźnie dozwolonymi miejscami, żadnych fajerwerków ani lampionów szczęścia i żadnych niedopałków wyrzucanych przez okno czy w trawę. Mniej znana jest zasada dotycząca parkowania: samochód z gorącym katalizatorem nie może stać tak, żeby dotykał suchej trawy. Pożar zgłaszajcie pod numer 1515 (straż leśna) albo 112. Jeśli zobaczycie dym nad drogą, którą chcecie jechać, zawróćcie. Przez wiatr pożary rozprzestrzeniają się szybciej, niż się wydaje.
8. Flagi na plaży i prądy
Od sezonu 2026 flagi na strzeżonych plażach mają zgodnie z rozporządzeniem straży przybrzeżnej ujednolicone znaczenie. Zielona oznacza, że ratownicy są na miejscu i warunki są dobre. Żółta informuje, że ratownicy pracują, ale morze lub wiatr mogą być niebezpieczne. Czerwona oznacza, że kąpiel jest niebezpieczna lub niezalecana, z ratownikiem albo bez niego, więc zobaczycie ją także przy pięknej pogodzie, kiedy na plaży nikt nie pilnuje.
Większość sardyńskich plaż w ogóle nie jest jednak strzeżona. Na dzikich plażach zachodniego wybrzeża, na przykład na Costa Verde, prądy tworzą się głównie przy mistralu. Nasza zasada: jeśli nikt z miejscowych się nie kąpie, to nie dlatego, że jest im zimno. Gdyby prąd zaczął was znosić od brzegu, płyńcie bokiem, równolegle do plaży. Straż przybrzeżna ma numer alarmowy 1530.
9. Mistral potrafi wywrócić cały plan
Mistral (wł. maestrale), zimny wiatr z północnego zachodu, wieje także latem i najmocniej uderza w zachodnie wybrzeże i Cieśninę Świętego Bonifacego. Kiedy się rozkręci, rejsy na La Maddalenę czy do Grotta di Nettuno są odwoływane, a promy mają opóźnienia. Na wschodnim wybrzeżu bywa wtedy zacisznie, dlatego warto mieć w planie kilka wolnych dni i po prostu się przenieść. Więcej o wiatrach i o tym, kiedy jechać, przeczytacie w artykule o pogodzie na Sardynii.
10. Meduzy, ostrosze w piasku i kleszcze
Najczęstszą meduzą w sardyńskim morzu jest Pelagia noctiluca, mała, fioletowa i porządnie parząca. Po oparzeniu przepłuczcie skórę wodą morską (nie słodką), ostrożnie usuńcie resztki parzydełek, ale bez pęsety, a potem pomaga gorąca woda o temperaturze ok. 40–45 °C przez co najmniej pół godziny. Nie używajcie octu, cytryny, amoniaku, alkoholu ani lodu i nie pocierajcie oparzonego miejsca.
Bardziej podstępny jest ostrosz (wł. tracina), ryba zakopana w piasku na płyciźnie, z jadowitymi kolcami na grzbiecie. Pierwsza pomoc to znowu gorąca woda, ale ponieważ kolce mogą wprowadzić bakterie, z takim ukłuciem trzeba iść do lekarza. Przed ostroszami i jeżowcami chronią buty do wody.
Kleszcze żyją głównie w makii i na pastwiskach w głębi wyspy. Sardynia należy do włoskich regionów z największą liczbą przypadków gorączki plamistej (febbre bottonosa), którą kleszcze przenoszą od lipca do października. Kleszczowe zapalenie mózgu nie jest na wyspie endemiczne, więc sam wyjazd na Sardynię nie jest powodem do szczepienia. Repelent, długie spodnie na szlak i wieczorne oglądanie ciała mają za to sens.
11. Słońce i upał w południe
W lipcu i sierpniu temperatury regularnie przekraczają 30 °C, a przy sirocco zbliżają się do czterdziestu. Plaża rano i późnym popołudniem, w południe obiad w cieniu, jaskinia albo muzeum. Na trasy w rodzaju Goloritzé czy kanionu Gola su Gorropu wychodzi się wcześnie rano, z kilkoma litrami wody i nakryciem głowy. Krem z wysokim filtrem warto mieć w plecaku także w maju i październiku.
