Großer Arber narty: trasy, skipassy i dojazd z Polski

Großer Arber, po polsku Wielki Jawor, a po czesku Velký Javor, to najwyższy szczyt całego pasma Szumawy i Lasu Bawarskiego. Stoi po niemieckiej stronie, kilka kilometrów za granicą z Czechami, więc na stok jedzie się przez czeskie miasteczko Železná Ruda, a za skipass płaci się w euro. Niemcy nazywają go „królem Lasu Bawarskiego”, a zimą ściągają tu narciarze z Bawarii i z zachodnich Czech, zwłaszcza wtedy, gdy na niższych czeskich stokach śnieg już topnieje. Na miejscu czeka gondola prawie pod sam szczyt, dwie sześcioosobowe kanapy, szerokie, naśnieżane trasy i jedna naprawdę czarna nartostrada, na której kiedyś rozgrywano zawody Pucharu Świata.

Großer Arber narty najlepiej sprawdzają się na jeden do trzech dni, na przykład na przedłużony weekend na Szumawie. Ośrodek nie jest duży, różnica wysokości wynosi około czterystu metrów, ale to, co ma, jest dobrze przygotowane, a od przejścia granicznego dojeżdża się w kwadrans. Poniżej opisujemy, jakie są tu trasy i wyciągi, ile kosztują skipassy, kiedy działa oświetlenie, jak wygląda jazda z dziećmi i na biegówkach na Bretterschachten, jak dojechać z Polski i gdzie spać po niemieckiej i czeskiej stronie granicy.

Ośrodek narciarski Großer Arber w liczbach

Ośrodek prowadzi spółka Arber-Bergbahn należąca do książęcego rodu Hohenzollernów, do którego należy też duża część góry i okolicznych lasów. Dane w tabeli pochodzą z oficjalnej strony arber.de i z codziennego raportu śniegowego ośrodka, wysokości i długość tras z atlasów narciarskich.

Długość tras różni się między źródłami bardziej, niż to zwykle bywa. Snow.cz podaje 10 km, skiresort.de 11,9 km, a czeska Wikipedia i część portali turystycznych 15 km. Różnica bierze się głównie z tego, czy do sumy wlicza się pięciokilometrową trasę skiturową do Bodenmais i łączniki. My liczylibyśmy z dziesięcioma do dwunastu kilometrów ratrakowanych tras.

Großer Arber: trasy narciarskie

Cały ośrodek leży na północnym zboczu góry, dlatego śnieg utrzymuje się tu dłużej niż na większości stoków po czeskiej stronie granicy. Trasy są na mapie oznaczone literami, a ich układ łatwo zapamiętać według jednej zasady: im bardziej w lewo, patrząc od parkingu, tym trudniej. Po prawej jest łąka dla dzieci Thurnhof, pośrodku szerokie czerwone „autostrady”, po lewej czarna Weltcupstrecke pod gondolą.

Najważniejsze trasy, o których się mówi:

• A Böhmerwaldstrecke to najszersza trasa w ośrodku: czerwona, przejrzysta i o równym nachyleniu. Naszym zdaniem najlepsza na całej górze do jazdy na krawędziach.
• B Bayerwaldstrecke biegnie równolegle do niej i jest podobnie szeroka. Najlepiej jeździ się tu rano, zanim na obu trasach porobią się muldy.
• I Weltcupstrecke to czarna trasa w przecince pod gondolą, o długości około 1,1 km i różnicy wysokości 342 m. Ma homologację FIS na slalom i slalom gigant i zaczyna się naprawdę stromą ścianą, na której nikt nie będzie miał Państwu za złe skręcania z ześlizgiem. Od połowy robi się łagodniej.
• G Osthangstrecke okrąża górę od wschodu i zaczyna się przy krótkim orczyku Osthang, który wywozi do najwyższego narciarskiego punktu prawie pod szczytem. Jest oznaczona jako czarna, ale jest węższa i raczej łatwiejsza, a jeździ na niej niewiele osób. Razem z kolejnymi trasami to według skiresort.de najdłuższy zjazd w ośrodku: 2,3 km i 406 metrów różnicy wysokości.
• D Damenstrecke i E Familienstrecke to niebieskie trasy, które szerokim łukiem sprowadzają z powrotem do dolnej stacji. Familienstrecke jest bardzo łagodna i nadaje się na pierwsze skręty poza łąką dla dzieci.
• C Sonnenhang to krótsza trasa przy kanapie o tej samej nazwie, oświetlana w piątkowe wieczory.
• H Thurnhofhang i K Zeitmessstrecke to łagodne stoki przy dwóch orczykach Thurnhof, z równoległym slalomem gigantem z pomiarem czasu.
• F Schmugglerweg („ścieżka przemytników”) to łącznik, którym da się zjechać z górnej części ośrodka do dolnej.

