Reszowskie Wodospady: 8 szlaków z mapą, parkingiem i dojazdem z Katowic

Z Ostrawy jedzie się tam półtorej godziny, z Opola niewiele dłużej, a z Katowic można wyrobić się w niecałe trzy. Reszowskie Wodospady (czes. Rešovské vodopády) to najwyższe wodospady Niskiego Jesionika, schowane w skalnym wąwozie rzeczki Huntavy pod Rýmařovem. Pytanie, które pada jeszcze przed wyjazdem, brzmi zawsze tak samo: jakie szlaki prowadzą na Reszowskie Wodospady i czy da się z nich ułożyć coś więcej niż półgodzinny spacer od parkingu. Da się. Poniżej znajdziesz osiem konkretnych tras i wariantów z kilometrażem, przewyższeniem i kolorami szlaków — od przechadzki z przedszkolakiem po całodniowe przejście na najwyżej położony zamek Moraw.

Czym są Reszowskie Wodospady i po co tu jechać zza granicy

Huntava wypływa spod Stříbrných Hor nad Hornim Městem i w górnym biegu wyżłobiła głęboką skalną dolinę z kaskadami i kilkoma progami wodnymi. To najwyższe wodospady Niskiego Jesionika: cały system stopni ma nieco ponad dwanaście metrów, a najwyższy pojedynczy próg dziewięć do dziesięciu metrów. W skali całych Czech Reszowskie Wodospady wypadają na osiemnastym miejscu pod względem wysokości i na dziesiątym pod względem ilości wody.

Sam wąwóz liczy jakieś dwieście metrów długości i sześć do dziesięciu metrów szerokości, a skalne ściany wznoszą się nad nim na dwadzieścia metrów. Najbardziej rzucający się w oczy blok nosi nazwę Čertova stěna, czyli Czarcia Ściana, i mierzy około trzydziestu pięciu metrów. Teren jest chroniony od 1966 roku, a od 2013 ma status narodowego rezerwatu przyrody o powierzchni 71,6 hektara. Ochroną objęto tutejsze buczyny ze świerkiem, paprocie i zbiorowiska mchów porastające zacienione skały.

Dla turysty z Górnego Śląska ma to dwie praktyczne konsekwencje. Po pierwsze, całe doznanie jest krótkie i bardzo intensywne: wąwóz przechodzi się w dwadzieścia minut, ale przy każdym punkcie widokowym staje się na dłużej, niż zakładałeś. Po drugie, obowiązuje tu ruch wyłącznie po znakowanych szlakach — żadnego skracania po skałach, żadnego schodzenia do koryta na zdjęcie.

Warto od razu ustawić sobie oczekiwania. To nie jest odpowiednik Karkonoszy czy Wysokiego Jesionika z grzbietówkami ponad granicą lasu. Reszowskie Wodospady to cel kameralny, leśny i wilgotny, świetny na jednodniowy wypad, kiedy masz ochotę na coś innego niż kolejne podejście na Pradziada. Najlepiej łączyć je z drugim punktem w okolicy — zamkiem, wieżą widokową albo drogą krzyżową w Rudzie.

Parking, wstęp i ile to kosztuje w koronach

Autem dojeżdża się do wsi Rešov — to osada licząca trzydziestu siedmiu mieszkańców, położona na wysokości około 550 m n.p.m., jakieś trzy kilometry na południe od Hornego Města. Pod samymi wodospadami parkingu nie ma i być nie może, bo nie prowadzi tam żadna droga. Auto zostawia się na górze w Rešovie, a ostatnie tysiąc czterysta metrów pokonuje się pieszo.

