Co zobaczyć w Bangkoku: 30 atrakcji, dojazd, noclegi i plan

Dla większości osób lecących z Polski Bangkok jest pierwszym miejscem w Tajlandii, w którym wysiadają z samolotu, i często tylko przystankiem w drodze nad morze. Szkoda. Stolica kojarzy się z korkami, upałem i smogiem, i to wszystko rzeczywiście tu jest. Tyle że kilkaset metrów od ośmiopasmowych arterii stoją złote świątynie, po rzece kursują łodzie jak zwykła komunikacja miejska, wieczorem w Chinatown gotuje się na każdym rogu, a z dachów wieżowców widać, jak ogromne jest to miasto. Kiedy ktoś pyta nas, co zobaczyć w Bangkoku, odpowiadamy, że więcej, niż się spodziewa.

Wybraliśmy 30 miejsc, które naszym zdaniem są tu warte czasu, od Wielkiego Pałacu Królewskiego po targ na torach, na którym przed nadjeżdżającym pociągiem składa się markizy. Do tego cała praktyczna strona: jak dostać się z lotniska do centrum, jak jeździć kolejką naziemną, metrem i łodzią, jak nie dać się naciągnąć kierowcom tuk-tuków, gdzie spać i jak rozplanować od jednego do trzech dni. Wszystkich trzydziestu miejsc podczas jednej wizyty Państwo nie zobaczą i wcale nie muszą.

Jak się zorientować w Bangkoku

Bangkok jest gigantyczny. Samo miasto zajmuje ponad 1500 kilometrów kwadratowych, jest więc mniej więcej trzy razy większe od Warszawy, a z przedmieściami mieszka w nim ponad czternaście milionów ludzi. Na szczęście to, co interesuje turystę, mieści się w kilku dzielnicach wzdłuż rzeki i wzdłuż linii kolejki naziemnej. Najłatwiej podzielić sobie miasto na trzy części.

Stare miasto (Rattanakosin i Banglamphu). Wyspa między rzeką a kanałami, na której stoją Wielki Pałac, Wat Pho, muzea i budynki rządowe. Kawałek na północ leży Banglamphu z ulicą Khao San Road. Metro dociera tu tylko jedną linią, kolejka naziemna wcale, dlatego najlepiej przypływać łodzią. Na drugim brzegu leży Thonburi ze świątynią Wat Arun i kanałami.

Chinatown (Yaowarat) i Riverside. Na południe od starego miasta zaczyna się dzielnica chińska, która ciągnie się wzdłuż rzeki aż do luksusowych hoteli na nabrzeżu i centrum handlowego ICONSIAM na przeciwległym brzegu. Przez całą tę część biegnie Charoen Krung, najstarsza ulica w mieście.

Nowoczesne centrum (Siam, Silom, Sathorn, Sukhumvit). Centra handlowe, wieżowce, park Lumphini, bary na dachach i większość hoteli. Tu jeżdżą BTS i MRT i tu Bangkok porusza się najszybciej. Ze starego miasta do nowoczesnego centrum taksówką w korku jedzie się nawet godzinę, łodzią i kolejką często o połowę krócej.

💡 Ten podział oszczędza mnóstwo czasu: rano świątynie na starym mieście, po południu, w największym upale, klimatyzowane centra handlowe albo muzeum, wieczorem Chinatown albo dach wieżowca.

Jak dolecieć do Bangkoku z Polski

Z Polski do Bangkoku leci się zwykle z jedną przesiadką, najczęściej w Zatoce Perskiej albo w Stambule, cała podróż trwa mniej więcej 13–16 godzin. Połączenia z Warszawy, Krakowa i Katowic warto porównywać razem, bo różnice w cenie bywają spore. Zasady wjazdu do Tajlandii w ostatnich latach kilka razy się zmieniały, dlatego przed wyjazdem proszę sprawdzić je na gov.pl i na stronie thaievisa.go.th.

Bangkok ma dwa lotniska i dobrze wiedzieć, na które się przylatuje. Suvarnabhumi (BKK) na wschodzie miasta obsługuje niemal wszystkie loty dalekodystansowe z Europy. Don Mueang (DMK) na północy to starsze lotnisko tanich linii, zwykle AirAsii, z którego lata się na Phuket, do Krabi czy do Chiang Mai. Przy przesiadce między nimi trzeba liczyć od godziny do dwóch godzin jazdy.

Z lotniska Suvarnabhumi (BKK) do centrum

• Airport Rail Link. Pociąg odjeżdża z podziemi terminalu przez stację Makkasan (przesiadka na metro MRT Phetchaburi) do stacji końcowej Phaya Thai, gdzie przesiada się na kolejkę BTS. Cała podróż trwa około pół godziny, pociągi kursują mniej więcej od wpół do szóstej rano do północy, a cena zależy od odległości: do centrum to kilkadziesiąt batów. Dla większości osób najszybsza i najtańsza opcja, tylko z dużą walizką w godzinach szczytu bywa ciasno.
• Taksówka. Oficjalny postój jest na parterze hali przylotów, bilet z numerem stanowiska wydaje automat. Jeździ się na taksometr, do tego dochodzi dopłata lotniskowa i opłaty za autostradę, które płaci się kierowcy przy bramkach. Do centrum, zależnie od ruchu, jedzie się od 40 minut do półtorej godziny.
• Grab i Bolt. Cenę znają Państwo z góry, z lotniska do centrum zwykle 350–600 THB (ok. 40–65 zł). Miejsce odbioru jest na lotnisku oznaczone, aplikacja do niego doprowadzi.