Gdybyśmy mieli na Arberze cały dzień, zaczęlibyśmy na Böhmerwaldstrecke zaraz o wpół do dziewiątej, potem zrobilibyśmy kilka zjazdów na Osthangu, gdzie nawet w południe jest spokojnie, a Weltcupstrecke zostawilibyśmy na moment, kiedy nogi są jeszcze wypoczęte. Po południu, zwłaszcza wiosną, śnieg na dolnych trasach mięknie, a na dole robi się tłoczniej.

O minusach też trzeba powiedzieć głośno. Różnica wysokości to tylko około czterystu metrów, trasy są szerokie i przejrzyste, ale dość monotonne, a w sezonowe weekendy zjeżdża się tu pół Bawarii i spora część zachodnich Czech. Czeski portal snow.cz nazywa Arber z przymrużeniem oka szumawską „fabryką narciarstwa”. Do tego dochodzi mgła: na odkrytych, bezleśnych stokach nie ma się na czym oprzeć wzrokiem, a gdy szczyt schowa się w chmurach, lepiej przenieść się na dolne trasy.

Wyciągi i godziny otwarcia

Kręgosłupem ośrodka jest gondola z sześcioosobowymi kabinami z 1999 roku, która zastąpiła starą dwuosobową kanapę. Ma 964 metry długości, pokonuje 342 metry różnicy wysokości i wywozi na górę w zaledwie cztery minuty. Górna stacja leży około pięćdziesięciu metrów poniżej szczytu, tuż obok schroniska Eisensteiner Hütte. Z gondoli da się dojechać na każdą trasę w ośrodku, więc kto nie chce studiować mapy, może korzystać tylko z niej przez cały dzień.

Kanapa Nordhang biegnie równolegle do gondoli i ma osłony (tzw. bańki), więc przy złej pogodzie to przyjemniejsza droga na górę niż otwarte krzesełko. Sześcioosobowa kanapa Sonnenhang w dolnej części stoku była według ośrodka pierwszą na świecie z automatyczną blokadą dla dzieci: pałąk zamyka się sam i dziecko nie może go otworzyć. Nie ma podnóżka, co przy dzieciach uchodzi za zaletę.

Wyciągi kursują zimą codziennie od 8:30 do 16:00. W piątki dodatkowo od 18:00 do 21:00 oświetlony jest Sonnenhang (więcej niżej). Poza zimą gondola wozi pieszych, jesienią ma jednak kilkutygodniową przerwę na przegląd: w listopadzie 2026 kursuje tylko w weekendy od 9:00 do 16:00.

Großer Arber skipass: ceny

Cennika na zimę 2026/27 ośrodek jeszcze nie opublikował. Poniżej podajemy ceny z sezonu 2025/26 według oficjalnego cennika na arber.de, przeliczenie na złotówki jest orientacyjne (1 € ≈ 4,3 zł). Do zgrubnego zaplanowania budżetu to w zupełności wystarczy.

Taryfa dziecięca obowiązuje od 4 do 16 lat włącznie, dorosła od 17 lat. Przy biletach rodzinnych trzeba wykazać, że chodzi o własne dzieci (dokumenty z tym samym adresem lub inny dowód). Skipass jest zapisywany na karcie chipowej KeyCard, za którą płaci się 2 € kaucji, zwracanej w kasie albo w automacie przy gondoli i przy Thurnhofie.