• Główny parking leży na skraju Rešova od strony Hornego Města, przy Restauracji Rešov (adres Rešov 92). Jest duży, żwirowy, zmieści się nawet kamper. Według odwiedzających kosztuje mniej więcej 40 Kč za całodniowy postój (około 7 zł) — miej drobne w koronach, gotówką.
• We wsi są dodatkowo dwa miejsca postojowe oznaczone tablicą „P Rešovské vodopády”. W letnie weekendy zapełniają się jako pierwsze.
• Wstępu się nie płaci. Rezerwat jest dostępny przez cały rok, nie ma bramy ani godzin otwarcia.
• Tuż przy parkingu jest przystanek autobusowy, więc punkt startu i mety wypada w tym samym miejscu niezależnie od tego, czy przyjedziesz autem, czy autobusem.

Kolory szlaków przy Reszowskich Wodospadach: tu myli się większość opisów

To miejsce, w którym wiele przewodników internetowych podaje złe kolory, a ludzie potem szukają w terenie znaku, którego tam po prostu nie ma. W rzeczywistości krzyżują się tu trzy kolory i każdy ma inną rolę:

• Zielony szlak (dalekobieżny: Rýmařov, stacja kolejowa, aż po Dlouhą Loučkę) prowadzi samym wąwozem. Biegnie od rozstajów Nad vodopády przez drogowskaz Rešovské vodopády aż do Fialova mlýna. Na północy ciągnie się dalej przez przysiółek Skály do Hornego Města i Rýmařova.
• Czerwony szlak (dalekobieżny: Šternberk do Bedřichova pily) pełni rolę dojściową. Z Rešova opada krótkim, stromym zjazdem do Fialova mlýna, a po drugiej stronie wspina się od rozstajów Nad vodopády na Tvrdkov, Bedřichov i pod Rabštejn. Doliną Huntavy schodzi później w dół na Valšovský důl i Sovinec.
• Żółty szlak (U Strálecké myslivny, Rešov, Křížový vrch) to zwykła łącznica po okolicznych wsiach. Spina Rešov z Rudą i ze wzgórzem Křížový vrch, gdzie stoi znana droga krzyżowa.

Kluczowe drogowskazy, według których warto się orientować, to Rešov (bus, 545 m), Fialův mlýn (400 m), Rešovské vodopády (430 m) i Nad vodopády (460 m). Znając te cztery nazwy, nie zgubisz się nawet wtedy, gdy telefon z mapą odmówi posłuszeństwa. Czeskie drogowskazy podają zresztą kilometry i czas przejścia, więc planowanie w terenie jest prostsze niż w polskich górach.

I jeszcze jedna podpowiedź. Z Rešova ścieżka idzie najpierw w dół, a dopiero potem w górę wąwozem. Oznacza to, że najbardziej męczące podejście masz na koniec wycieczki, nie na jej początku. Z Hornego Města jest dokładnie odwrotnie.

Szlaki na Reszowskie Wodospady: 8 tras do wyboru

Reszowskie Wodospady i szlaki wokół nich dają się poskładać na wiele sposobów — od godziny do całego dnia. Którą trasę wybierzesz?

1. Krótka pętla od parkingu w Rešovie

Długość: 3,8 km · Przewyższenie: około 220 m w górę i 220 m w dół · Czas: 1,5 do 2 godzin ze zdjęciami · Trudność: łatwa, ale nierówna · Start i meta: parking Rešov · Typ: tam i z powrotem wąwozem

Przebieg odcinkami:
Od parkingu ruszasz szlakiem czerwonym, który zaraz za ostatnimi zabudowaniami ostro opada leśną drogą w dolinę. Przez niecały kilometr schodzisz jakieś 145 metrów w pionie i dokładnie tyle samo odrobisz w drodze powrotnej. Na dole, przy drogowskazie Fialův mlýn, przesiadasz się na zielony i skręcasz pod prąd Huntavy.

Kolejne 400 metrów to najlepsza część całej wycieczki. Ścieżka trzyma się dna wąwozu, na przemian idzie się drewnianymi mostkami, kamiennymi i drewnianymi stopniami oraz kładkami zawieszonymi wprost nad wodą. W najciekawszych miejscach zbudowano małe platformy widokowe. Przy drogowskazie Rešovské vodopády stajesz pod głównym progiem.