Z lotniska Don Mueang (DMK) do centrum

• Red Line. Stacja linii podmiejskiej jest połączona z terminalem kładką. Bilet na dworzec Krung Thep Aphiwat kosztuje 33 THB, a stamtąd przesiada się na metro MRT. W godzinach szczytu pociąg jeździ co dziesięć minut, poza nimi co piętnaście.
• Autobusy lotniskowe. A1 jedzie do stacji BTS Chatuchak i dworca autobusowego Mo Chit 2, A2 przez BTS Chatuchak do Victory Monument (oba za 30 THB), A3 przez Pratunam do parku Lumphini, a A4 obok Pomnika Demokracji do Khao San Road i Sanam Luang (oba za 50 THB). Dla osób nocujących w Banglamphu A4 to najprostszy dojazd.
• Taksówka i Grab tak samo jak z Suvarnabhumi. Na stare miasto jest z Don Mueang bliżej niż z BKK.

Większość pociągów dalekobieżnych, w tym nocne na północ do Chiang Mai, odjeżdża dziś z głównego dworca Krung Thep Aphiwat (dawniej Bang Sue). Stary dworzec Hua Lamphong na skraju Chinatown obsługuje już tylko część połączeń regionalnych, dlatego warto sprawdzić na bilecie, skąd odjeżdża pociąg.

Jak poruszać się po Bangkoku

Korki w Bangkoku są legendarne i nie ma w tym przesady. Obowiązuje więc prosta zasada: wszystko, co jedzie po szynach albo płynie po wodzie, jest szybsze niż cokolwiek na drodze.

Kolejka naziemna BTS (Skytrain). Dwie główne linie, Sukhumvit i Silom, krzyżują się na stacji Siam. Obsługują nowoczesne centrum, dzielnice handlowe, Silom i cały Sukhumvit, na północy docierają do targu Chatuchak (stacja Mo Chit), a na południu do stacji Saphan Taksin nad rzeką, skąd odpływają łodzie. Bilety kupuje się w automatach na stacjach, cena zależy od odległości. Przy dłuższym pobycie opłaca się doładowywana karta Rabbit.

Metro MRT. Niebieska linia jeździ po okręgu i dla turystów jest najważniejsza dlatego, że jako jedyna przebiega pod starym miastem i Chinatown: stacje Wat Mangkon (Chinatown), Sam Yot i Sanam Chai (przy Wat Pho i Wielkim Pałacu). Na BTS można się przesiąść na przykład na stacjach Asok/Sukhumvit, Sala Daeng/Si Lom i Mo Chit/Chatuchak Park. Linie BTS i MRT obsługują różni przewoźnicy, więc przy przesiadce kupuje się nowy bilet.

Łodzie po rzece Chao Phraya. Najładniejszy środek transportu w mieście i zarazem najwygodniejszy dojazd do zabytków. Łodzie Chao Phraya Express rozróżnia się po kolorze flagi na rufie. Łodzie z pomarańczową flagą zatrzymują się na większości przystani i kosztują jednolicie 19 THB, te z żółtą i zielono-żółtą są szybsze i omijają część przystanków, więc przed wejściem na pokład warto upewnić się, gdzie łódź staje. Najważniejsze przystanie: Sathorn (przy BTS Saphan Taksin), Ratchawong (Chinatown), Tha Tien (Wat Pho, prom do Wat Arun), Tha Chang (Wielki Pałac) i Phra Arthit (Khao San Road). Oprócz tego co 30 minut pływa turystyczna łódź hop-on-hop-off z niebieską flagą, między jedenastoma przystaniami od Sathornu do Phra Arthit, a wieczorem aż do Asiatique. Jest droższa i wygodniejsza, z komentarzem po drodze.

Łodzie po kanale Saen Saep. Kanałowy „autobus” łączy Złotą Górę (przystań Panfa Leelard) z centrum Siam i Sukhumvitem. Jest szybki, tani i głośny, a przy wsiadaniu i wysiadaniu trzeba skakać. Dla nas jeden z najlepszych sposobów, żeby zobaczyć Bangkok oczami jego mieszkańców.

Grab, Bolt i taksówki. Najwygodniejsze na krótsze trasy poza liniami kolejki. Taksówki z mocy prawa mają jeździć na taksometr. Jeśli kierowca odmawia włączenia taksometru i podaje stałą cenę, proszę wysiąść i złapać inną, przy atrakcjach turystycznych zdarza się to często. Grab oferuje też mototaksówki (GrabBike), które przeciskają się przez korki, ale to jazda dla lubiących adrenalinę.

Tuk-tuk. Przeżycie, a nie środek transportu. Cenę ustala się z góry i zwykle jest wyższa niż za taksówkę. Nawet oficjalna strona Wielkiego Pałacu ostrzega, że tuk-tuk na krótkim odcinku wyjdzie najpewniej drożej niż taksówka.

Kiedy jechać do Bangkoku

Najprzyjemniej jest w Bangkoku od listopada do lutego, kiedy jest sucho, a noce są odrobinę chłodniejsze. Od marca do maja panuje upał, który da się przetrwać tylko z klimatyzacją i z wyjściami rano i wieczorem. Od maja do października trwa pora deszczowa, zwykle jednak pada w postaci popołudniowych burz, a reszta dnia nadaje się do zwiedzania, hotele są tańsze, a przy zabytkach mniej ludzi. Do Bangkoku można jechać przez cały rok, w przeciwieństwie do plaż, gdzie miesiąc ma znacznie większe znaczenie.

Gdzie spać w Bangkoku

Najważniejsza zasada: proszę szukać noclegu jak najbliżej stacji BTS, MRT albo przystani na rzece. Hotel, który wygląda na tani i leży „tylko kawałek” od centrum, może kosztować Państwa godzinę dziennie w korku. Dzielnicę warto wybrać pod kątem tego, co chcą Państwo robić.

Riverside (nabrzeże Chao Phraya). Najładniejsze miejsce na nocleg, z widokiem na rzekę, hotelowymi łodziami i blisko zarówno do świątyń, jak i do Chinatown. Tu stoją najsłynniejsze luksusowe hotele Bangkoku. Dobry wybór na pierwszy pobyt, jeśli bardziej interesują Państwa zabytki niż życie nocne.