12. Drony i parki narodowe
Drona cięższego niż 250 gramów albo lżejszego, ale z kamerą, trzeba zarejestrować we włoskim systemie D-Flight i nakleić na niego identyfikacyjny kod QR. W przypadku maszyn powyżej 250 gramów przy lotach rekreacyjnych obowiązkowe jest też ubezpieczenie OC, a pilot potrzebuje certyfikatu online. Mapa D-Flight pokazuje, gdzie wolno latać.
Archipelag La Maddalena, Asinara i inne obszary chronione to strefy zakazane, a lot bez zgody zarządu parku kończy się karą do 10 000 € i konfiskatą drona. Strefy zakazu lotów otaczają też lotniska w Olbii, Cagliari i Alghero.
13. Łodzie: nielegalne rejsy i pontony bez uprawnień
Uważajcie na oferty „znajomego z łodzią” w porcie. Na nielegalnej łodzi mandat ryzykuje także pasażer, a w razie wypadku nie zadziała żadne ubezpieczenie. Rejsy kupujcie u oficjalnych operatorów w porcie albo online.
Małe łodzie motorowe i pontony (gommoni) można wypożyczyć nawet bez patentu. Przy zatokach obowiązują jednak strefy kotwiczenia i boje, przy Goloritzé nie wolno przybijać do brzegu, a przy Budelli nie wolno w ogóle kotwiczyć. W zatoce Orosei liczbę jednostek przy zatokach reguluje system tur, a przy części plaż łodzie mogą stać tylko godzinę lub dwie. Kiedy i skąd pływają rejsy, opisujemy w artykułach o Golfo di Orosei i Cala Gonone.
Santa Maria Navarrese: całodniowy rejs wzdłuż wybrzeża Costa di Baunei
Sardynia samochodem: na co uważać na drogach
Bez auta zobaczycie ułamek Sardynii. Tyle że samochód jest jednocześnie najczęstszym źródłem mandatów, stresu i okradzionych walizek.
14. ZTL: brama, przez którą przejedziecie raz, a zapłacicie za pół roku
ZTL (zona a traffico limitato) to strefa ograniczonego ruchu, zwykle stare miasto, w której kamery odczytują numery rejestracyjne. Gdy świeci się tablica „Varco attivo”, strefa jest aktywna i wjazd jest zabroniony. „Varco non attivo” oznacza, że w tej chwili wjechać wolno. Mandat za nieuprawniony wjazd wynosi według włoskiego kodeksu drogowego od 83 do 332 € (ok. 360–1400 zł), do tego około 14 € za ustalenie kierowcy i doręczenie. Kto zapłaci w ciągu pięciu dni od doręczenia, dostaje 30% zniżki.
Cagliari ma sześć stref, każdą z innymi godzinami, które zmieniają się w zależności od sezonu. Aktualne godziny znajdziecie na stronie miasta Cagliari. W Alghero przejazd przez stare miasto jest według lokalnych przewodników dozwolony tylko rano od 8:00 do 10:30 i po południu od 14:30 do 16:30. Strefy mają też mniejsze miasta i kurorty, często tylko latem i wieczorem.
Jeśli nocujecie w strefie, gospodarz musi zgłosić wasz numer rejestracyjny policji miejskiej, inaczej mandat i tak przyjdzie. Przy aucie z wypożyczalni mandat trafia najpierw do wypożyczalni, która zwykle dolicza do niego własną opłatę administracyjną. My zostawiamy auto na parkingu na skraju centrum i idziemy pieszo. Stare miasta na Sardynii są tak małe, że i tak wychodzi szybciej.
15. Parkowanie: kolory linii i plaże do dziewiątej rano
Niebieskie linie oznaczają parking płatny (parkomat często przyjmuje tylko monety, można też płacić w aplikacji, na przykład EasyPark). Białe linie to parking bezpłatny, czasem z limitem czasu, i wtedy za szybą musi leżeć tarcza parkingowa (disco orario). Żółte linie są dla mieszkańców, osób z niepełnosprawnością albo dostaw. W Alghero latem (od 1 czerwca do 30 września) według lokalnych przewodników niebieskie miejsca są bezpłatne między 14:00 a 17:00 i od północy do 9:00, ale takie wyjątki zawsze sprawdzajcie na parkomacie.