Skipassy rodzinne opłacają się już przy jednym dziecku. Jednodniowy bilet rodzinny dla dwojga dorosłych i jednego dziecka kosztował 114 €, z dwójką dzieci 140 €, z trójką 160 €, a z czwórką 180 €. Za cztery godziny rodzina z dwójką dzieci płaciła 104 €. Skipassy wielodniowe ważne są tylko w kolejne dni. Seniorzy od 60 lat, studenci i uczniowie szkół zawodowych mają zniżkę wyłącznie na skipass sezonowy (340 €).

Skipassy sezonowe na zimę 2026/27 będą sprzedawane z 10-procentowym rabatem od 27 listopada do 6 grudnia 2026, wyłącznie online, bo kasy w tym czasie będą zamknięte. Skipassy jedno- i wielodniowe można kupić z wyprzedzeniem w sklepie internetowym ośrodka, więc rano nie trzeba stać w kolejce do kasy. Kartą da się zapłacić, ale według ośrodka dopiero od 15 €.

Jazda wieczorna na Großer Arber

Wieczorem na Arberze jeździ się tylko raz w tygodniu: w każdy piątek od 18:00 do 21:00. Oświetlone są trzy trasy w dolnej części ośrodka, Sonnenhang, Damenstrecke i Familienstrecke, a obsługuje je sześcioosobowa kanapa Sonnenhang. Bilet wieczorny kosztował w sezonie 2025/26 22 €. Gondola wieczorem nie kursuje, a górne czarne trasy nie są oświetlone.

Starsze strony w internecie piszą o jeździe wieczornej „dwa razy w tygodniu” albo „codziennie”. Według aktualnego raportu śniegowego ośrodka trasy są oświetlone tylko w piątki. Na przerwę dobrze nadaje się Arberstadl na górze przy kanapie Sonnenhang, gdzie zaczyna się też tor saneczkowy.

Po czeskiej stronie wieczorem jeździ się częściej: na Špičáku w Železnej Rudzie oświetlona jest trasa Spodní Šance w środy, piątki i soboty od 18:30 do 21:00. Przegląd czeskich ośrodków z oświetlonymi stokami mamy w artykule o jeździe wieczornej w Czechach.

Großer Arber z dziećmi: ArBär-Kinderland i szkoły narciarskie

Arber nazywa siebie największym rodzinnym ośrodkiem w Lesie Bawarskim i dla małych narciarzy ma naprawdę dużo. Park dziecięcy ArBär-Kinderland (od maskotki, niedźwiedzia ArBära) leży po prawej stronie na łagodnym stoku Thurnhof, z dala od szybkich tras. Są w nim taśmy od piętnastometrowej dla najmłodszych po ponad stumetrową, małe przeszkody i barierki do pierwszych zjazdów, ogrzewane pomieszczenie na przerwę i toalety dla dzieci. Tuż obok jest gospoda Thurnhofstüberl, gdzie rodzice wypiją kawę z widokiem na stok.

Kto opanuje Kinderland, przechodzi do Familien-Cross-Parku z falami, profilowanymi zakrętami i małymi skoczniami, gdzie dzieci uczą się przenosić ciężar ciała, nie traktując tego jak lekcji. Potem przychodzi kolej na slalom gigant równoległy z pomiarem czasu na Thurnhofie: dwie budki startowe, czerwone i niebieskie bramki i czas na tablicy na mecie jak w Pucharze Świata. Jest bezpłatny i naszym zdaniem motywuje dzieci bardziej niż jakakolwiek pochwała. Szkoły i grupy powyżej dziesięciu osób rezerwują go telefonicznie pod numerem +49 9925 9414612.

W okolicy Arberu działa według ośrodka 14 szkół narciarskich i snowboardowych. Bezpośrednio w Kinderlandzie uczy między innymi czeska szkoła narciarska i snowboardowa Racio. Jeśli dzieci nie znają niemieckiego, warto przed zapisaniem zapytać w szkole, w jakim języku prowadzi zajęcia. Kolejne szkoły mają siedziby w Bayerisch Eisenstein, Bodenmais i Lam, ich lista z kontaktami jest na stronie ośrodka.

Dla dzieci, które już jeżdżą, najlepsze połączenie to kanapa Sonnenhang (z automatyczną blokadą dla dzieci) i niebieska Familienstrecke. Na czarne trasy pod gondolą z mniejszymi dziećmi nie jeździlibyśmy, w drodze na dół można wybrać Schmugglerweg albo Damenstrecke.