Banglamphu i Khao San. Najtańsze noclegi blisko Wielkiego Pałacu: hostele, guesthouse’y i butikowe hotele. Minusem jest brak kolejki i metra, więc do nowoczesnego centrum jeździ się łodzią albo taksówką. Na Khao San Road hałas trwa do rana, dlatego lepiej szukać kilka ulic dalej, na przykład w okolicy Phra Arthit albo Samsen.

Silom i Sathorn. Dzielnica biznesowa z parkiem Lumphini, kolejką i metrem, niedaleko od rzeki. Kompromis między zabytkami a nowoczesnym Bangkokiem, z nocnymi targami i barami w okolicy Patpongu.

Sukhumvit. Długa arteria z ponumerowanymi bocznymi uliczkami (soi), na której mieszkają ekspaci i gdzie jest najwięcej restauracji, kawiarni i życia nocnego. Okolice stacji Asok, Phrom Phong i Thong Lo są nowoczesne i wygodne. Do świątyń jest stąd daleko, więc Sukhumvit lepiej sprawdza się przy drugim pobycie albo dla tych, którzy przyjeżdżają do Bangkoku jeść i robić zakupy.

Siam i Pratunam. Serce centrów handlowych i węzeł wszystkich linii BTS. Praktyczne dla rodzin i na zakupy.

• Mandarin Oriental, Bangkok to legendarny XIX-wieczny hotel na nabrzeżu, w którym mieszkali Joseph Conrad i Somerset Maugham. Z hotelowej przystani pływa łódź na drugi brzeg. Na wyjątkową okazję.
• Chatrium Bangkok Riverside to duży hotel nad rzeką z przestronnymi pokojami z widokiem na wodę i własną łodzią do przystani Sathorn i BTS Saphan Taksin. Dobry stosunek ceny do widoku.
• Eastin Grand Hotel Sathorn to nowoczesny hotel w dzielnicy Sathorn, połączony kładką ze stacją BTS Surasak, z basenem wysoko nad ulicą. Nad rzekę jest stąd jedna stacja, do nowoczesnego centrum kilka minut.
• Hotel Clover Asoke to hotel średniej klasy na Sukhumvicie, kilka minut pieszo od węzła stacji BTS Asok i MRT Sukhumvit, skąd łatwo dojechać zarówno do centrum, jak i na lotnisko.
• Lamphu Tree House Boutique Hotel to mały hotel w tajskim stylu nad kanałem w Banglamphu, z basenem, niedaleko Khao San Road, ale w cichej uliczce. Tania i przyjemna baza do zwiedzania starego miasta.

Wszystkie hotele sprawdziliśmy w ofercie Booking.com. Ceny zmieniają się w zależności od sezonu i są najwyższe od grudnia do lutego. Więcej propozycji znajdą Państwo w zestawieniu noclegów w Bangkoku.

Co zobaczyć w Bangkoku: 30 atrakcji

Atrakcje ułożyliśmy według dzielnic, żeby od razu można było z nich składać kolejne dni. Ceny biletów podajemy według oficjalnych stron zabytków i tajskiej organizacji turystycznej TAT. Tam, gdzie oficjalnej ceny nie znaleźliśmy, jej nie podajemy.

Stare miasto i rzeka

1. Wielki Pałac Królewski i Świątynia Szmaragdowego Buddy (Wat Phra Kaew)

Siedziba królów Syjamu od 1782 roku i najświętsze miejsce w Tajlandii. W obrębie murów pałacowych stoi świątynia Wat Phra Kaew z posągiem Szmaragdowego Buddy, który w rzeczywistości jest z jadeitu i mierzy około 66 centymetrów. Jest mały, ustawiony wysoko na ołtarzu, a w środku nie wolno robić zdjęć, więc wiele osób dziwi się, jak niewiele z niego widać. W pamięci zostaje raczej zewnętrzny dziedziniec: złote czedi, dachy z kolorowych dachówek, olbrzymi strażnicy yaksza i długie galerie z malowidłami eposu Ramakien.

Bilet dla cudzoziemców kosztuje 500 THB (ok. 55 zł) i obejmuje Wat Phra Kaew oraz Muzeum Tekstyliów Królowej Sirikit. Bilety sprzedaje się codziennie od 8:30 do 15:30 (royalgrandpalace.th). Zasady ubioru są surowe i sprawdza się je przy wejściu: nie wejdą Państwo w koszulce na ramiączkach, krótkim lub prześwitującym topie, szortach, w spodniach podartych, obcisłych ani kolarskich, w mini ani w spódnicospodniach. Mężczyźni w długich spodniach, kobiety z zakrytymi ramionami i kolanami. Na terenie pałacu nie wolno latać dronem.

Najlepiej przyjść zaraz po otwarciu, bo około dziesiątej przyjeżdżają autokary z wycieczkami i dziedziniec się zapełnia. Najwygodniej dopłynąć łodzią do przystani Tha Chang (N9), ewentualnie Tha Tien (N8), albo dojechać metrem do stacji Sanam Chai. Na zwiedzanie proszę zarezerwować dwie godziny.

2. Wat Pho i leżący Budda

Kilka minut pieszo od pałacu stoi świątynia, którą w Bangkoku lubimy najbardziej. Złocony leżący Budda ma 46 metrów długości, a jego stopy są wyłożone masą perłową ze 108 świętymi symbolami. Sala jest dla niego niemal za mała, więc nie da się go sfotografować w całości, i właśnie przez to robi tak duże wrażenie. Teren wokół jest rozległy, z ponad dziewięćdziesięcioma czedi i setkami posągów Buddy w galeriach. Choć przychodzą tu tłumy, na tylnych dziedzińcach można znaleźć spokój.

Wat Pho to zarazem kolebka tradycyjnego masażu tajskiego. Szkoła masażu działa na terenie świątyni, a półgodzinny albo godzinny masaż po zwiedzaniu to naszym zdaniem najlepsze zakończenie przedpołudnia w upale. Bilet dla cudzoziemców kosztuje 300 THB (ok. 33 zł), otwarte jest od 8:30 do 19:30 (watpho.com). Starsze przewodniki podają 100 albo 200 THB, to już nieaktualne. Także tu obowiązują zakryte ramiona, a kobiety nie mogą wejść w szortach powyżej kolan.