Stamtąd idziesz zielonym jeszcze pół kilometra w górę, do rozstajów Nad vodopády. Tu wąwóz się kończy, a las otwiera. Wracasz tą samą drogą, co brzmi nudno, ale z góry w dół kanion wygląda zupełnie inaczej i zauważysz rzeczy, które przy podejściu ci umknęły. Uwaga na ostatni kilometr — podejście z powrotem do Rešova jest w upalny dzień najtrudniejszą częścią trasy.

Dojazd i parking: auto zostaje na parkingu w Rešovie, wracasz w to samo miejsce. Przystanek autobusowy jest tuż obok. Jedzenie i picie: tylko w Rešovie przy parkingu, w wąwozie nic. Wodę uzupełnij przed zejściem. Ciekawostki: Czarcia Ściana nad wąwozem, resztki młyna Fialův mlýn, poduchy mchów na północnych ścianach kanionu.

2. Najkrótszy wariant z małymi dziećmi: tylko dolne kaskady

Długość: 2,8 km · Przewyższenie: około 175 m w górę i 175 m w dół · Czas: 1 do 1,5 godziny · Trudność: łatwa, choć z maluchem wymagająca cierpliwości · Start i meta: parking Rešov · Typ: tam i z powrotem

Przebieg odcinkami:
Idziesz dokładnie tak jak na trasie numer 1, tylko zawracasz przy głównym progu i nie wchodzisz wyżej, do rozstajów Nad vodopády. Oszczędzasz kilometr i pięćdziesiąt metrów przewyższenia, a głównej atrakcji nie tracisz. Z powrotem zielonym do Fialova mlýna, a potem czerwonym w górę do Rešova.

Zejście z Rešova prowadzi leśną, kamienistą i miejscami naprawdę stromą drogą. Dziecko, które samo przejdzie trzy kilometry po nierównym terenie, będzie zachwycone. Wózkiem tu nie dojedziesz, nawet terenowym trójkołowym. Do wąwozu prowadzi kilka ciągów drewnianych i kamiennych schodów oraz odcinki po kładkach, gdzie poręcz jest tylko z jednej strony. Z dzieckiem poniżej trzeciego roku życia bierz nosidło turystyczne.

Dojazd i parking: tak samo jak przy trasie 1. Jedzenie i picie: kanapki weź ze sobą, ani w wąwozie, ani przy młynie niczego nie kupisz. Ciekawostki: na dzieci najlepiej działają kładki nad wodą i kaskady, przy których słychać, jak woda wali w skałę.

3. Pętla z Rešova przez Rudę i Křížový vrch

Długość: 10,9 km · Przewyższenie: około 445 m w górę i 445 m w dół · Czas: 3,5 do 4,5 godziny · Trudność: średnia · Start i meta: parking Rešov · Typ: pętla

Przebieg odcinkami:
Pierwsze niespełna trzysta metrów przewyższenia załatwiasz w wąwozie według trasy 1. Od Fialova mlýna idziesz zielonym jeszcze jakieś trzysta metrów z prądem, a na rozstajach skręcasz na żółty, który odbija na zachód w dolinę i wspina się do Rudy. Rozstaje przy lipie to klasyczne wiejskie skrzyżowanie, skąd do przystanku i restauracji masz pięć minut.

Ze wsi podchodzisz żółtym na Křížový vrch (589 m). Prowadzi tędy droga krzyżowa, którą mieszkańcy Rudy odnowili i która jest głównym powodem, żeby tego odbicia nie odpuszczać. Wracasz tą samą ścieżką do rozstajów przy lipie i żółtym z powrotem na wschód, przez rozstaje przy młynie, a na koniec czerwonym w górę do Rešova.