Przy znanych plażach parkingi są prawie zawsze płatne, przy Cala Brandinchi ok. 2,50 € za godzinę. W szczycie sezonu obowiązuje prosta reguła: kto nie przyjedzie do dziewiątej rano, nie znajdzie miejsca. A na poboczu drogi do plaży, gdzie „wszyscy tak stoją”, policja miejska w południe zostawia mandaty za wycieraczkami.
16. Sardynia: przepisy drogowe, brak autostrad i mnóstwo serpentyn
Na Sardynii nie ma autostrad ani bramek z opłatami. Na czteropasmowej SS 131 z Cagliari do Sassari i na odgałęzieniu przez Nuoro do Olbii limit wynosi do 110 km/h, na pozostałych drogach poza terenem zabudowanym 90 km/h, a w terenie zabudowanym 50 km/h. SS 125 Orientale Sarda na wschodzie jest piękna, ale wolna i kręta. Jeśli nawigacja pokazuje godzinę, liczcie półtorej.
Poza terenem zabudowanym światła muszą być włączone także w dzień, limit alkoholu to 0,5 promila (dla kierowców z prawem jazdy krótszym niż trzy lata zero), a za telefon w ręce podczas jazdy grozi zatrzymanie prawa jazdy na od jednego do trzech miesięcy, bez zniżki za szybką zapłatę. Fotoradarów jest dużo, a mandaty docierają także do Polski. Miejscowi rzadko używają kierunkowskazów, więc na skrzyżowaniach w małych miejscowościach jeźdźcie defensywnie, nawet gdy macie pierwszeństwo.
17. Krowy, owce i kozy na drodze
To zaskoczyło nas na Sardynii najbardziej i według statystyk to nie jest tylko wrażenie. W latach 2020–2025 zgłoszono na wyspie 6995 zderzeń ze zwierzętami, ponad dwa razy więcej niż w poprzednich pięciu latach. Po drogach swobodnie chodzą krowy, konie, owce, kozy, psy, dziki i jelenie, a najgorzej jest po zmroku. W głębi wyspy i na Orientale Sarda nie jeźdźcie więc nocą szybko, za każdym zakrętem liczcie się ze wszystkim, a przy stadzie po prostu stańcie i poczekajcie.
18. Sardynia i kradzieże z samochodów
Lokalne media co lato piszą o okradzionych autach na parkingach przy plażach w okolicach Olbii, na przykład w Pittulongu i Porto Istana, oraz w Santa Teresa Gallura przy Rena Bianca. Schemat jest zawsze ten sam: turyści przylatują, odbierają auto z wypożyczalni i jadą prosto nad morze, z walizkami w bagażniku.
Pierwszego dnia jedźcie więc najpierw do noclegu, a dopiero potem nad morze. Nie zostawiajcie w aucie niczego, nawet pustej torby czy ładowarki, i parkujcie w ruchliwych, oświetlonych miejscach. Kieszonkowcy działają głównie na promenadach w Cagliari i Olbii, na targach, w portach i na zatłoczonych plażach.
19. Wypożyczalnia: karta kredytowa, kaucja i ubezpieczenie
Większość wypożyczalni wymaga karty kredytowej na nazwisko kierowcy. Na kartę debetową auto często też dostaniecie, ale na gorszych warunkach albo z kaucją, która przekracza nawet 1000 € (ok. 4300 zł). Niektóre tanie wypożyczalnie przy okienku naciskają na drogie dodatkowe ubezpieczenie, zwłaszcza gdy nie macie karty kredytowej. Cena podstawowa zwykle nie obejmuje pełnej ochrony, a dodatkowe ubezpieczenie kosztuje mniej więcej od 5 do 10 € dziennie.