3. Wat Arun, Świątynia Świtu

Na drugim brzegu rzeki, dokładnie naprzeciwko Wat Pho. Świątynia pochodzi z czasów Ayutthayi i pierwotnie nazywała się Wat Chaeng, a za króla Taksina przez krótki czas przechowywano w niej Szmaragdowego Buddę. Główna wieża (prang) ma 82 metry wysokości i jest wyłożona tysiącami kawałków chińskiej porcelany, które lśnią w słońcu. Na pierwszy taras prowadzą bardzo strome schody, w dół schodzi się niemal na czworakach.

Bilet kosztuje 200 THB (ok. 22 zł), otwarte jest codziennie od 8:00 do 18:00 (TAT). Z przystani Tha Tien kursuje prom, przeprawa trwa kilka minut. Najpiękniej Wat Arun wygląda jednak z przeciwległego brzegu o zachodzie słońca, kiedy wieżę podświetlają. Na nabrzeżu przy Tha Tien jest kilka barów i restauracji z tarasami. My odwiedzilibyśmy świątynię rano, a wieczorem popatrzyli na nią już tylko zza rzeki.

4. Rejs po rzece Chao Phraya

To nie jeden zabytek, tylko przeżycie, które łączy wszystkie pozostałe. Przy stacji BTS Saphan Taksin proszę wsiąść na przystani Sathorn do łodzi z pomarańczową flagą i płynąć pod prąd obok luksusowych hoteli, chińskich magazynów, świątyń i drewnianych domów na palach aż do Phra Arthit. Za 19 THB to najtańszy rejs widokowy na świecie. W godzinach szczytu bywa tłok, po południu i w weekend jest spokojnie. Wieczorem po rzece pływają też statki z kolacją, ale oświetlone świątynie wyglądają z wody pięknie i bez nich.

5. Targ amuletów i nabrzeże Tha Maharaj

Między Wielkim Pałacem a uniwersytetem Thammasat, w uliczkach przy przystani Tha Chang, sprzedaje się amulety, figurki Buddy i talizmany. Miejscowi oglądają je przez lupę jak filateliści znaczki i targują się z pełną powagą. Tuż obok jest nabrzeże Tha Maharaj z restauracjami i kawiarniami nad wodą, gdzie można schować się przed południowym upałem. Naszym zdaniem najlepsze miejsce na obiad po zwiedzaniu pałacu.

6. Muzeum Siam

Interaktywne muzeum w dawnym budynku ministerstwa niedaleko Wat Pho (stacja MRT Sanam Chai ma nawet wystrój w stylu dawnej tajskiej architektury). Wyjaśnia, co właściwie znaczy być Tajem, od Ayutthayi po współczesność, za pomocą gier i filmów, które wciągają także dzieci. Idealne na najgorętszą część dnia, kiedy na zewnątrz nie da się chodzić.

7. Złota Góra (Wat Saket)

Jedyne wzgórze w Bangkoku, w dodatku sztuczne. Na szczyt ze złotym czedi prowadzą spiralne schody, około 320 stopni (według TAT, inne źródła liczą 318 albo 344), obok dzwonów, wodospadów i posągów. Z góry widać całe stare miasto, a w oddali wieżowce. Bilet kosztuje 100 THB (ok. 11 zł), otwarte jest od 7:00 do 19:00. Co roku w listopadzie, w czasie święta Loi Krathong, odbywa się tu siedmiodniowy festyn świątynny. My przychodzimy tu pod wieczór, kiedy jest chłodniej, a słońce zachodzi za pałacem.

8. Wielka Huśtawka i Wat Suthat

Czerwona drewniana konstrukcja wysoka na ponad 21 metrów, stojąca na środku skrzyżowania: Sao Ching Cha. Do lat 30. ubiegłego wieku podczas bramińskiego święta huśtali się na niej mężczyźni, próbując złapać zębami sakiewkę z pieniędzmi zawieszoną wysoko na słupie, aż po kilku śmiertelnych upadkach zakazano tego zwyczaju. Za huśtawką stoi Wat Suthat, jedna z najstarszych i najpiękniejszych świątyń królewskich, do której turyści zaglądają dużo rzadziej niż do Wat Pho. W okolicznych ulicach sprzedaje się szaty mnichów i ogromne figury Buddy, cała dzielnica to jeden wielki sklep z artykułami religijnymi.

9. Khao San Road i Banglamphu

Najsłynniejsza ulica plecakowiczów na świecie. W dzień to targowisko z koszulkami, biurami podróży i straganami z pad thai, wieczorem jeden wielki bar z muzyką z każdych drzwi i smażonymi skorpionami dla odważnych. Albo się to pokocha, albo ucieka się po dziesięciu minutach, nic pośrodku. My wolimy okolicę: równoległą, zadrzewioną ulicę Rambuttri i nabrzeże Phra Arthit z białym fortem Phra Sumen i parkiem Santi Chai Prakan nad rzeką, gdzie wieczorem miejscowi ćwiczą aerobik. Kto chce mieszkać tanio i blisko zabytków, zamieszka właśnie tu, ale lepiej kilka ulic od Khao San, żeby się wyspać.

10. Wat Benchamabophit, Marmurowa Świątynia

Świątynia z białego włoskiego marmuru z czerwonymi dachami, zbudowana za króla Ramy V pod koniec XIX wieku w dzielnicy Dusit. Jest mniejsza i spokojniejsza od świątyń nad rzeką, a w galerii wokół dziedzińca stoją dziesiątki posągów Buddy z całej Azji. Wcześnie rano przychodzą tu mnisi po jałmużnę. Na zwiedzanie wystarczy pół godziny, warto połączyć ją na przykład ze Złotą Górą.