Gdzie można zabłądzić: na rozstajach między Fialovem mlýnem a żółtym szlakiem. Zielony ciągnie się dalej doliną, żółty skręca w prawo pod górę. Jeśli idziesz dziesięć minut po płaskim wzdłuż potoku, przegapiłeś zjazd.

Dojazd i parking: to pętla, więc wracasz na ten sam parking. Do Rudy dojeżdża autobus (przystanek Tvrdkov, Ruda, restaurace), da się więc trasę skrócić. Jedzenie i picie: restauracja Pod Křížovým vrchem w Rudzie, sezonowo też budka Zahrádka u Pandy przy leśniczówce. Sprawdź wcześniej, czy jest otwarte — na wsi w tygodniu bywa zamknięte. Ciekawostki: droga krzyżowa w Rudzie, widoki z Křížovego vrchu na Niski Jesionik.

4. Z Hornego Města zielonym szlakiem (wariant od góry)

Długość: 5,7 km w jedną stronę, 9,4 km tam i z powrotem · Przewyższenie: 140 m w górę i 240 m w dół (w jedną stronę) · Czas: niecałe 2 godziny w jedną stronę · Trudność: łatwa · Start: Horní Město, część Skály · Meta: Rešov · Typ: przejście punkt do punktu

Przebieg odcinkami: Cała trasa biegnie szlakiem zielonym, co czyni ją najprostszą pod względem orientacji. Ze Skal, przysiółka Hornego Města z własnym przystankiem autobusowym, schodzisz niespełna cztery kilometry lasem w dolinę Huntavy. Zejście jest łagodne, a droga szeroka. Na rozstajach Nad vodopády wpinasz się w górny koniec wąwozu i przechodzisz go z góry na dół.

To główna zaleta tego wariantu: wąwóz oglądasz w odwrotnej kolejności, kaskady odsłaniają się stopniowo od góry, a główny próg robi dzięki temu dużo mocniejsze wrażenie. Od Fialova mlýna podchodzisz czerwonym ostatnie niespełna sto pięćdziesiąt metrów w pionie do Rešova.

Dojazd i parking: to wariant na dwa auta albo na autobus. Zostaw samochód w Rešovie i podjedź na start autobusem do Hornego Města, albo odwrotnie. Kto nie chce kombinować z rozkładami, przechodzi trasę tam i z powrotem (9,4 km, jakieś 3 godziny). Jedzenie i picie: w Hornim Městě, na trasie nic. Ciekawostki: Horní Město to stara osada górnicza, jest tu ścieżka geologiczna i ślady dawnego wydobycia rud.

5. Reszowskie Wodospady na piechotę z Rýmařova przez Horní Město

Długość: 10,0 km · Przewyższenie: około 230 m w górę i 290 m w dół · Czas: 3 do 3,5 godziny · Trudność: łatwa, ale długa · Start: Rýmařov, rynek · Meta: Rešov · Typ: przejście punkt do punktu

Przebieg odcinkami. Najlepszy wybór dla kogoś, kto przyjeżdża pociągiem i nie chce kombinować z autem. Z rynku w Rýmařovie zielony szlak ciągnie się nieprzerwanie aż do wąwozu, więc przez cały dzień ani razu nie zmieniasz koloru. Pierwsze mniej więcej cztery i pół kilometra łagodnie podchodzi do przysiółka Skály, dalej jest tak, jak opisano przy trasie 4.

Dojazd i parking: do Rýmařova prowadzi linia kolejowa numer 310 z Valšova, gdzie przesiada się z głównej trasy Ołomuniec – Opawa. Z Rýmařova do wodospadów dojdziesz pieszo, a z powrotem podjedziesz autobusem z Rešova albo z Hornego Města. Sprawdź połączenia wcześniej, w weekendy kursów jest niewiele. Jedzenie i picie: w Rýmařovie i w Hornim Městě, w drugiej połowie trasy nic. Ciekawostki: historyczne centrum Rýmařova, kaplica V Lipkách, górnicza przeszłość Hornego Města.