Przy odbiorze sfotografujcie i nagrajcie auto ze wszystkich stron, łącznie ze wskaźnikiem paliwa, a przy zwrocie poproście o potwierdzenie, że wszystko jest w porządku. Polskie prawo jazdy jest we Włoszech w pełni ważne. Jak samodzielnie zarezerwować auto, nocleg i prom, opisujemy w artykule Sardynia na własną rękę: rezerwacje.
20. Stacje benzynowe: „self” jest tańsze, a w nocy i tak nie będzie innego
Włoskie stacje mają często dwa rodzaje dystrybutorów: self (samoobsługa) i servito (tankuje za was obsługa). To samo paliwo przy obsłudze kosztuje wyraźnie więcej. W nocy, w niedziele i w porze obiadowej mniejsze stacje są zamknięte i działa tylko automat. Miejcie przy sobie drobne banknoty: automat czasem odrzuca kartę, a z banknotu nie wydaje reszty, drukuje tylko pokwitowanie.
W głębi wyspy i na wschodnim wybrzeżu są odcinki, na których następna stacja jest dopiero po godzinie jazdy serpentynami. Przed Orientale Sarda albo wyjazdem w góry Gennargentu zatankujcie, nawet jeśli macie jeszcze pół baku.
Pieniądze, noclegi i codzienne sprawy
Ostatnia piątka dotyczy rzeczy, za które nie dostaniecie mandatu, ale które potrafią zepsuć dzień albo uszczuplić portfel.
21. Gotówka, coperto i leżaki w cenie kolacji
Gotówka przydaje się w małych barach przy plaży, w parkomatach, na targach, w górskich wioskach i u części gospodarzy przy płaceniu opłaty turystycznej. My zawsze mamy przy sobie kilkadziesiąt euro w drobnych.
W restauracji liczcie się z pozycją coperto, czyli opłatą za nakrycie i pieczywo, naliczaną od osoby. We Włoszech jest powszechna i całkowicie legalna. Leżaki z parasolem na słynnych plażach na północnym wschodzie kosztują nawet 100 € dziennie (ok. 430 zł), więc zanim się położycie, zapytajcie o cenę.
22. Nocleg wymaga dokumentu, a oszuści o tym wiedzą
Gospodarze muszą zgłaszać gości policji, dlatego poproszą was o dowód osobisty albo paszport, często już przed przyjazdem. Oszuści to wykorzystują: poza platformą rezerwacyjną wysyłają wiadomości z prośbą o zdjęcie dokumentu albo o dopłatę za pobyt na nieznane konto. Dane przekazujcie tylko oficjalnym kanałem platformy lub gospodarza, a płatności poza platformą nie wysyłajcie w ogóle.
Do ceny na miejscu dochodzi opłata turystyczna (imposta di soggiorno), którą każda gmina ustala sama i która często nie jest wliczona w rezerwację. Jak wybrać nocleg i w jakiej części wyspy się zatrzymać, opisujemy w artykule o noclegach na Sardynii.
23. Sjesta, Ferragosto i zamknięty poza sezonem
Większość sklepów i mniejszych restauracji zamyka się mniej więcej między 13:00 a 17:00. Kolacje podaje się od wpół do ósmej albo od ósmej, o szóstej raczej nikt wam jeszcze nic nie ugotuje.
Krytyczny dzień to 15 sierpnia, święto Ferragosto: urlop ma wtedy całe Włochy, nie da się zaparkować, a noclegi są najdroższe w roku. Od listopada do marca Sardynia jest cicha i tania, ale wiele lokali nad morzem jest zamkniętych, a rejsy po zatoce Orosei pływają zwykle od maja do września.
24. Woda z kranu na Sardynii: pitna, ale nie zawsze i nie wszędzie
Woda z wodociągów jest na Sardynii oficjalnie pitna, ale często czuć w niej chlor, więc większość miejscowych pije butelkowaną. Gminy dość często wydają też tymczasowe zakazy picia wody z kranu, kiedy wodociągi Abbanoa zmierzą przekroczone wartości. W ostatnich latach dotyczyło to na przykład części Sassari, Alghero czy wybrzeża między Sarroch a Domus de Maria. Jeśli nie macie pewności, zapytajcie gospodarza albo zajrzyjcie na stronę gminy. My uzupełniamy butelkę w publicznych źródełkach (fontanelle), gdzie woda jest wyraźnie oznaczona jako pitna.