Chinatown

11. Yaowarat wieczorem

Główna ulica dzielnicy chińskiej w dzień jest pełna sklepów jubilerskich, sklepów z ziołami, suszonymi owocami morza i jaskółczymi gniazdami. Po zmroku zapalają się neony z chińskimi znakami, a na chodniki wyjeżdżają wózki z jedzeniem: makarony, pieczona kaczka, grillowane owoce morza, pieczone kasztany, mango z kleistym ryżem. Wieczór w Yaowarat to dla nas jedno z najlepszych przeżyć w całym Bangkoku. Proszę nie jeść tylko przy głównej ulicy, najlepsze stragany są zwykle w bocznych uliczkach, tam gdzie w kolejce stoją miejscowi. Metro MRT Wat Mangkon wysadzi Państwa w samym środku dzielnicy.

12. Wat Traimit i Złoty Budda

Na skraju Chinatown, niedaleko starego dworca Hua Lamphong, siedzi posąg Buddy ze szczerego złota, ważący ponad pięć ton. Przez stulecia był pokryty gipsem, najpewniej po to, żeby nie ukradli go birmańscy żołnierze, i nikt nie wiedział, co kryje. Dopiero w 1955 roku podczas przenoszenia spadł, gips pękł i spod spodu błysnęło złoto. Dziś posąg stoi w białym marmurowym pawilonie na górze świątyni. TAT podaje cenę 40 THB (ok. 4–5 zł) za wstęp do posągu, z wystawą o historii dzielnicy chińskiej na niższych piętrach bilet jest droższy. Otwarte codziennie od 8:00 do 17:00.

13. Wat Mangkon Kamalawat

Największa chińska świątynia buddyjska w Bangkoku, kilka kroków od stacji metra Wat Mangkon. To zupełnie inny świat niż świątynie tajskie: czerwone lampiony, dym z kadzidełek, złoci bogowie i ludzie, którzy przynoszą ofiary i pytają wróżebne patyczki o przyszłość. Wstęp jest bezpłatny. Najbardziej ożywa w czasie chińskiego Nowego Roku i jesiennego festiwalu wegetariańskiego, kiedy cała dzielnica wywiesza żółte flagi.

14. Talat Noi

Najstarsza część Chinatown nad rzeką, gdzie nie ma zabytków, za to jest atmosfera. Wąskie uliczki, warsztaty pełne zardzewiałych silników, stare chińskie domy, małe kapliczki, street art i kawiarnie w dawnych magazynach. Najbardziej znany jest dom rodziny So Heng Tai z dziedzińcem i basenem, w którym dziś uczy się nurkowania. Talat Noi to naszym zdaniem najlepsze miejsce w mieście na bezcelowe włóczenie się z aparatem. Dopłyną tu Państwo łodzią do przystani Si Phraya albo dojdą pieszo z Yaowarat.

15. Targ kwiatowy Pak Khlong Talat

Hurtowy targ kwiatowy nad rzeką, kawałek na południe od Wat Pho, czynny praktycznie przez całą dobę. Najwięcej dzieje się w nocy i wcześnie rano, kiedy ze wsi zwozi się orchidee, lotosy i góry żółtych aksamitek, z których plecie się girlandy ofiarne. Bangkok, który nie żyje dla turystów, i jedno z najbardziej kolorowych miejsc w mieście.

Thonburi i drugi brzeg

16. Kanały Thonburi łodzią longtail

Bangkok nazywano kiedyś Wenecją Wschodu i na zachodnim brzegu rzeki coś z tego wciąż zostało. Wzdłuż kanałów (khlongów) stoją drewniane domy na palach, małe świątynie i ogrody, w których pierze się ubrania i karmi olbrzymie sumy. Przejażdżkę wąską łodzią z długim wałem silnika (longtail) oferują na przystaniach Tha Chang i Tha Tien, cenę za łódź i godzinę proszę ustalić z góry. Nam bardziej podobają się dalsze kanały w okolicy Bang Luang, gdzie jest cicho i prawie nie ma ruchu.

17. Wat Paknam i olbrzymi Budda

Świątynia na zachodnim skraju Thonburi, z dala od głównych szlaków turystycznych, z dwoma powodami do odwiedzin. Pierwszy to wysoka biała stupa, na której najwyższym piętrze sufit pokrywa malowany zielony kosmos, a pośrodku stoi szklana stupa (to właśnie to zdjęcie, które znają Państwo z Instagrama). Drugi to olbrzymi brązowy posąg siedzącego Buddy, ukończony w 2021 roku, widoczny już z daleka. Dojazd metrem do stacji Bang Phai, a potem kilka minut pieszo.

18. ICONSIAM

Ogromne centrum handlowe nad rzeką, otwarte w 2018 roku. Większość ludzi nie przyciągają tu markowe sklepy, tylko parter SookSiam z krytym „pływającym targiem” i straganami ze wszystkich tajskich prowincji. Jeśli nie mają Państwo czasu na pływający targ za miastem, to dobra namiastka, i to z klimatyzacją. Z tarasu nad rzeką widać przeciwległy brzeg. Dopływa się tu bezpłatną łodzią z przystani Sathorn albo dojeżdża kolejką Gold Line ze stacji Krung Thon Buri.

Nowoczesne centrum

19. Dom Jima Thompsona

Amerykański architekt i były oficer wywiadu Jim Thompson po wojnie ożywił tajski przemysł jedwabniczy, a w latach 50. zbudował sobie w Bangkoku dom z sześciu starych tradycyjnych domów z drewna tekowego, które kazał przewieźć ze wsi. W 1967 roku w tajemniczych okolicznościach zaginął podczas spaceru w malezyjskich górach i nigdy go nie odnaleziono. Dom z kolekcją sztuki azjatyckiej i tropikalnym ogrodem jest dziś muzeum. Do głównego domu wchodzi się tylko z przewodnikiem, oprowadzanie odbywa się w pięciu językach, a buty zdejmuje się przy wejściu.