Sanki, skitury i Arber dla tych, którzy nie jeżdżą na nartach

Tor saneczkowy Sonnenhang ma 1 200 metrów i prowadzi od Arberstadlu w dół do Thurnhofstüberlu. Na górę wjeżdża się sześcioosobową kanapą Sonnenhang, a z powrotem do niej saneczkarzy odwozi bezpłatny „Rodelbus”. Przy dostatecznej ilości śniegu tor jest czynny codziennie od 9:30 do 15:30, ostatni autobus odjeżdża o 15:30. Mniejsze dzieci mają 400-metrowy tor w Kinderlandzie z taśmą. Bilet kosztował w sezonie 2025/26 9 € za jeden zjazd na Sonnenhangu albo dwa w Kinderlandzie, dziesięć zjazdów 40 €. Sanki można wypożyczyć przy kanapie Sonnenhang i na Thurnhofie za 12 € pod zastaw dokumentu tożsamości.

Skiturowcy mają na Arberze jasne zasady. Po zamknięciu wyciągów wszystkie trasy są zamknięte, bo ratraki pracują na wyciągarkach linowych, a poruszanie się po stoku grozi śmiercią. Wyjątkiem jest przedłużenie Osthangu, trasa G, na której od 16:30 do 22:00 wolno podchodzić i zjeżdżać. Podejście od dolnej stacji zajmuje, zależnie od kondycji, od jednej do trzech godzin. Ze szczytu prowadzi też pięciokilometrowa trasa skiturowa w dół do Bodenmais (Tourenabfahrt), ale z powrotem na Arber nie jeździ żadna kolejka, tylko autobus. Bilet na gondolę w górę z tą trasą kosztował 15 €.

Dla osób, które nie jeżdżą na nartach, jest bilet na gondolę w górę i z powrotem za 19 € (dziecko 15 €, rodzina 44–50 €). Zimą piesi mogą kupić tylko bilet powrotny, bo szlaki z doliny na szczyt są zamknięte. Od górnej stacji prowadzi pętla wokół szczytu o długości około dwóch kilometrów, przez wierzchowinę do Richard-Wagner-Kopf i skał Großer Seeriegel. Nie jest odśnieżana ani posypywana, więc solidne buty to konieczność, a przy złej pogodzie trasę zamykają. Przy inwersji widać stąd szczyty Szumawy, Bawarię, a przy dobrej widoczności nawet Alpy. Gondola jest przystosowana dla osób z niepełnosprawnościami, a od górnej stacji do obu schronisk prowadzi przeszklona winda.

Narty biegowe: Bretterschachten nad Bodenmais

Na samym Großer Arber na biegówkach się nie jeździ, tras tu nie ma. Biegacze kierują się na Bretterschachten, ośrodek sportowy na górskiej polanie nad Bodenmais, około 7 km od dolnej stacji gondoli. Leży na wysokości 1 100–1 300 metrów, więc śnieg trzyma się tu nawet wtedy, gdy w dolinie pada deszcz, a gmina Bodenmais uważa go za jedno z najpewniejszych miejsc do biegania na nartach w Europie Środkowej.

Według gminy Bodenmais w styczniu jest tu zwykle 114 km przygotowanych tras, równolegle do stylu klasycznego i łyżwowego. Najkrótsza jest pętla dla początkujących wokół stadionu, najdłuższa Auerhahn-Loipe, według gminy najdłuższa wysokogórska trasa biegowa w Bawarii. W środku sieci stoją dwa schroniska, w których można się zatrzymać: Chamer Hütte na przełęczy między Großer i Kleiner Arber oraz Berghütte Schareben.

Z Bodenmais na Bretterschachten i dalej pod Arber kursuje skibus 6085, według niemieckiej Wikipedii w szczycie sezonu między Bodenmais a Bretterschachten co kwadrans. Kto śpi po czeskiej stronie, ma trasy biegowe także wokół Železnej Rudy i Špičáku.