25. Włoskie przepisy, które zaskakują: dzieci, fontanny i podróbki
Kilka przepisów obowiązujących w całych Włoszech, o których turyści zwykle nie wiedzą. Dzieci poniżej 14 lat zgodnie z włoskim prawem nie mogą zostawać bez opieki, a osobie odpowiedzialnej grozi za to kara pozbawienia wolności od sześciu miesięcy do pięciu lat. Kąpiel w fontannie karana jest bez taryfy ulgowej, od 500 € w górę. A kupowanie podróbek od ulicznych i plażowych sprzedawców jest wykroczeniem także dla kupującego, z karą do 10 000 €.
Do podróży wystarczy ważny dowód osobisty, dzieci potrzebują własnego dokumentu. Zabierzcie ze sobą Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) i ubezpieczenie turystyczne, bo karta nie pokryje na przykład transportu medycznego do Polski.
Mandaty i kary na Sardynii w pigułce
Złotówki przeliczone po kursie 1 € ≈ 4,3 zł i zaokrąglone.
| Za co | Kara | W złotych, w przybliżeniu |
|---|---|---|
| Zabranie piasku, otoczaków, kamieni, muszli | 500–3000 € | 2200–12 900 zł |
| Naruszenie przepisów przeciwpożarowych (1.06–31.10) | 5000–50 000 € | 21 500–215 000 zł |
| Porzucone śmieci na plaży | 1000–10 000 € | 4300–43 000 zł |
| Niedopałek, paragon, guma do żucia na plaży | 30–150 € | 130–650 zł |
| Wejście na wydmy lub wjazd na nie | 100–1000 € | 430–4300 zł |
| Biwakowanie i nocowanie poza wyznaczonymi miejscami | 100–250 € | 430–1100 zł |
| Nieuprawniony wjazd do ZTL | 83–332 € + ok. 14 € za doręczenie | 360–1400 zł |
| Lot dronem nad parkiem narodowym bez zgody | do 10 000 € i konfiskata drona | do 43 000 zł |
| Kąpiel w fontannie | od 500 € | od 2150 zł |
| Kupno podróbek od ulicznego sprzedawcy | do 10 000 € | do 43 000 zł |
I numery, które warto zapisać w telefonie: 112 to jednolity numer alarmowy, 118 pogotowie ratunkowe, 115 straż pożarna, 1515 straż leśna do zgłaszania pożarów, a 1530 straż przybrzeżna przy wypadkach na morzu. Ambasada RP w Rzymie ma centralę pod numerem +39 06 36 204 200, a w sytuacjach zagrożenia zdrowia lub życia poza godzinami pracy działa telefon dyżurny +39 06 45 258 301.
💡 Mandat z Włoch może przyjść nawet po roku. Kierowcom mieszkającym za granicą włoskie urzędy muszą doręczyć zawiadomienie o wykroczeniu w ciągu 360 dni od jego stwierdzenia. Przy aucie z wypożyczalni termin zaczyna biec dopiero wtedy, gdy wypożyczalnia wskaże was jako kierowcę, więc list może przyjść ponad rok po urlopie. Umowy z wypożyczalni ani paragonów z parkomatów na razie nie wyrzucajcie.
Gdzie spać na Sardynii, żeby ominąć pułapki
Połowę problemów z tej listy rozwiązuje dobrze wybrany nocleg. Kto śpi w Stintino, jest na La Pelosie o ósmej rano przed pierwszym autokarem, a kto w Cagliari albo w Alghero mieszka poza ZTL i z własnym parkingiem, nie musi martwić się bramami ani niebieskimi liniami. Regiony wyspy według stylu wypoczynku opisujemy w artykule o noclegach na Sardynii, a tutaj są miejscowości, które sprawdzają się najlepiej, i w każdej kilka konkretnych propozycji.