Otwarte codziennie od 10:00 do 17:00, bilet dla dorosłych kosztuje 250 THB (ok. 28 zł), dla młodzieży od 10 do 21 lat 150 THB, dzieci do 9 lat wchodzą bezpłatnie (jimthompsonhouse.org). Najbliżej jest stacja BTS National Stadium, wyjście 1. Zdjęcia w środku można robić, ale bez lampy błyskowej i bez selfie.

20. Siam i centra handlowe

Wokół stacji BTS Siam centra handlowe stoją jedno obok drugiego, połączone kładkami: Siam Paragon z oceanarium i ogromną halą z jedzeniem, Siam Center, Siam Discovery, CentralWorld i MBK, gdzie targuje się o elektronikę i podróbki. Typowe dla Bangkoku są przede wszystkim food courty na najwyższych albo najniższych piętrach, gdzie za kilkadziesiąt batów zje się lepiej niż w wielu restauracjach. Tuż obok MBK jest Bangkok Art and Culture Centre (BACC) ze sztuką współczesną, wstęp na wystawy bywa bezpłatny.

21. Kapliczka Erawan

Mała hinduistyczna kapliczka ze złotym posągiem czterogłowego Brahmy na rogu ruchliwego skrzyżowania Ratchaprasong, między centrami handlowymi a kolejką. Wierni przynoszą tu girlandy i figurki słoni, a w podziękowaniu za spełnione życzenie zamawiają taniec tancerek w tradycyjnych strojach, które tańczą tuż przy kapliczce. Pięciominutowy przystanek między zakupami, który pokaże Państwu, jak bardzo wiara przeplata się w Bangkoku z codziennym życiem.

22. Park Lumphini

Największy teren zielony w centrum, ponad 50 hektarów trawników, drzew i jezior pod wieżowcami Silomu. Rano miejscowi biegają tu i ćwiczą tai-chi, a o szóstej wieczorem wszyscy na chwilę zastygają, kiedy z głośników rozlega się hymn państwowy. W jeziorach i na trawnikach żyją warany, niektóre dłuższe niż półtora metra, które spokojnie spacerują między ławkami. Wstęp jest bezpłatny, najbliższe stacje to MRT Lumphini i Si Lom oraz BTS Sala Daeng.

23. Mahanakhon SkyWalk

Najwyżej położony punkt widokowy w Tajlandii, 314 metrów nad miastem, na dachu wieżowca King Power Mahanakhon, który wygląda, jakby ktoś powyłamywał z niego klocki. Na górze jest otwarty taras i szklana podłoga, przez którą patrzy się w przepaść. Bilety kosztują zależnie od pory dnia 500–1200 THB (ok. 55–130 zł), najdroższe są o zachodzie słońca. Otwarte od 10:00 do północy, ostatnie wejście o 23:00 (kingpowermahanakhon.co.th). Najbliższa stacja to BTS Chong Nonsi, wyjście 3. Jeśli wahają się Państwo między SkyWalkiem a barem na dachu: SkyWalk jest dla widoku, bar dla atmosfery.

24. Bary na dachach (rooftop bary)

Bangkok to miasto barów na dachach, a drink nad światłami metropolii to jeden z jego rytuałów. Najbardziej znany jest Sky Bar w hotelu Lebua State Tower, gdzie kręcono film „Kac Vegas w Bangkoku”, oraz Vertigo & Moon Bar w hotelu Banyan Tree. Ceny drinków są jak na Tajlandię wysokie, ale płaci się tu za widok. Prawie wszędzie obowiązuje dress code: żadnych klapek, koszulek na ramiączkach ani szortów, od mężczyzn często wymaga się długich spodni. W porze deszczowej podczas burzy zamyka się tarasy, więc nie warto planować baru na dachu jako jedynego punktu konkretnego wieczoru.

25. Boks tajski (muay thai)

Boks tajski to sport narodowy, a walka na jednej z dużych bangkockich aren jest przeżyciem także dla tych, którzy boksu nie oglądają. Przed każdą walką zawodnicy wykonują rytualny taniec wai khru przy muzyce na żywo, a obstawiający na trybunach krzyczą i gestykulują. Najbardziej znane areny to Rajadamnern, najstarsza w kraju, niedaleko Khao San, i Lumpinee na północy miasta. Program i bilety znajdą Państwo na ich stronach, najtańsze miejsca są na górze, między miejscowymi.

Targi

26. Weekendowy targ Chatuchak

Jeden z największych targów weekendowych na świecie: ponad 15 000 straganów na 14 hektarach i ponad 200 000 ludzi w każdy weekend. Ubrania, ceramika, meble, rośliny, antyki, jedzenie, lody kokosowe. Można tu błądzić cały dzień, punktem orientacyjnym jest wieża zegarowa pośrodku. Cały targ jest otwarty tylko w sobotę i niedzielę od 9:00 do 18:00, w piątek wieczorem działa wyłącznie handel hurtowy, a w środę i czwartek tylko sekcja z roślinami (chatuchakmarket.org). Proszę przyjechać z samego rana, po południu jest upał i tłok. Stacje BTS Mo Chit, MRT Chatuchak Park i Kamphaeng Phet.

27. Targ Or Tor Kor

Tuż naprzeciwko Chatuchak jest kryty targ spożywczy, zaliczany do najlepszych targów ze świeżą żywnością na świecie. Owoce ułożone w równe piramidy, durian we wszystkich odmianach, pasty curry, suszone ryby i gotowe dania. Jest droższy od zwykłych targów, ale czysty i z klimatyzowanymi częściami. Na degustację tajskich owoców, których w Polsce Państwo nie zobaczą, to naszym zdaniem najlepsze miejsce w mieście.