Železná Ruda i Špičák: czeska strona tuż za górą

Železná Ruda leży 12 km od dolnej stacji na Arberze i dla narciarzy, którzy jadą na Arber przez Czechy, jest wygodną i zwykle tańszą bazą wypadową. Kto tu śpi, może podzielić narty na dwa ośrodki: jeden dzień na Arberze, drugi na Špičáku, który jest największym ośrodkiem czeskiej części Szumawy. Leży na wysokości 865–1 202 m, ma według ceske-sjezdovky.cz około 8–12 km tras, czteroosobową kanapę i kilka orczyków, snowpark i jazdę wieczorną na Spodní Šance. Oprócz niego w Železnej Rudzie i okolicy są mniejsze wyciągi Nad nádražím, Belveder, Pancíř i Hojsova Stráž.

Czeska strona jest tańsza i wieczorem jeździ się tu częściej, Arber wygrywa za to różnicą wysokości, gondolą i śniegiem wiosną, kiedy na Špičáku robi się już brązowo. My pojechalibyśmy na Arber na cały dzień, gdy w górach jest śnieg i słońce, a na Špičák na popołudnie i wieczór. W ostatnich sezonach między czeskimi ośrodkami i trasami biegowymi w Železnej Rudzie i na Špičáku kursował bezpłatny skibus, na Arber jednak nie dojeżdżał.

Na Szumawie zimą jest do zobaczenia więcej niż stoki. Pomysły na wycieczki mamy w artykule Gdzie na Szumawie, a o samym Arberze i pozostałych szczytach piszemy w przeglądzie najwyższych szczytów Szumawy.

Großer Arber: dojazd z Polski

Samochodem jest najprościej, a z Polski jedzie się przez Czechy. Z Wrocławia i zachodniej Polski najkrócej przez Pragę: z Pragi autostradą D5 do Pilzna, potem na Klatovy i drogą I/27 do Železnej Rudy. Z Katowic i Krakowa jedzie się przez Ostrawę i Brno, a sam odcinek z Brna to około 386 km. Za przejściem granicznym Alžbětín/Bayerisch Eisenstein, zaraz na początku Bayerisch Eisenstein, skręca się ostro w prawo na Brennes (drogowskaz „Arber Bergbahn”), droga serpentynami wspina się około 7 km do skrzyżowania przy Brennes, tam w lewo w kierunku Bodenmais i po 1,5 km po prawej jest dolna stacja i duży parking.

Do odległości z tabeli trzeba doliczyć dojazd z Polski do Pragi albo do Brna. Z Wrocławia to w sumie orientacyjnie około 480 km i 5,5–6 godzin, z Katowic i Krakowa ponad 600 km, więc na jeden dzień się nie opłaca, na przedłużony weekend już tak. Trasę i czas przejazdu warto sprawdzić w nawigacji przed wyjazdem.

W Czechach potrzebna jest elektroniczna winieta, bo jedzie się czeskimi autostradami, w Niemczech za samochód osobowy na drogach się nie płaci. Droga z Bayerisch Eisenstein na Brennes jest górska i stroma, więc opony zimowe i łańcuchy w bagażniku to nie formalność. Arber jest bardzo popularny, dlatego w sezonowe weekendy warto wyruszyć wcześnie i być przy kolejce, gdy o 8:30 rusza.

Parking przy Arberze kosztuje 4 € dziennie, płaci się w automacie albo przez aplikację. Przy dolnej stacji gondoli są cztery ładowarki dla samochodów elektrycznych, a miejsc jest ponad tysiąc. Sezonowy bilet parkingowy na zimę kosztuje 80 €, posiadacze skipassu sezonowego płacą 40 €.

Pociągiem jedzie się z Pragi przez Pilzno i Klatovy na graniczną stację Železná Ruda-Alžbětín, która jest jednocześnie stacją Bayerisch Eisenstein. Granica przebiega przez sam budynek dworca. Stamtąd do dolnej stacji kolejki kursuje autobus 6081 przez Brennes. Po niemieckiej stronie obowiązuje Bayerwald-Tagesticket za 16 € dziennie (do trzech dzieci do 14 lat jedzie bezpłatnie), a wariant Bayerwald-Tagesticket+CZ za 21 € jest ważny dodatkowo na mniej więcej dwustu czeskich liniach w zachodniej części kraju pilzneńskiego i południowoczeskiego. Kto nocuje w jednej z gmin Lasu Bawarskiego należących do systemu GUTi, dostaje kartę gościa, z którą jeździ autobusami i pociągami za darmo. Rozkłady autobusów zmieniają się w zależności od sezonu, przed wyjazdem warto je sprawdzić w wyszukiwarce Deutsche Bahn albo na stronie ośrodka.