6. Doliną Huntavy na zamek Sovinec (całodzienne przejście)

Długość: 11,3 km · Przewyższenie: około 420 m w górę i 480 m w dół · Czas: 3,5 do 4,5 godziny bez zwiedzania zamku · Trudność: średnia · Start: Rešov · Meta: Sovinec · Typ: przejście punkt do punktu

Przebieg odcinkami:
Najpierw przechodzisz wąwóz według trasy 1 i wracasz do Fialova mlýna. Stamtąd idziesz zielonym kawałek z prądem i wpinasz się w czerwony, który prowadzi doliną Huntavy w dół. Kolejne sześć kilometrów to spokojna leśna droga wzdłuż wody, z minimalnym ruchem, bo większość odwiedzających zawraca przy wodospadach.

W Valšovskim dole (305 m) masz najniższy punkt dnia. Stąd zostaje czerwonym niespełna dwa i pół kilometra i 185 metrów w pionie pod górę do zamku Sovinec. To jedna z największych warowni na Morawach, w polskich opisach czasem podawana jako Sowiniec, i naprawdę warto zostawić sobie na nią czas.

• Bilety na Sovinec 2026: zwiedzanie bez przewodnika 120 Kč dla dorosłych (około 20 zł), 80 Kč dla dzieci od 4 do 14 lat, studentów i seniorów (około 14 zł), rodzinny 360 Kč (około 61 zł).
• Z przewodnikiem (trasa podstawowa, jakieś 60 minut) 180 Kč (około 31 zł), ulgowy 120 Kč (około 20 zł), rodzinny 540 Kč (około 92 zł).
• W czasie imprez kulturalnych 210 Kč (około 36 zł), ulgowy 140 Kč (około 24 zł). Dzieci do trzech lat za darmo.

Dojazd i parking: to przejście punkt do punktu, więc potrzebujesz powrotu autobusem z przystanku Sovinec, hrad, albo drugiego auta. Kto chce pętlę, może wrócić tą samą drogą, ale wyjdzie z tego 22 km. Jedzenie i picie: zajazd Motorest Krmelec przy Valšovskim dole i punkt gastronomiczny na zamku w sezonie. W dolinie nic. Ciekawostki: ujście Oslavy do Huntavy, głęboka dolina z meandrami, zamek Sovinec.

7. Przez Tvrdkov na zamek Rabštejn (najdłuższy wariant)

Długość: 15,1 km · Przewyższenie: około 700 m w górę i 480 m w dół · Czas: 5,5 do 6,5 godziny · Trudność: wymagająca długością i podejściami · Start: Rešov · Meta: ruiny zamku Rabštejn · Typ: przejście punkt do punktu

Przebieg odcinkami:
Z wąwozu wychodzisz zielonym do rozstajów Nad vodopády i tam przesiadasz się na czerwony, który wspina się dwa i pół kilometra do Tvrdkova (630 m). Od Tvrdkova czerwony ciągnie się przez zalesione grzbiety i opada do Bedřichova (Bedřichov pila, 415 m). Ten odcinek jest najdłuższy i najmniej ciekawy, licz się z tym z góry.

Z Bedřichova zostaje niecałe pięć kilometrów i 350 metrów w pionie czerwonym pod Rabštejn (769 m), czyli najwyżej położony zamek na Morawach. Ruiny są ogólnodostępne i bezpłatne, a wokół rozciąga się rejon skałek Přední i Zadní Skály z dziewięcioma turniami sięgającymi dwudziestu metrów. Z zamku rozciąga się widok na okolicę.

Dojazd i parking: autobusem da się wrócić z Bedřichova albo z Oskavy, gdzie przy przystanku stoi drogowskaz turystyczny. Kursów jest mało, sprawdź je wcześniej. Jedzenie i picie: restauracja w Oskavie i schronisko pod Rabštejnem, na grzbiecie nic. Wodę uzupełnij w Tvrdkovie. Ciekawostki: Rabštejn z pierwszą wzmianką z 1318 roku, rezerwat przyrody Rabštejn z lasami na rumowiskach i buczynami, turnie wspinaczkowe.