Wycieczki z Bangkoku

28. Pływające targi: Damnoen Saduak, Amphawa i Taling Chan

Łódki wyładowane owocami każdy zna z obrazków, ale targi bardzo się od siebie różnią. Damnoen Saduak, około stu kilometrów na południowy zachód od miasta, jest największy i najbardziej turystyczny, przyjeżdża się tu wcześnie rano, a sprzedaje się głównie turystom. Amphawa jest mniejsza, żyje w weekendowe popołudnia i wieczory, a kupują tu przede wszystkim Tajowie. Taling Chan leży w samym Bangkoku, po stronie Thonburi, jest otwarty w weekendy, mały, ale łatwo dostępny. Kto nie chce tracić na targ całego dnia, zobaczy Taling Chan w jedno przedpołudnie. Oba duże targi porównujemy dokładniej w artykule co zobaczyć w Tajlandii.

29. Targ na torach Maeklong

W miasteczku Samut Songkhram, około półtorej godziny od Bangkoku, handluje się bezpośrednio na torach. Kiedy zbliża się pociąg, sprzedawcy zwijają markizy i odsuwają kosze z warzywami i rybami o kilka centymetrów, skład przejeżdża tuż obok, a po minucie targ wraca na miejsce. Tajowie nazywają go Hoop Rom, czyli targiem składanych parasoli. Targ jest czynny od 6:00 do 18:00, ale pociąg przejeżdża tędy tylko kilka razy dziennie. Według TAT przyjeżdża na stację Maeklong o 8:30, 11:10, 14:30 i 17:40, a odjeżdża o 6:20, 9:00, 11:30 i 15:30. Rozkład się zmienia, dlatego godziny trzeba sprawdzić przed wyjazdem u przewoźnika kolejowego albo w hotelu, inaczej zobaczą Państwo zwykły targ. Maeklong można połączyć z Amphawą w jedną wycieczkę.

30. Ayutthaya

Dawna stolica Syjamu, około 80 kilometrów na północ, którą w 1767 roku spaliła armia birmańska. Ruiny świątyń są od 1991 roku na liście UNESCO, a najbardziej znana jest głowa Buddy wrośnięta w korzenie drzewa w Wat Mahathat. Z Bangkoku jeździ tu kilka pociągów dziennie, na miejscu warto wypożyczyć rower albo wynająć tuk-tuka na objazd. Jeden dzień wystarczy, ale kto chce zobaczyć ruiny bez tłumów, niech zostanie na noc. Więcej o Ayutthayi, o Kanchanaburi z mostem na rzece Kwai i o innych wycieczkach piszemy w artykule co zobaczyć w Tajlandii.

Ceny biletów do najważniejszych atrakcji

Ceny pochodzą z oficjalnych stron zabytków i tajskiej organizacji turystycznej TAT, przeliczenie na złote jest orientacyjne. Tajowie do świątyń zwykle wchodzą bezpłatnie, o podwójnych cenach się nie dyskutuje.

Jedzenie i street food w Bangkoku

Bangkok to naszym zdaniem jedno z najlepszych miast do jedzenia na świecie, a najlepsze jedzenie często kosztuje tu kilkadziesiąt batów. Stragany z jedzeniem są wszędzie: przy stacjach kolejki, na rogach ulic, w południe przed biurowcami. Tam, gdzie stoi kolejka miejscowych, tam warto jeść, a kiedy nie wiadomo, co zamówić, wystarczy wskazać talerz sąsiada.

Co spróbować: pad thai (smażony makaron ryżowy, w Bangkoku najczęściej z krewetkami i sosem tamaryndowym), tom yum kung (ostro-kwaśna zupa z krewetkami), som tam (sałatka z zielonej papai), khao man gai (kurczak z ryżem gotowanym w bulionie), boat noodles (małe miseczki mocnej zupy z makaronem, je się ich kilka naraz), moo ping (grillowana wieprzowina na patyku na śniadanie) i mango z kleistym ryżem. Ostrość można regulować: proszę powiedzieć „mai phet” (nieostre) albo „phet nit noi” (trochę ostre).

Najlepsze dzielnice do jedzenia to Yaowarat (wieczorem), Banglamphu i okolice Khao San, stare Charoen Krung oraz ulice wokół Victory Monument z zupami z makaronem. Na posiłek w klimatyzacji idealne są food courty w centrach handlowych i targ Or Tor Kor.

Jay Fai to najsłynniejsza uliczna kucharka na świecie. W swoim małym bistro przy ulicy Maha Chai na starym mieście smaży w goglach narciarskich nad ogniem z węgla drzewnego omlet z krabem i dostała za to gwiazdkę Michelin, którą według przewodnika Michelin ma do dziś. Otwarte jest od środy do soboty, kolejka jest długa, a ceny wysokie (omlet z krabem kosztuje tu więcej niż kolacja dla całej rodziny przy straganie obok). Płaci się gotówką. My poszlibyśmy tylko wtedy, gdy mają Państwo czas i chcą odhaczyć legendę, dobre dania z krabem znajdą Państwo także gdzie indziej.

Wody z kranu proszę nie pić, lepiej kupić butelkowaną albo dolewać z automatów z wodą filtrowaną, które stoją na ulicach. Lód w napojach pochodzi zwykle z wytwórni i Tajowie w restauracjach używają go na co dzień.

Ile dni w Bangkoku i plan zwiedzania na 1–3 dni

Na najważniejsze zabytki wystarczą dwa dni, na Bangkok z targami, Chinatown i jedną wycieczką trzy albo cztery. My dalibyśmy mu trzy dni na początku podróży, kiedy organizm dochodzi do siebie po zmianie strefy czasowej, albo dwa na początku i jeden na końcu, przed wylotem do Polski.

Jeśli mają Państwo tylko jeden dzień, proszę spędzić przedpołudnie nad rzeką (pałac, Wat Pho, Wat Arun), a wieczór w Chinatown. Przy kilkugodzinnej przesiadce lepiej odpuścić zabytki i zjeść coś na ulicy oraz przepłynąć się łodzią. Z lotniska Suvarnabhumi do miasta i z powrotem da się zdążyć pociągiem.