Przy wyborze pilnujcie trzech rzeczy. Własny parking: auto nie stoi w nocy na ulicy, a wy nie musicie myśleć o ZTL ani niebieskich liniach. Kod CIN (codice identificativo nazionale): od 2025 roku musi go mieć we Włoszech każdy legalny obiekt dla turystów i musi on być podany w ofercie. Na Bookingu znajdziecie go na dole strony jako „Numer licencji”. Oferta bez kodu, zwłaszcza poza platformą, to powód, żeby się zastanowić. I klimatyzacja: w lipcu i sierpniu bez niej trudno się wyspać, a niektóre apartamenty mają tylko wentylator pod sufitem. Wszystkie obiekty poniżej mają na Bookingu podany numer licencji, a przy każdym piszemy, czy ma parking.
Stintino
Noclegi w Stintino: pieszo albo kilka minut autem na La Pelosę.
- Hotel Geranio Rosso (Stintino): trzygwiazdkowy hotel w samej miejscowości, 200 metrów od plaży, z klimatyzowanymi pokojami i restauracją, w której podają też pizzę. Parking jest bezpłatny, więc rano auto przejeżdża tylko na parking przy La Pelosie. Ocena na Bookingu 8,8.
- Hotel Cala Reale (Stintino): kilka budynków w ogrodzie z basenem nad zatoką Asinara, ok. kilometra od morza i 3 km od La Pelosy. Ma bezpłatny prywatny parking i ocenę 8,9 z ponad 1300 opinii. Najlepiej sprawdzi się dla rodzin.
- Hotel Silvestrino (Stintino): odnowiony hotel 100 metrów od brzegu, na La Pelosę jest stąd pięć minut autem. Pokoje mają klimatyzację, a hotelowa restauracja słynie z ryb. Booking nie podaje parkingu przy hotelu, zapytajcie o niego wcześniej.
Santa Maria Navarrese
Noclegi w Santa Maria Navarrese: nadmorska część gminy Baunei, najbliżej szlaku na Goloritzé. Stąd wypływają też łodzie po zatoce Orosei.
- Hotel Santa Maria (Santa Maria Navarrese): 200 metrów od własnej prywatnej plaży, pokoje mają balkon z widokiem na cienisty ogród, a przy hotelu jest bezpłatny prywatny parking. Ocena 8,9, a śniadanie goście na Bookingu oceniają jako wyjątkowe.
- Hotel Agugliastra (Santa Maria Navarrese): mały trzygwiazdkowy hotel przy placu Principessa di Navarra, 100 metrów od plaży, z klimatyzowanymi pokojami. Booking nie podaje parkingu, więc jeśli przyjeżdżacie autem, ustalcie z hotelem, gdzie je zostawić.
Cala Gonone
Noclegi w Cala Gonone: baza wypadowa na rejsy do Cala Luna i Cala Mariolu. Więcej w artykule o Cala Gonone.
- Hotel Resort Nuraghe Arvu (Cala Gonone): pod skalistym wzgórzem, 500 metrów od plaży, z widokiem na morze i góry. Klimatyzowane pokoje mają wejście od ogrodu, jest basen i bezpłatny parking tuż przy hotelu. Ocena 8,4.
- Hotel Caramare (Cala Gonone): trzygwiazdkowy hotel na nabrzeżu, 200 metrów od głównej plaży. Wszystkie pokoje mają klimatyzację i balkon z widokiem na morze, ocena 9,1. Booking nie podaje własnego parkingu.
- Club Esse Palmasera (Cala Gonone): duży czterogwiazdkowy resort 500 metrów od plaży Palmasera, z prywatnym parkingiem, klimatyzacją i trzema basenami. Ocena 7,0 z ponad 3000 opinii pokazuje, że to raczej praktyczna baza niż miejsce samo w sobie.
San Teodoro
Noclegi w San Teodoro: goście zarejestrowanych obiektów w gminie płacą za Cala Brandinchi i Lu Impostu obniżoną opłatę 1 € zamiast 2 €.
- Hotel L’Esagono (San Teodoro): stoi tuż przy plaży Cala d’Ambra, do centrum jest kwadrans pieszo. Pokoje mają wejście od ogrodu, są dwa baseny i własny bezpłatny parking. Ocena 8,3.