8. Duża pętla przez Špičák (dla wytrawnych)

Długość: 17,2 km · Przewyższenie: około 560 m w górę i 560 m w dół · Czas: 5,5 do 6,5 godziny · Trudność: wymagająca długością · Start i meta: Rešov · Typ: pętla

Przebieg odcinkami:
Podstawa jest ta sama: wąwozem w górę do rozstajów Nad vodopády. Stamtąd ruszasz czerwonym na północ, tyle że zamiast skręcać przy Tvrdkovie, idziesz dalej na Špičák (778 m), jeden z najwyższych punktów tej części Niskiego Jesionika. Po drodze mijasz rozstaje Dobřečov. Wracasz czerwonym przez Tvrdkov i ponownie obok wodospadów w dół do Rešova.

To uczciwa całodzienna wędrówka po leśnych drogach. Widoki są tu raczej okazjonalne niż ciągłe, bo to teren zalesionych wzgórz, a nie gołych grzbietów. Kto szuka w Jesionikach prawdziwych grzbietówek i kilometrów ponad granicą lasu, znajdzie je wyżej, w rejonie Pradziada i głównego grzbietu Wysokiego Jesionika. Reszowskie Wodospady są o czymś innym.

Dojazd i parking: pętla, wracasz na parking w Rešovie. Jedzenie i picie: na trasie nic, wodę bierz na cały dzień. W Tvrdkovie jest przystanek autobusowy, gdybyś chciał skrócić. Ciekawostki: Špičák jako punkt widokowy, głębokie lasy Niskiego Jesionika, wieś Dobřečov.

Tabela zbiorcza tras

Schody, kładki i wózek: jak naprawdę wygląda wąwóz

To najczęściej zadawane pytanie i odpowiedź jest niestety jednoznaczna. Z wózkiem do wąwozu nie wejdziesz. Droga dojściowa z Rešova jest leśna, kamienista i stroma, a w samym wąwozie przeplatają się drewniane mostki, drewniane i kamienne schody oraz kładki biegnące wzdłuż skał. Drabin w ścisłym znaczeniu tego słowa tu nie ma, ale stopni jest kilkadziesiąt i nie są równej wysokości.

Co to oznacza w praktyce:

• Nosidło turystyczne albo chusta to jedyne sensowne rozwiązanie dla dziecka, które nie przejdzie samo trzech kilometrów.
• Porządne buty to nie zalecenie, tylko konieczność. Kamienie i drewno w wąwozie są stale wilgotne, a po deszczu śliskie jak mydło.
• Bezbarierowo nie jest. Dla osób na wózku inwalidzkim wąwóz jest niedostępny i nie ma żadnej trasy objazdowej.
• Przy mokrej pogodzie i zimą uważaj przede wszystkim na drewnianych kładkach. Podczas mrozów kaskady zamieniają się w lodospady, a stopnie w wąwozie oblodzają.
• Fragmenty ścieżki bywają okresowo zamykane z powodu remontów kładek i mostków. W 2024 roku trasy powyżej wodospadów były nieczynne przez kilka miesięcy. Przed wyjazdem warto sprawdzić stan na stronie gminy albo telefonicznie u zarządcy — przy wyjeździe zza granicy zamknięty szlak boli podwójnie.