Wypożyczalnia, przechowalnia i gdzie zjeść

Ośrodek ma dwie własne wypożyczalnie, przy kanapie Sonnenhang i na Thurnhofie, a sprzęt można zarezerwować online na arberski.de. Wypożyczają narty, snowboardy, buty, kijki i kaski, a za dopłatą 10% ceny można się ubezpieczyć od uszkodzenia i kradzieży. Obok głównego parkingu jest skidepot z ogrzewanymi szafkami, w których przez noc wyschną buty i rękawice. Według reportażu snow.cz szafka na dwie pary nart kosztowała 12 € dziennie. Małe szafki na rzeczy są też w górnej stacji gondoli.

Jedzenie na Arberze jest bawarskie i bliżej mu do Alp niż do Železnej Rudy: zupa z kluską, Spätzle, currywurst, Germknödel i Kaiserschmarrn. Schroniska i restauracje ośrodka:

• Eisensteiner Hütte stoi tuż przy górnej stacji gondoli i jest najwyżej położoną gospodą na górze. Jest przystosowana dla osób z niepełnosprawnościami.
• Arberschutzhaus pod szczytem to tradycyjne schronisko górskie z restauracją i pokojami, gdzie można też przenocować i rano wjechać na trasę jako pierwszy.
• Arberstadl stoi na początku toru saneczkowego przy kanapie Sonnenhang.
• Thurnhofstüberl przy parku dla dzieci i mecie toru saneczkowego.
• Gasthaus zur Gondelbahn przy dolnej stacji gondoli, skąd ruszają też skiturowcy.

Naszym zdaniem warto zjeść obiad na górze w Eisensteiner Hütte albo w Arberschutzhausie przed dwunastą, potem tarasy się zapełniają. Uwaga na płatności kartą: można płacić wszędzie, ale dopiero od 15 €, mniejsze kwoty trzeba mieć w gotówce.

Noclegi przy Großer Arber

Do wyboru są trzy bazy. Bayerisch Eisenstein jest najbliżej, około 8 km od kolejki, i ma dworzec oraz autobus pod Arber. Železná Ruda leży trochę dalej, ale jest tańsza, z czeską kuchnią i z możliwością spędzenia jednego dnia na Špičáku. Bodenmais po drugiej stronie góry pasuje biegaczom, bo ma najbliżej na Bretterschachten. A kto chce być na trasie pierwszy, śpi bezpośrednio na górze.

• Arberschutzhaus (Großer Arber). Schronisko górskie pod szczytem, niedaleko górnej stacji gondoli. Pokoje z łazienką, restauracja i słoneczny taras. Trasy zaczynają się tuż za drzwiami, więc rano są Państwo na stoku jako pierwsi i nie czekają na gondolę z doliny.
• Hotel Eisensteiner Hof (Bayerisch Eisenstein). Rodzinny hotel w centrum miejscowości z restauracją, opcją HB, sauną i pokojami z balkonem. Do kolejki jedzie się samochodem około kwadransa, parking przy hotelu jest bezpłatny.
• Haus Kraus (Bayerisch Eisenstein). Apartamenty z kuchnią, ogrodem i tarasem, własny parking. Dobry wybór dla rodzin, które chcą gotować same i oszczędzać na restauracjach.
• OREA Resort Horizont Šumava (Železná Ruda). Duży hotel na południowym zboczu Pancíře z krytym basenem i strefą wellness wliczoną w cenę oraz z widokiem na Szumawę. Na Arber jedzie się przez granicę około dwudziestu minut.
• Hotel Šumava (Železná Ruda). Trzygwiazdkowy hotel w centrum Železnej Rudy z restauracją, barem i śniadaniem w formie bufetu. Wieczorem można pójść pieszo na kolację do miasteczka.