- Hotel Bonsai (San Teodoro): 500 metrów od starego centrum i dziesięć minut pieszo do morza, z klimatyzowanymi pokojami, krytym basenem i bezpłatnym parkingiem monitorowanym kamerami. Ocena 9,0.
Villasimius
Noclegi w Villasimius: blisko Punta Molentis i innych plaż na południowym wschodzie.
- Hotel Mariposas (Villasimius): mniejszy hotel z ogrodem i basenem odkrytym, pokoje są klimatyzowane, a parking na miejscu jest bezpłatny. Ocena na Bookingu 9,4.
- Hotel Simius Playa (Villasimius): czterogwiazdkowy hotel 90 metrów od plaży Simius z sezonowym basenem, klimatyzacją i bezpłatnym prywatnym parkingiem. Rano idziecie nad morze pieszo, a auto zostaje pod hotelem. Ocena 9,2.
- Green Village Resort (Villasimius): apartamenty z werandą między plażą Simius a centrum, z dużym basenem. Klimatyzacja i parking na zewnątrz są w cenie, prywatna plaża jest 900 metrów dalej. Ocena 8,7.
Alghero
Noclegi w Alghero: przy wyborze sprawdzajcie, czy obiekt leży w strefie ZTL i czy ma parking. Miasto i okolice opisujemy w artykule o Alghero.
- Hotel Catalunya (Alghero): czterogwiazdkowy hotel naprzeciwko portu jachtowego, pięć minut pieszo od starego miasta, z prywatnym parkingiem i klimatyzowanymi pokojami. Auto zostawiacie przy hotelu, a na starówkę idziecie pieszo. Ocena 8,7 z ponad 2200 opinii.
- Hotel Florida (Alghero): przy plaży Lido di San Giovanni, 800 metrów promenadą od starego miasta. Ma prywatny parking, dwa baseny i restaurację z widokiem na morze, ocena 8,8.
- Hotel Oasis (Alghero): kilka kroków od plaży, 7 km od lotniska i dziesięć minut autobusem do centrum, z przystankiem przed hotelem. Klimatyzowane pokoje, basen i bezpłatny prywatny parking, ocena 8,5.
Co zrobilibyśmy inaczej
Sardynia nie jest wyspą zakazów. Przepisy kręcą się wokół kilku najsłynniejszych plaż i wokół rzeczy, których przyzwoity gość i tak by nie robił. Gdybyśmy jechali jeszcze raz, nie gonilibyśmy za rezerwacjami na wszystkie słynne plaże. Wybralibyśmy jedną albo dwie, na które naprawdę czekamy, a resztę dni zostawili na bezimienne zatoczki, do których prowadzi polna droga od lokalnej szosy i gdzie na parkingu stoją trzy auta z miejscowymi tablicami. Takich miejsc jest na Sardynii setki i żadna aplikacja ich nie pilnuje.
I jeden dzień zostawilibyśmy całkiem bez planu. Kiedy zawieje mistral i łodzie nie wypłyną, wystarczy przejechać na drugą stronę wyspy i rozejrzeć się, gdzie jest ładnie.
Sardynia: na co uważać? Najczęstsze pytania
Czy można zabrać piasek z Sardynii?
Nie. Ustawa regionalna nr 16/2017 zabrania zabierania, przechowywania i sprzedaży nawet niewielkich ilości piasku, otoczaków, kamieni i muszli z wybrzeża lub z morza. Kara wynosi od 500 do 3000 € (ok. 2200–12 900 zł), a kontrole prowadzi się także na lotniskach w Olbii i Cagliari oraz w portach.
Które plaże na Sardynii wymagają rezerwacji?
W sezonie 2026 przede wszystkim La Pelosa koło Stintino (3,50 €, 1500 osób dziennie), Cala Goloritzé (7 €, 250 osób), Cala Brandinchi i Lu Impostu koło San Teodoro (2 €), Tuerredda (3 €), Punta Molentis (10 €), Rena Bianca oraz zatoki Cala Mariolu, Cala Biriala i Cala Luna w zatoce Orosei. Na Cala Coticcio i Cala Brigantina można wejść tylko z autoryzowanym przewodnikiem. Większość pozostałych plaż jest ogólnodostępna.