Z psem, na rowerze i czego zabrania rezerwat

Reszowskie Wodospady to narodowy rezerwat przyrody, czyli w czeskim systemie ochrony najostrzejsza kategoria — odpowiednik naszego rezerwatu ścisłego. Obowiązują tu proste zasady, które nie są niczyim widzimisię:

• Ruch wyłącznie po znakowanych szlakach. Żadnych skrótów, żadnego schodzenia do koryta, żadnych zdjęć z głazu na środku potoku.
• Pies musi być na smyczy. Puszczanie psa luzem w narodowym rezerwacie przyrody jest zakazane. Sama wycieczka jest dla psa w porządku — schody i kładki przeciętnie sprawny czworonóg pokona bez problemu.
• Rowerem przez wąwóz nie przejedziesz. Rower zostaw przy drogowskazie w Rešovie albo Nad vodopády. Okoliczne drogi leśne są za to na rower znakomite.
• Kąpiel i biwakowanie w rezerwacie nie wchodzą w grę.
• Śmieci zabierz ze sobą, koszy w wąwozie nie ma.

Kiedy jechać na Reszowskie Wodospady

Przepływ Huntavy mocno się waha, a wraz z nim to, jak wodospady wyglądają. Najwięcej wody bywa wiosną w czasie roztopów, mniej więcej od połowy marca do maja, a poza tym po obfitych deszczach. W suche lato progi zwężają się do cienkiej strużki i zdjęcia wychodzą wyraźnie skromniej. Jeśli planujesz wyjazd głównie dla wody, jedź dzień lub dwa po porządnym deszczu.

• Wiosna (marzec – maj): najwięcej wody, rozkwitnięte podgórskie łąki, mało ludzi. Najlepszy termin.
• Lato (czerwiec – sierpień): w wąwozie jest przyjemnie chłodno, ale w weekendy między dziesiątą a szesnastą robi się tłoczno i na kładkach trzeba się mijać. Przyjedź przed dziewiątą albo po siedemnastej.
• Jesień (wrzesień – październik): buczyny w kanionie przebarwiają się, a spokoju jest nieporównanie więcej niż latem. Woda zwykle średnia.
• Zima: lodospady i oblodzone stopnie. Pięknie, ale bez raczków ryzykownie. Droga dojściowa z Rešova bywa udeptana w lodowisko.

Gdzie zjeść, napić się i przenocować w okolicy

Ani przy samych wodospadach, ani w wąwozie niczego nie kupisz. Ostatnia możliwość jest na górze w Rešovie, dalej tylko w okolicznych wsiach:

• Restauracja Rešov przy parkingu, z letnim ogródkiem czynnym w sezonie codziennie od 11.00, szybkim jedzeniem i sprzedażą pamiątek. Uwaga: lokal jest w 2026 roku wystawiony na sprzedaż, więc jego działanie traktuj z rezerwą.
• Pensjonat Nad Vodopády w Rešovie, kilkaset metrów od parkingu.
• Pod Křížovým vrchem w Rudzie, na trasie numer 3.
• Motorest Krmelec przy Valšovskim dole, na trasie numer 6.
• Szerszy wybór jedzenia i zakupów znajdziesz w Hornim Městě, a przede wszystkim w Rýmařovie.

Wodę nabierz przed zejściem. W wąwozie nie ma żadnego ujęcia pitnej wody, a Huntava mimo przejrzystości nie nadaje się do picia.

Na nocleg najsensowniejszy jest Rýmařov, skąd blisko także do Pradziada i reszty Jesionika. Zobacz noclegi w Rýmařovie → Kto chce spać jak najbliżej wodospadów, szuka w Hornim Městě: noclegi w Hornim Městě i okolicy → Na dłuższy pobyt w regionie dobrze sprawdza się też baza noclegowa w Bruntálu →.

Dojazd z Katowic, Opola i Ostrawy: auto, autobus, pociąg

Autem jest najprościej i przy jednodniowym wypadzie to właściwie jedyny rozsądny wariant.