Bezpieczeństwo i savoir-vivre

Jak na metropolię Bangkok jest bezpieczny, a przestępstwa z użyciem przemocy wobec turystów zdarzają się rzadko. Problemy są raczej drobne: oszustwa z tuk-tukami i „zamkniętymi” zabytkami, taksówkarze bez taksometru, kieszonkowcy w tłumie na targach i złodzieje na motocyklach, którzy wyrywają torby. Torbę najlepiej nosić po stronie z dala od jezdni.

Kilka zasad, na których Tajom zależy:

• Król i rodzina królewska. Obraza monarchii jest w Tajlandii przestępstwem zagrożonym wysokimi karami. Proszę nie wypowiadać się o królu nieprzychylnie, nie stawać na banknotach z jego portretem, a w kinie wstać podczas hymnu.
• Świątynie. Zakryte ramiona i kolana, buty zdejmuje się przed wejściem do sanktuarium, stóp nie kieruje się w stronę Buddy. Kobietom nie wolno dotykać mnichów.
• Głowa i stopy. Głowa jest święta, nikogo nie głaszcze się po niej, nawet dzieci. Na nic nie wskazuje się stopą.
• Hymn. O 8:00 i o 18:00 z głośników w parkach i na dworcach rozlega się hymn państwowy. Ludzie na chwilę się zatrzymują, proszę zrobić to samo.

Ogólne informacje dla osób jadących do Tajlandii publikuje polskie MSZ w informacjach dla podróżujących, a o szczepieniach najlepiej porozmawiać przed wyjazdem z lekarzem medycyny podróży. Numer alarmowy policji turystycznej to 1155.

Trochę historii

Do końca XVIII wieku Bangkok był tylko niewielkim portem i komorą celną nad rzeką, którą płynęło się do Ayutthayi, stolicy Syjamu. W 1767 roku armia birmańska zdobyła i spaliła Ayutthayę. Generał Taksin ponownie zjednoczył kraj i założył nową stolicę na zachodnim brzegu rzeki, w Thonburi, dziś jednej z dzielnic Bangkoku.

W 1782 roku na tron wstąpił generał Chao Phraya Chakri jako Rama I i założył dynastię Chakri, która panuje do dziś. Przeniósł stolicę na wschodni brzeg, łatwiejszy do obrony, kazał wykopać kanały obronne i zbudować Wielki Pałac oraz Świątynię Szmaragdowego Buddy, ukończone w 1785 roku. Chińskich kupców, którzy mieszkali w miejscu pałacu, przesiedlił kawałek na południe i z ich osady wyrosło dzisiejsze Chinatown. Nowe miasto otrzymało ceremonialną nazwę, którą w pełnym brzmieniu Księga rekordów Guinnessa uznaje za najdłuższą nazwę miejscowości na świecie, a Tajowie do dziś skracają ją do Krung Thep. Nazwa Bangkok pochodzi od pierwotnej wioski i używają jej głównie cudzoziemcy.

W XIX wieku większość mieszkańców żyła na wodzie i w domach nad kanałami, a Europejczycy zaczęli nazywać Bangkok Wenecją Wschodu. Królowie Mongkut (Rama IV) i Chulalongkorn (Rama V) modernizowali kraj, budowali drogi i kolej, a zręczną dyplomacją między Brytyjczykami a Francuzami utrzymali Syjam jako jedyny kraj Azji Południowo-Wschodniej, który nigdy nie stał się kolonią. W 1932 roku skończyła się monarchia absolutna, a w 1939 roku Syjam przemianowano na Tajlandię.

Od lat 60. Bangkok gwałtownie się rozrastał, kanały zasypywano i zamieniano w ulice, a miasto płaci dziś za to cenę: stoi na miękkich iłach morskich, powoli się zapada, a podczas wielkich powodzi w latach 1995 i 2011 pod wodą znalazła się duża część okolic. Mimo to najszybsza droga do starego Bangkoku wciąż prowadzi rzeką, którą kiedyś płynęły tu statki do Ayutthayi.

Co zrobilibyśmy inaczej

Bangkok kusi, żeby w trzy dni przebiec dwadzieścia świątyń. Po trzeciej zaczynają się jednak zlewać w jedno, a w upale nie zostanie z nich nic. My wybralibyśmy dwie albo trzy duże, a potem zajrzeli do pierwszej małej świątyni, która pojawi się po drodze, gdzie nikt nie sprzedaje biletów, a mnich zamiata dziedziniec.

Najlepszych chwil w Bangkoku nie ma w żadnym zestawieniu. To jazda pomarańczową łodzią bez celu, kiedy wysiada się na przystani, która akurat wpadnie w oko, albo zupa przy straganie w uliczce Talat Noi, o którym nie wiadomo nic poza tym, że siedzą przy nim taksówkarze. Proszę próbować dań, których nazw nie umieją Państwo wymówić, i pytać, co to jest. W kolejce do Jay Fai stać nie trzeba, podobnie dobry omlet zrobi Państwu być może pani dwie przecznice dalej.

Nie muszą Państwo zobaczyć wszystkich 30 miejsc i nie muszą jechać na pływający targ tylko dlatego, że jest na każdej pocztówce. A kiedy wieczorem na tarasie nad rzeką będą Państwo patrzeć na podświetlony Wat Arun, proszę zostawić telefon na chwilę w kieszeni. Zdjęcie uda się i za minutę, a chwilę, kiedy obok przepływa łódź, a nad miastem zapada zmrok, zapamięta się tylko bez ekranu.

Najczęstsze pytania

Czytaj dalej

• Wakacje w Tajlandii: kiedy jechać, warunki wjazdu, loty, budżet i trasy na dwa i trzy tygodnie.
• Co zobaczyć w Tajlandii: przegląd miejsc w całym kraju, od Ayutthayi i Kanchanaburi po północ i wyspy.
• Krabi: Railay, Ao Nang, wyspy i Tiger Cave Temple.
• Phuket: plaże wzdłuż całego wybrzeża, Old Phuket Town i wycieczki do zatoki Phang Nga.
• Ko Phi Phi: Maya Bay, punkt widokowy, promy i gdzie spać na wyspie.