Więcej noclegów według miejscowości: noclegi w Bayerisch Eisenstein, noclegi w Železnej Rudzie i noclegi w Bodenmais.

Trochę historii: od drewnianej budy do Pucharu Świata

Wielki Jawor należy do książąt z rodu Hohenzollern-Sigmaringen od ponad 150 lat. W 1852 roku kupili oni dobra mistrza hutniczego Hafenbrädla w ówczesnym Böhmisch Eisenstein, dzisiejszej Železnej Rudzie, a dwadzieścia lat później także stronę bawarską. Turyści zaczęli tu przychodzić pod koniec XIX wieku: w 1884 roku Bawarskie Towarzystwo Leśne postawiło na zboczu drewniane schronienie, w 1903 roku powstało pierwsze schronisko na szczycie, a dzisiejszy Arberschutzhaus kryty gontem stoi od 1936 roku.

Historia narciarstwa zaczęła się 17 września 1949 roku, kiedy na Arberze otwarto pierwszą kolej krzesełkową. Od 1973 roku rozgrywano tu zawody Pucharu Europy w slalomie i slalomie gigancie, od 1976 roku także Puchar Świata. Łącznie odbył się tu dziewięć razy, niemiecki związek przyznawał go na zmianę Arberowi, Ofterschwangowi i Berchtesgaden, a od 2011 roku już się tu nie odbywa. Dzisiejszy kształt ośrodek zyskał na przełomie tysiącleci: gondola w 1999 roku, kanapa Nordhang w 2002, a Sonnenhang w 2005 roku.

A te dwie białe kule na szczycie? To wojskowy radar zbudowany w 1983 roku, w czasie zimnej wojny, żeby Zachód mógł zaglądać w przestrzeń powietrzną bloku wschodniego. Dziś należy do systemu obrony powietrznej NATO. Pod górą, przy jeziorze Großer Arbersee, jest ponadto stadion biathlonowy Hohenzollern, na którym odbywają się zawody w biathlonie i biegach narciarskich.

Co zrobilibyśmy inaczej

Na Arber jeździ się głównie dla tras, więc ludzie przez cały dzień kursują między gondolą a Böhmerwaldstrecke, jakby liczyli zjazdy. Nie trzeba. Jeden zjazd rano po świeżo wyratrakowanym „sztruksie” i drugi po Osthangu, gdzie wokół stoją oszronione świerki, powie o Arberze więcej niż dziesięć kolejnych zjazdów tą samą czerwoną trasą.

Raz zrobilibyśmy sobie przerwę na górze bez nart: przeszlibyśmy od górnej stacji wokół szczytu do skał Richard-Wagner-Kopf i po prostu patrzyli, czy widać Alpy. Telefon zostawilibyśmy w kieszeni, przy inwersji i tak żadne zdjęcie tego nie odda. Na obiad nie pojechalibyśmy do bufetu przy parkingu, tylko do Arberschutzhausu, i zamiast Kaiserschmarrnu, który zna każdy, spróbowalibyśmy czegoś, czego w karcie w ogóle nie znamy.

I nie musi to być tylko Arber. Skoro są już Państwo w Železnej Rudzie, warto przejść się po miasteczku, zajść na kolację do gospody, o której nigdy Państwo nie słyszeli, i zostawić jeden dzień zupełnie bez planu. Najwięcej wspomnień z gór mamy właśnie z takich dni, a nie z odhaczonych kilometrów.

Najczęstsze pytania

Co dalej

• Gdzie na Szumawie: miejsca, do których warto zajrzeć w dzień bez nart.
• Najwyższe szczyty Szumawy: Wielki Jawor, Plechý i inne szczyty, na które można wejść.
• Jazda wieczorna w Czechach: gdzie są oświetlone stoki, w jakich godzinach i ile kosztuje skipass wieczorny.
• Hochficht narty: austriacki ośrodek na Szumawie z większą liczbą kilometrów tras.
• Narty w Austrii blisko Czech: najbliższe austriackie ośrodki na wyjazd samochodem z Polski.
• Klínovec narty: ośrodek w czeskich Rudawach na kolejny weekend za granicą.
• Narty we Włoszech: kiedy na weekend w Lesie Bawarskim jest już za mało.