• Z Katowic około 200 km i jakieś 2,5 do 3 godzin. Autostradą A1 do przejścia Gorzyczki – Chałupki (Bohumín), dalej czeską D1 na Ostrawę, potem przez Opawę, Bruntál i Rýmařov do Hornego Města i Rešova.
• Z Opola mniej więcej 150 km i około 2,5 godziny. Najwygodniej przez Prudnik i przejście Trzebina – Bartultovice, dalej Krnov, Bruntál i Rýmařov. Alternatywa to Nysa, Głuchołazy – Mikulovice i Zlaté Hory.
• Z Ostrawy około 90 km i półtorej godziny przez Opawę i Bruntál.
• Z Ołomuńca jakieś 60 km, mniej więcej godzina — przydatne, jeśli łączysz Reszowskie Wodospady z dłuższą trasą po Morawach.

Czeska winieta. Elektroniczna winieta obowiązuje wyłącznie na autostradach. Jadąc z Katowic przez Bohumín, kawałek D1 przejedziesz, więc winieta się przyda — kupisz ją online na stronie edalnice.cz, wystarczy numer rejestracyjny, a do wyboru są warianty jednodniowy, dziesięciodniowy, miesięczny i roczny. Aktualne stawki sprawdź bezpośrednio na edalnice.cz, bo zmieniają się co roku. Trasa z Opola przez Prudnik czy Głuchołazy prowadzi wyłącznie drogami krajowymi i winiety nie wymaga. Ostatnie kilkadziesiąt kilometrów, czyli odcinek Bruntál – Rýmařov – Horní Město – Rešov, to zwykłe drogi lokalne bez żadnych opłat. Końcówka do Rešova jest wąska i zimą nie jest utrzymywana tak jak główne trasy.

Autobusem dojedziesz aż pod parking, przystanek w Rešovie stoi przy samej restauracji. Kursy jadą z Rýmařova przez Horní Město, ale jest ich mało, a w weekendy jeszcze mniej. Zawsze sprawdź rozkład wcześniej, a przede wszystkim ostatni kurs powrotny, żeby nie kończyć dnia z kciukiem przy drodze. Rozkłady znajdziesz w czeskiej wyszukiwarce IDOS.

Pociągiem dojedziesz do Rýmařova linią numer 310 z Valšova, gdzie przesiadasz się z trasy Ołomuniec – Opawa. Linia ma czternaście kilometrów i kursują na niej spalinowe zespoły trakcyjne. Z Polski oznacza to zwykle dojazd do Ostrawy albo Opawy i dwie przesiadki, więc realnie jest to opcja dla tych, którzy zostają w regionie na dłużej. Z Rýmařova dalej autobusem albo pieszo zielonym szlakiem według trasy numer 5.

Co zabrać

• Buty z porządną podeszwą. W wąwozie jest wilgotno przez cały rok.
• Wodę na całą wycieczkę, na trasie nie uzupełnisz.
• Drobne w koronach na parking — karty nie przyjmą.
• Repelent latem, w dolinie przy wodzie komary działają bez zarzutu.
• Raczki zimą, stopnie w wąwozie oblodzają.
• Statyw albo chociaż coś do podparcia aparatu, jeśli chcesz fotografować jedwabistą wodę. W kanionie jest szaro nawet w południe.

Dokąd dalej

• Szlaki turystyczne w Jesionikach: grzbietówki, Pradziad i duże całodniowe wędrówki po Wysokim Jesioniku.
• Śnieżnik Kłodzki i trasy na jego szczyt, łącznie ze słynną rzeźbą słonia po czeskiej stronie.
• Rodzinne i łatwe trasy po Czechach, jeśli szukasz kolejnych krótkich wycieczek z dziećmi.
• Wymagające trasy górskie na dłuższe i cięższe dni na nogach.
• Góry w Czechach: przegląd pasm i tego, czego w którym szukać.
• Pomysły na wyjazdy w naturę z dala od głównych szlaków.
• Wycieczki samochodem, kiedy planujesz okolicę na cały weekend.
• Trasy rowerowe: leśne drogi Niskiego Jesionika są na rower wyśmienite.

Najczęstsze pytania