La Pelosa: rezerwacja i ile kosztuje wstęp?
Wstęp kosztuje 3,50 € od osoby, dzieci do 12 lat nie potrzebują rezerwacji. Rezerwuje się na stronie spiaggialapelosa.it, a system działa od 15 maja do 15 października. Pięćset miejsc można zarezerwować w dowolnym momencie, tysiąc zwalnia się dwa dni wcześniej o 9:00. Pod ręcznikiem musi leżeć mata.
Na co uważać, jeżdżąc samochodem po Sardynii?
Przede wszystkim na strefy ZTL w starych miastach Cagliari i Alghero, gdzie kamery odczytują numery rejestracyjne, a mandat wynosi od 83 do 332 €. Poza tym na zwierzęta na drogach, zwłaszcza nocą w głębi wyspy, na kręte i wolne drogi na wschodzie oraz na kradzieże z aut zaparkowanych przy plażach.
Czy na Sardynii jest bezpiecznie?
Tak, to spokojny kierunek. Główne ryzyko to drobne kradzieże: z aut zaparkowanych przy plażach, na plażach i ze strony kieszonkowców na promenadach w Cagliari i Olbii. W przyrodzie latem zagrożeniem są pożary, a na niestrzeżonych plażach prądy. Trzęsień ziemi wyspa praktycznie nie zna, należy do najniższej włoskiej strefy sejsmicznej.
Czy woda z kranu na Sardynii jest pitna?
Generalnie tak, woda z wodociągów jest oficjalnie pitna, ale często czuć w niej chlor i miejscowi piją raczej butelkowaną. Gminy od czasu do czasu wydają też tymczasowe zakazy picia wody z kranu. Jeśli nie macie pewności, zapytajcie gospodarza albo sprawdźcie stronę gminy.
Czy na Sardynii są meduzy?
Tak, najczęstsza jest mała fioletowa Pelagia noctiluca. Po oparzeniu przepłuczcie skórę wodą morską, usuńcie resztki parzydełek, a potem pomoże gorąca woda o temperaturze ok. 40–45 °C. Nie używajcie octu, cytryny ani lodu.
Czy na Sardynii można biwakować na dziko?
Nie. Biwakowanie z namiotem, przyczepą czy kamperem poza kempingami i wyznaczonymi miejscami postojowymi jest zakazane na całej wyspie, a region przewiduje za to karę od 100 do 250 €. Gminne przepisy często zabraniają też nocowania w kamperze w odległości do 200 metrów od plaży.
Czytaj dalej
- Wakacje na Sardynii: z biurem podróży czy na własną rękę, dojazd, regiony i plany podróży.
- Sardynia: co zobaczyć: przegląd miejsc na całej wyspie.
- Sardynia na własną rękę: jak samodzielnie zarezerwować lot, auto, nocleg i prom.
- Golfo di Orosei: zatoki, rejsy, szlaki i wszystko o Cala Goloritzé i Cala Luna.
- Różowa plaża na Sardynii: dlaczego Spiaggia Rosa jest zamknięta i jak zobaczyć ją przynajmniej z łodzi.
- Pogoda na Sardynii: temperatury w poszczególnych miesiącach, wiatry i kiedy jechać.
- Noclegi na Sardynii: w jakiej części wyspy się zatrzymać i jak wybrać obiekt.
Potřebujete pomoct s cestováním?
-
Ubytování 🏨
Vyberte si to nejlepší ubytování, ať už jste kdekoliv, přes Booking.com. -
Půjčení auta 🚗
Auto si snadno najdete přes Booking.com, kde máte často slevu díky ubytování, nebo Rentalcars.com, kde porovnáte nabídky většiny půjčoven. -
Zážitky 🎟️
Přes GetYourGuide.com si vyberete z nejrůznějších výletů i zážitků po celém světě, navíc se zrušením zdarma do 24 h předem.